Aliye ÖZENCİ
Kadın Doğum Uzmanı Dr. Bilgin Ergene, 35 yıllık meslek hayatında yaşadıklarını “Işıklar Arkasında” adını verdiği kitapta anlattı.
Doktorluk mesleğinin tümünü Türkiye Konya Doğumevi’nde geçiren Ergene, 35 yılda yaşadığı acı ve tatlı mesleki anılarını samimi bir dille anlattı.
Mesleğini severek yapan başarılı doktor Ergene, emekliliğinin yaklaşmasıyla, meslek hayatında 46 bine yakın yaptırdığı doğumu, sunduğu diğer sağlık hizmetleriyle birlikte gördüğü, duyduğu, tanıklık ettiği trajik ve trajikomik olayları kaleme almaya karar verdi. Uzun bir çalışma sonunda ise kitabını, o günlere ait fotoğraflarla destekleyerek okuyucuya sunan Ergene’nin eseri KKTC’de ve Türkiye’de satışa sunuldu.
Dr. Ergene, daha önce kaleme aldığı, iki ciltten oluşan “Bir Köyün Anatomisi Abohor-Cihangir” isimli kitabında ise doğup büyüdüğü köyün kültürünü, tarihini ve insanlarını anlattı.
Dr. Bilgin Ergene, 1953’de Cihangir (Abohor) köyünde doğdu. İlkokulu Cihangir’de, ortaokulu Gönendere’de okudu, 1970-71’de Lefkoşa Türk Lisesi’nden mezun oldu. Mücahitliğini yaptıktan sonra yüksek öğrenim için Türkiye’ye giden Ergene, 1980’de Bursa Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. İhtisasını Ankara Büyük Doğumevi’nde yaptı. İlk tayin yeri, Konya Doğumevi’nde çalışmaya başladı ve 35 yıl kesintisiz Konya Doğumevi’nde hizmet verdi. 35 yıllık meslek hayatına 2020’de veda ederek emekli oldu. Emeklilik yıllarını ise Kıbrıs’ta geçirmeye karar vererek kesin dönüş yaptı.
“Doğup büyüdüğüm memleketimdebu kadar yaşamadım”
Konya Doğumevi’nde 35 yıl görev yapan Ergene; “Burada neredeyse bir ömür geçti. Öyle ki doğup büyüdüğüm kendi memleketim Kıbrıs’ta bile bu kadar yaşamadım” diyerek bu süreçte acı tatlı birçok hatırası olduğunu söyledi.
Ergene anılarını kitaplaştırma kararını da şöyle anlattı:
“Konya Doğumevi’ne geldiğim ilk yıllarda işimizin ağırlığı ve yoğunluğu nedeniyle kitap yazma gibi bir düşüncem hiç olmamıştı. Ama geçen yıllar içinde gördüğümüz ilginç vakalar, trajikomik olaylar beni kitap yazma konusunda bayağı düşündürdü ve 5-6 yıl önce hazırlıklarımı yapmaya başladım. Olayları ve hikayeleri küçük küçük notlar halinde yazıp bir kenara koymaya giriştim. İşte bir sene öncede bu verileri kitap olacak şekilde yazıya dökmeye başladım”.
Ergene, geriye dönük anılarını toplamanın kendisini oldukça zora soktuğunu ve yorduğunu dile getirerek anlatmaya devam etti:
“Bazı aydınlatıcı bilgileri sık sık kullanmak ve tekrarlamak zorunda kaldım. Yazılarımda “Konya’ya ilk geldiğim yılları”, “O yıllarda hastanemizde ultrasonografi cihazı yoktu”, “doktor sayımız yetersizdi”, acil servis her zamanki gibi kalabalıktı”, hastanemiz hep yoğun çalışıyordu” gibi açıklayıcı cümleleri sık sık okuyacaksınız. Oysa anılarımı geldiğim ilk günden itibaren kronolojik sıraya göre yazsaydım bu tekrarları görmeyecektiniz”.
“Toplumun kanayan yaraları”
Dört yıllık ihtisası ve Konya’daki 35 yıllık meslek hayatı boyunca birçok anı biriktiren Ergene, kitap için önceleri komik olayları toplamaya başladı. Aslında aklında küçük bir fıkra kitabı vardı… Yazdıkça trajik ve trajikomik olaylar hafızasında canlandı. “Yaşanılanların hepsi toplumun kanayan yarasıydı” diyen Ergene, bunları göz ardı edemeyeceğini belirterek kitabın oluşum sürecini paylaştı:
“Kitapta yer alacak olan anılarımı yazdıkça kendime toplumun ne çok kanayan yarası varmış dedim… Öyle ki kadına şiddet, ensest ilişkiler, çocuk gelinler-çocuk anneler, kymen (kızlık zarı), çocuk sahibi olamama, kaynana baskısı, koca şiddeti… Gibi konular bu kanayan yaralardan bazıları bunlara da biraz el atınca kitabın hacmi biraz daha arttı”.
“Ben bir yazar, şair, romancı veya köşe yazarı değilim” diyen Ergene, kitabında süslü püslü kelimeler, edebi cümleler olmadığını, sade ve günlük hayatındaki konuşma diliyle anılarını yazdığını belirtti. Bu nedenle bazı anılarda hastanın şivesine, bazılarında ise Doktor Ergene’nin Kıbrıs şivesine rastlamak mümkün… Samimi bir dil kullanılarak anlatılan olaylar, kimseyi rencide etmeden isim ve tarih belirtilmeden anlatıldı.
Okuyucu “Işıklar Arkasındaki” kitabı okurken 35 yıllık sağlık alanındaki uygulanan tedaviler ve kullanılan araç gereçlerin gelişim sürecine tanık olacak.
Neden “Işıklar Arkasında”?
Dr. Bilgin Ergene, yazdığı anılarını olayları kitaplaştırmadan öncede avukat ve birkaç kadın doğum uzmanına okuttu. Özverili bir çalışma sonucunda ise bazı vakalar ve öyküler dosyadan ayıklandı. Sıra kitabın ismindeydi… Ergene kitabın adı için günlerce aylarca düşündüğünü söyledi.
“Önceleri “Meslekte 40 yıl”, “Konya Doğumevi’nden 35 yıl” gibi klasik isimler üzerinde durdum ama vazgeçtim. Komik olayları düşününce “Oynatmaya Az Kaldı, Doktorun Doktoru Nerede” olabilir diye düşündüm fakat çok duyulmuş ve klasik bir cümle olduğu için ondan da vazgeçtim. Mesleğimle ilgili tıbbi veya Latince ilginç isimler düşündüm ama daha ciddi olması için ondan da vazgeçtim. Sonunda “Işıklar Arkasında” isminde karar kıldım.
Niye, Işıklar Arkasında? Biz kadın doğumcular muayenelerimizi ve her türlü işimizi ışıkla yaparız. Işık önümüze düşer ve biz ışık arkasında kalırız. Hiçbir zaman ışık önüne geçip kendimizi göstermeyiz… İşte bu yüzden kitabımın adının “Işıklar Arkasında” olmasında karar kıldım”.
Kadına şiddet
Yaşanılan acı tatlı olayları tüm samimiyetiyle 544 sayfaya sığdıran Ergene, anılarını bölümler ve başlıklar altında anlattı.
“Işıklar Arkasında” kitabını okurken keşke bu yaşanılanlar yalan olsa dediğim iki bölüm yer alıyor.
“Kadına Şiddet” ile “Çocuk Gelinler”…
Dr. Ergene de bu bölümler için; “Bu iki konunun meslek hayatında daima midemi bulandıran hiçbir zaman alışamadığım ve alışamayacağı iki konu olmuştur” ifadesini kullanıyor.
“Kadına Şiddet” bölümünde Türkiye genelinde yaşanan kadın cinayetleriyle ilgili basında yer alan haberler, Dr. Ergene’nin kendi görüş ve yorumlarını da yer alıyor.
Ergene kitabında yer verdiği bu bölümü şöyle özetliyor:
“Konya’da bazı cinayetlere şahit olsak da genelde gördüğümüz olayların ağırlığı darp, yaralama, tecavüz ve psikolojik şiddettir. Çeşidi ne olursa olsun sonuçta şiddet şiddet’tir… Toplumda şiddet dendiği zaman çoğunlukla darp, bir kaba güç veya öldürme anlaşılır. Fakat şiddetin tarifi bu kadar değildir. Şiddet kişinin sözlü, fiziksel, cinsel, psikolojik, ekonomik yönden zarar görmesi veya bu konularda baskı altında kalmasıdır. Bu konularda yapılan en küçük bir engelleme bile şiddet olarak kabul edilebilir. Şiddetin hiçbir zaman haklı yönü yoktur ve cezalandırılmasında da hiçbir zaman hafifletici sebep olmamalıdır.
Kadına şiddet uygulayan bir çok erkek bunu kendinde bir hak olarak görmektedir. Bu biraz da kişinin yetiştiği, yetiştirildiği ortama bağlıdır. Şimdilerde azalmış olmasına rağmen ataerkil aile yapısının da bunda rolü vardır.
Erkeğin, kadına bakış açısı yavaş yavaş değişiyor olsa da, daha çok zamana ihtiyaç vardır”.
Ergene, “Kadına Şiddet’te Kadın Faktörü” yazısında okuyucunun kendi görüş ve düşünlerini bulacağını belirterek, bu bölümde kadın okuyucuların kendisine biraz kızacağını ama yazıyı okuyunca kendisine hak vereceklerini söyledi.
Çocuk gelin
Dr. Ergene, çocuk gelinler başlığının, meslek hayatında kendisini üzen konuların başında geldiğini belirterek anlatıyor:
“Çocuk ve Gelin” … Evet, Türkçemizde çok güzel saf, temiz, kötülük düşündürmeyen iki kelime. Kendileri de öyle, çocuk da gelin de tertemiz, çok güzel, saf, kötülük düşündürmeyen, hep iyi şeyleri akla getiren iki varlık.
Bu iki güzel, saf ve temiz kelime yan yana gelince zannedersiniz ki çok daha güzel bir deyim ortaya çıkacak: “Çocuk Gelin”. Ama hiç de öyle olmuyor.
Çocuk ve gelin yan yana getirilmemesi gereken iki kelime. Yan yana gelince bu iki saf ve temiz kelime bir faciayı ortaya çıkarıyor. Çocuk gelinler Türkiye’nin hatta bütün dünyanın kanayan bir yarası. Hatta kanayan bir yara değil, kanserleşmiş bir yara. Bunun böyle olduğunu bildiğimiz halde bu yaranın iyileşmesi için yapılan mücadeleler veya alınan tedbirler niye yetersiz? Demek ki biz kanayan kanserleşmiş bu yaranın iyileşmesini ve ortadan kalkmasını istemiyoruz. Daha doğrusu bunun böyle kalmasını, devam etmesini isteyenler demek ki hiç de az değil”.
Ergene, çocuk gelinlerin bu konuda hiçbir suçu olmadığına vurgu yaparak, “Adı üstünde onlar daha ‘ÇOCUK’. Suç biz erkeklerde anne babalarda tepeden tırnağa bütün toplumda” dedi.
“İş müracaatlarında yüzümüze bakmadılar”
Dr. Bilgin Ergene, tanıklık ettiği trajik ve trajikomik olaylara rağmen mesleğini severek yaptı. Son yıllarda ise sağlıkçılara uygulanan şiddet olaylarının kendisini üzdüğünü ve birçok meslektaşının bu meslekten soğuduğunu belirtti.
Ergene, kendisini üzen başka bir konuyu ise sitem ederek anlattı:
“Beni üzen ve içimde kalan; Kendi ülkemde kendi toplumuma hizmet edememek… Fakat bunda benim, bizim suçumuz yok. İş müracaatlarında yüzümüze bakmadılar. Hatta, “-Niye Türkiye’yi bırakıp da geldin” diye benimle dalga bile geçmişlerdi…
35 sene Konya’da çalıştım. Memnunum şikayetim olmadı ama bu 35 sene içinde ne bir KKTC yetkilisi ne de KKTC Tabipler Birliği bizimle ilgili bir sorun var mı diye sormadı. Orda zaman zaman sıkıntılara düştük problemlerimiz oldu fakat kendi sorunlarımızı kendimiz çözdük, kendi göbeğimizi kendimiz kestik. Benim KKTC devletine hiçbir yüküm olmadı. Bunların da bilinmesini isterim. Bir de merak ettiğim bir konu şu: acaba KKTC yetkilileri veya Sağlık Bakanlığı Türkiye’de kaç Kıbrıslı doktor var nerede ve bunlar nerelerde çalışıyorlar biliyorlar mı?”




















Yorumlar kapalı.