1. Haberler
  2. Kategorisiz
  3. “Öykülerime bir şans verin”

“Öykülerime bir şans verin”

Ahmet Şimşek, ilk kitabı olan “Hammurabi”yi kendi imkanlarıyla yayımladı

featured


Aliye ÖZENCİ

Birkaç hafta önce ciltli veya gösterişli kitaplardan farklı olan bir eser elime geçti. Turuncu renkli kapağında siyah renk ve kalın harflerle “Hammurabi” yazıyordu.

Bu, Ahmet Şimşek’in kaleme aldığı 7 öyküden oluşan 57 sayfalık bir kitapçık.

Henüz 25 yaşında, kalemi güçlü olan Ahmet Şimşek, İskendur’un doğumlu, Lefkoşa yaşıyor. Hacettepe Üniversitesi Fransız Dili Öğretimi bölümü mezunu. İlerleyen yıllarda mesleğini yapmak istiyor ama yazmak da onun için bir yaşam felsefesi.

Ahmet Şimşek’e ortak arkadaşımız olan Ramazan Safa sayesinde ulaştım. Şimşek’e birkaç soru sormak istediğimi söyledim, o da beni kırmadı.

Şimşek’in kaleme aldığı öyküleri bugüne kadar yurtiçi ve yurt dışında birçok gazete ve dergide yayımlandı. Yazıları daha büyük kitlelere ulaştırmak ve ölümsüzleştirmek için öykülerini bir kitapta derlemeye karar veren Şimşek, başvurduğu yayınevlerinden hep olumsuz cevaplar aldı.

Şimşek bu konuda şöyle dedi:

“Açıkça söylemek gerekirse, insanlar öykülerime bir şans versin istiyorum. Türkiye’de defalarca öyküm basıldı ama Kıbrıs’ta bu konuda pek bir fırsat bulamıyorum. Keşke edebiyat dergileri artsa.

Hiç olmazsa var olan yayınevlerine destek olunmalı. Herkes ekonomik daralmadan bahsedip duruyor. Yayınevleri doğal olarak satacağı garanti bilindik yazarları tercih ediyor ve benim gibi ‘yeniyetmelere’ fırsat kalmıyor.

İnsanlarla canı gönülden paylaştığınız bir şey var ve bu görülsün istiyorsunuz. Ben de insanlar öykülerimi okusun istiyorum”.

‘Ben buradayım’

Hammurabi’yi elime alır almaz, kitabın ilk hikayesi olan “Karnı Delik”i okudum. Çok etkilendim… Hemen kitabın ismini de aldığı “Hammurabi Yerde Öylece Yatarken” öyküsünü sayfalar arasında bulup hızlıca okudum.

Kurgulanan hikaye ve karakterler beni çok etkiledi. Tabii ki, “Hurmalar Yüzünden Bir Ağıt”, “Merve Karenina Neden Diye Soruyor”, “Meymenetsiz Temmuz Cumartesisi”, “Üzgün Pedro”, “Kasetçi Ahmatov” öykülerini de okurken duygulanıp heyecanlandım.

Ahmet Şimşek, öykülerinde yer alan kişilerin karakteristik özelliklerini “genellikle geçmişle alıp veremeyen insanlar var. Bunlar genç karakterler de olabilir tabii. Hatıralardan kurtulamayanlar ve maziye takılı kalanlar…” olarak anlatıyor.

Bu öykülerde verilmek istenen mesajı şöyle anlattı Şimşek:

“İlle bir mesaj çıkaracaksak bu, insanların geçmişleriyle ve kendileriyle barışması gerekliliği olabilir. Bir yerde artık aşmamız gerek. İlerlememiz gerek. İç huzura kavuşalım ki yaşadığımız toplum da barışçıl, mutlu bir yere dönüşsün”.

Sürükleyici ve etkileyici bir anlatımla öykülerini yazan Şimşek’e “yazmak” kelimesinin hayatındaki yerini sordum. O’nun cevabı ise şöyle oldu:

“Yapı gereği daha çok dinleyen tarafım ama bu demek değil ki söylemek istediklerim yok. Bazen söylemeye fırsat bulamadıklarımı yazıyorum. Bazen başkasının söyleyemediklerini.

Yazdıklarım özellikle toplumsal mesaj içermiyor. Daha çok insanlarla alâkalı şeyler yazıyorum. Aslında tüm süreç sadece empati kurmakla alâkalı. Kurgusal karakterlere dahi empati duyuyorum.

Ama nerede yazdığımı düşününce ‘yazmak’ en basitiyle ‘kimliğe bürünmek’ demek. ‘Ben buradayım’ demek. İnsan olmak demek. Buralıyım demek”.

“Duygu en ön planda gelir…”

Ahmet Şimşek, “En başta kendim için yazıyorum” diyor. Yazarken nelere dikkat ettiğini ve çalışma sistemini benle paylaşıyor:

“Çoğu zaman bünyemden hemen çıkarmam gereken meseleler oluyor. Bir yazma rutinim yok henüz. İlham olarak adlandırmasam da beni yazmaya iten bir başlangıç noktası oluyor. Şiddetli bir duygu gerek.

İşin bir de okunma kısmı var tabii. Okunmasını istediğim öykülerde kimsenin üstüne bir şeyi alınmamasına dikkat ederim. Herhangi bir kesime nefret söylemi olmamasına dikkat ederim. Dediğim gibi olay daha çok empati kurmak. Antipatik olmak, yazdıklarımla birini kırıp üzmek istemem, en çok buna dikkat ederim.

Duygu en ön planda gelir, öykünün yapısını ve dilini en son düşünürüm”.

Hedefler…

İlerleyen yıllarda öğretmenlik mesleğini de yapmak isteyen Şimşek, yazmaktan asla vazgeçmeyeceğini verdiği cevaplarda net şekilde ifade ederek zaman içerisinde ulaşmak istediği hedeflerden de bahsetti:

“Bir seneden fazladır planını yaptığım bir romanım var. Onu yazmak en büyük önceliğim şu an. Öykü biçimine alıştığım için uzun bir şeyler yazmak gözümü korkutuyor. Yazma rutini kazanmam gerek, Hanya Yanagihara’nın 21-24 programını deneyeceğim. Acele etmiyorum.

Tabii Hammurabi öykülerinin tam bir öykü kitabına dönüşmesini çok isterim. Kitapçık için öykü dosyasını parçalamak zorunda kaldık. 17 öyküden sadece yedisini kitapçığa koyabildik.

Ayrıca Hammurabi öykülerinden biri şu an İngilizceye çevriliyor. Gönüllülükle yapılan bir iş bu. Yurtdışında birkaç dergiye göndereceğiz, bakalım neler olacak”.

“Öykülerime bir şans verin”
+ -

Yorumlar kapalı.

AI ile Haber Hakkında Sohbet

AI ile Haber Hakkında Sohbet

Yapay zeka yanlış bilgi üretebilir