Münevver Nizam Kahvecisoy
Rotamızı Kuzey Tayland’ın el değmemiş bakir topraklarına doğru çevirdik. Ormanların vahşiliği ve sessizliği içinde sakince yol aldık. Gözlerimiz tepeleri, ovaları işgal eden yeşilin bin bir tonu ile doldu. Bedenimiz ve ruhumuz ara sıra yağan yağmurun sesi ile ve bu sesin harmanladığı ormanların altında dinlendi. Virajlı yollar bizi tepelere oradan da yemyeşil ovalara götürdü. Toprak kokusu her an yanımızdaydı ve ara sıra tepelerden dökülen bulutların içine gire çıka sakince yol aldık.
Chiang Mai’yi ardımızda bırakarak daha da kuzeye doğru yol aldık. Yaptığımız araştırma neticesinde ve yolumuzun üzerinde olan Mok Fa Şelalesi’nde durduk. Mok Fa altmış metre yukarıdan dökülen tek seviyeli bir şelaledir. Ormanın kalbinde yer alan şelale, Doi Suthep-Pui Milli Parkı’nın bir parçası olup, bölgedeki yürüyüş yolunun duraklarından birisidir. Alan yosun ve eğreti otları ile çevrelenmiştir. Taş uçurumdan dökülen su, bize rüyamızda seyahat ediyor hissi verdi. Bu cennetin bir parçasını andıran yerde ruhumuzu ve bedenimizi dinlendirdik. Gözlerimiz ve ruhumuz adeta bir doğa şenliği yaşıyordu. Yolun iki yanından yola doğru eğilen bambuların altından doğanın kokusunu iliklerimize işleyerek yürüyüşümüzü tamamladık. Bulutlar parçalandıkça, altından süzülen güneş ışığı tüm yoğunluğu ile akan suyu yalayarak ve suyun akışına uyarak şelalenin sonundaki göle döküldü.
Kuzeye doğru ilerleyen yola geri çıktığımızda, Tayland’ın vahşi doğası dört yanımızı sarmış durumdaydı. Ormanların sıklığı arasından göz kırpan birkaç kasabayı saymazsak, uçsuz bucaksız doğa bizi kucaklıyordu. Kıbrıslı turistler tarafından çok fazla tercih edilmeyen Tayland’ın kuzey kısmı, bizim gibi doğa aşıkları için kesinlikle görülmesi gerekenler listesinin başlarında yer almalı. Bu bölgede daha birçok macera ruhumuza dokunmak için kulağımıza sesini fısıldıyordu.
Sağlıkla ve gezme umuduyla kalın…
Yorumlar kapalı.