Ali ÇATAL
Kıbrıs Dünya Yalnız Bizim Değil Hareketi Üyesi ve hayvansever aktivist Eda Zeybel, toplumun büyük çoğunluğunun, hayatı bir evcil hayvanla paylaşma konusunda bilinçsiz olduğunu belirterek evcil hayvan edinmenin, beraberinde getirdiği mali külfete vurgu yaptı.
Hayvan dostuyla ilgilenecek yeterli zamanı olmadığı halde hayvan edinip, “Vakit ayıramıyorum” diye bir canlıyı sokağa atanlar olduğu gibi, maddi gücü bu iş için yetersiz olduğu halde hayvan satın alıp “Çocuk kadar masraflı” diyenler olduğunu belirten Zeybel, “Falancada da var” diyerek sahiplendiği hayvandan kurtulmak isteyenlerin de bulunduğunu söyledi.
Zeybel, bir hayvan sahiplenirken onun getireceği masrafların da mutlaka düşünülmesinin önemine değinerek, daha sonra bahane uydurarak sokağa atılmaması gerektiğini istedi.
“Barınaklar neden var?”
Eda Zeybel, hayvanlarla ilk temasının işsiz ve parasız kaldığı bir dönemde, bir barınakta işe başlamasıyla olduğunu söyledi. Mecburiyetin, zamanla sevgiye dönüştüğünü belirten Zeybel, bu canlıların hepsine ayrı aşık olduğunu, çalıştığı barınakta 3 bin hayvanın hepsine ayrı ilgi ve özen gösterdiğini ifade etti.
“Elbette hiçbir barınak mükemmeldir ya da gereklidir diyemeyiz. Tam burada ‘insan’ sorunu devreye giriyor. Barınaklar neden var? Neden böyle bir yapıya ihtiyaç duyuyoruz? Kendi ellerimizle uzun zamandır evcilleştirmeye çalıştığımız bu tatlılıkları şimdi hangi sebeplerle sokağa atıyoruz veya sokağımızda istemiyoruz ve hatta zehirliyoruz?” diyen Zeybel, evlerden sokak ve barınaklara giden yolu irdeledi.
Herhangi bir canlıyı sahiplenmenin bir değil birden fazla ince nüansı olduğunun insanoğlunun henüz farkında olmadığını ifade eden Zeybel, insanların hayvan sahiplenirken hangi ırktan olduğu, boyutu ve yaşıyla daha çok ilgilendiğini söyledi.
Zeybel, “Bu durumu toplum olarak aşamamışken, üstüne üstlük bu insanlar bir de herhangi bir canı evlerine, hayatlarına almaktan çekinmiyorlar çünkü bu iş, ‘popüler bir hastalığa’ dönüştü” dedi. Fakat bahsettiğimiz şey bir canlı. Bir çeşit telefon, ev aleti veya materyal değil. Bu noktada farkındalıklar devreye girmekte” dedi.
“Hangi gerekçe, bir çocuğu önce evcilleştirip sonra sokağa salmaya neden olabilir” diye soran Zeybel, şöyle devam etti:
“Yuvalandırdığı bir köpeği misafirliğe götürdüğü esnada sırf halıya kustu diye terk eden bir ‘insanla’ karşılaştım. Aslında o kişi, yeterli sorumluluk bilincine sahip değildi. Dostunun üşütme ihtimalini göz ardı etti. Bazen bizler de insan olduğumuzdan mütevellit, bu canlara yuva aradığımız zamanlarda karşımıza çıkan bireyleri araştırıyor olsak bile bu tarz pürüzlerle karşılaşabiliyoruz ve her seferinde daha temkinli olmamız gerektiğinin farkına varıyoruz. Hiçbir gerekçe bir canlıyı sokağa atmayı meşrulaştırmaz.
Bütün bunların dışında birey, bir can sahiplenmeden, kendisine mülakat ve hatta bir özeleştiri yapmalı çünkü sonra şunlarla karşılaşıyoruz. Birey, zamanında çok isteyerek sahiplendiği bu canı ‘Maddi yetersizlikler’, ‘Apartmana taşınıyorum’, ‘Sevgilim istemiyor’, ‘Çok tüy döküyor’ veya ‘Her yere tuvaletini yapıyor’ gibi en popüler ve trajikomik söylemlerle sokağa bırakabiliyor hatta daha kötüsü, bir barınağa atabiliyor”.
Zeybel, can sahipleniyorken, onun da masrafları olduğunu, yiyeceklerinin satın alınacağını, kliniğe kontrole gitmesi gerektiğini, çocuğunuzu yurt dışına çıkarken evde bırakmadığınız gibi kedinizi, kuşunuzu veya köpeği de bırakmamak gerektiğini bilmek gerektiğini söyledi.
“Sevgi mahrumiyeti de bir gerçeklik”
Zeybel, dost edinen, onunla uzun yıllar zaman geçiren, yemeğini suyunu eksik etmeyen fakat ‘sevgi mahrumiyeti’ yaşatan insanlar da olduğuna işaret etti.
“Hayvanınız da bir can… Tüm gün evde, dışarı çıkmıyor. Tırnakları kocaman olmuş ve en mühimi de sevgisiz. İnsanın eve gelişini beklemekle meşgul, hareketsiz ve mutsuz. İşimiz, özel yaşantımız, okulumuz… Bunlar elbette mevcutta var olması gereken süreçler fakat gün boyu sosyal yaşantınızla ve işinizle meşgul olmak zorundaysanız ve bunu biliyorsanız, sırf kendinizi günün sonunda tatmin etmek ve dostunuzla uyumak için o canlının hayatını zindana çevirmek ciddi bir eziyettir, bunu da bilelim” dedi. Zeybel, bir canlının sadece karnını değil; yüreğini de doyurmak gerektiğini söyledi.
Zeybel, bahçesinde bütün gün bağlı duran; eve geç gelen, ilgisiz, özensiz, aşı ve bakımı geciktiren veya hiç yaptırmayan -ki bunun ‘daha sağlıklı’ olduğunu düşünenler bile var- istediği zaman ipini salan ve ‘hadi bir gezsin gelsin’ mantığındaki arkadaşlara sahip hayvanların mutsuz, keyifsiz, agresif, aşırı enerjik, tuvalet sorunları yaşayan, sağlıksız canlılar olduğunu vurguladı.
Yorumlar kapalı.