Sedef BOŞNAK
Gönendere’de, köy içindeki bir ahırda, çağdışı koşullarda büyük baş hayvan yetiştirilmesi, köy halkını ayağa kaldırdı.
Ahırın pisliğinden, yıllardır, köylüsü adına şikayette bulunan köy muhtarı Mustafa Bostancıoğulları, önlem almayan ilgililere son kez çağrı yaptı ve eylem yapıp “Sütçüyü köye koymayacağız” dedi.
Sinek ve kötü kokunun yayıldığı “içler acısı” ahırdaki yüzlerce inek ve yavrusu, dışkı dolu su içinde kötü şartlarda yetiştiriliyor.
İnsanın içini sızlatan görüntülerin var olduğu ahırda, biriken dışkılar adeta göl oldu. Binlerce sineğin cirit attığı ahırda, süt veren ineklerin memeleri de dışkılara bulandı. Ahırın içi ve etrafındaki pislikten köye yayılan dayanılmaz pis koku, köy halkını canından bezdirdi.
Kapı pencere açamaz hale gelen köylüler, temiz hava soluyamamaktan şikâyetçi oldu, kimisi köyü terk etti.
Bostancıoğulları: Sabır kalmadı
21 yıldır köyde muhtarlık yapan Mustafa Bostancıoğulları, köy içinde, küçükbaş hayvan yetiştirenlerin yanı sıra 4 büyük baş hayvan yetiştiricisinin bulunduğunu söyledi.
Bu hayvancılardan birinin, ahırını temizlememesinden ötürü birçok sorun yaşadıklarını kaydeden muhtar, ilgililerin yıllardır yaptığı şikayetlere kulak tıkadığından söz etti.
“Köylünün sabrı kalmadı” diyen muhtar, ilgililerin çözüm bulmaması halinde, eylem yapacaklarını anlattı ve şöyle konuştu:
“Biz kimsenin ekmeğinin derdinde değiliz. 21 yıldır muhtarım, bu sorunu çözemedik. Birçok bakana durumu aktardık, sorun yine aynı. Ahırın köye yaydığı pis kokudan birçok kişi köyü terk etti. Bıktık usandık. Hayvancının köy dışına çıkartılması için başlatılan çalışmalar çok ağır ilerliyor. On yıl önce, hayvancının, köyün üst kısmına taşınması için bir arazi ayrıldı, halen alt yapısı hazırlanmadı. Bahse konu ahır pislik içinde, tüm köy şikayetçi. Bahse konu ahırda, yüzlerce hayvan var. Öğretmen olan sahibi, ahırın bakımını yapsın, içini dışını temizletsin. Temizlemezse ilgililer gerekeni yapsın. Kimsenin tüm köylüyü zehirlemeye hakkı yoktur. Yetiştirilen hayvanlardan insan sağlığını tehdit edici süt üretiliyor. Biri bunu denetlemeli, önüne geçmeli”.
Köylü ne dedi?… Köylü ne dedi?.. Köylü ne dedi?…
Hasan Yorgancı:
“İçişleri Bakanı, rezaleti yerinde gördü. ‘Kaldıracağım’ dedi ama lafta kaldı. 1974’te 8 taneydi, şimdi 500 tane. Soğuk zincir hazırlığı yapıyor. Bıktım usandım, bir duvar ayırır bizi. Eşim hasta oldu, en sonunda evimi köyümü terk ettim. Denetime gelseler, yok sütünü, etini de almayacaklar. Adam sütü dışkılı suya sağar, çalkaladığı 40 bidonun suyunu yola döker. Böyle rezalet görülmedi. İnekler dıikı içinde yüzüyor. Yazık, günah. Kokudan nefes alamıyoruz. Sinekler evlere hücum ediyor. Geçen yıl danası kayboldu diye ortalığı ayağa kaldırdı, dananın kemikleri 1 yıl sonra pislik içinde çıktı. Her bakana bizzat şikayetçi oldum. Çözüm yok, istikrarlı hükümet de yok.”
Emrah Bostancıoğulları:
“Temiz hava soluyamıyoruz. Pis kokudan, sinekten bıktık usandık. Bahçeye oturamıyor, çamaşır seremiyoruz. Şikayetçi olduğumuzda, ‘size kim buraya ev yapasınız’ dedi diyor küstahça. Köy içinde hayvan yetiştiriciliği olmaz. Büyük baş hiç olmaz. Evin tüm pencere ve kapıları sinek teliyle kaplı yine baş edemiyoruz. Pislik içinde yetiştirilen inekler, çoğu zaman köy içine dolaşıyor, hatta bahçemde dolaşıyor. Denetim olsa, öğretmen olan hayvancının ürettiği sütü kimse almayacak. Son 1 ayda 6 kez sütünün geri döndüğünü öğrendik. Üretim insan sağlığına elverişli değil. İlgililere gerekli tüm şikayetleri yaptık, belediye dışında kimse ilgilenmedi. Bıktık artık, kalıcı önlem istiyoruz.”
Bülent Çınarlı:
“Köyün Selvili Sokağı’nda bulunan mandıra, tüm mahalle sakinlerini hayatlarından bezdirtti. Mahallede 3 kişi kanser, 3 kişi de astım hastası var. Herkes pis kokudan perişan. Yaşam kalitemiz sıfır oldu. Kapı pencere açamaz hale geldik. Çamaşırı tele sermeyi unuttuk. Evde hapis gibiyiz. Önlem istiyoruz. Kalıcı çözüm istiyoruz. İlgililer halen neyi bekliyor, hayret içerisindeyim. Her gelen aynı şeyleri söylüyor. Biz vaat değil, icraat istiyoruz. Köy dışına çıkartamıyorlarsa, temizlenmesi için denetim istiyoruz. Ağılda, kapasitesinin üzerinde hayvan yetiştiriciliği yapılıyor, üstelik pislik içerisinde sağım yapılıp, üretilen süt piyasaya sunuluyor. Ağılın halini gören buradan süt almaz. Önlem alınmazsa, eylem yapacağız. Kararlıyız”.
Mehmet Necati:
“Pis koku bizi perişan etti. Ağır evimin dibinde. Hayvanlar, mutfak penceremin altında. Pencere kapı açmak ne mümkün. Sinekler cirit atıyor. Hayvanlar dışkıların içinde yüzüyor. Memeleri dışkılara batıyor. Evleri satılığa çıkartım, gelen ‘para da versen almam’ diye kaçtı. Alıcı bulursam gideceğim, bıktım artık. Dayanacak gücüm kalmadı. İlgililerden çözüm bekliyoruz. Gırtlak kanseriyim, tansiyonum var. Evimde, pis koku ve sinekten huzurlu oturamıyorum. Temiz hava solumayı unuttuk”.
Osman Belin:
“25 yıldır ülkeye gidip geliyorum. Bu ev anne ve babamın. İnsanlar, dışkı, gübre kokusundan rahat bir yaşam süremiyor. Yıllardır, hep aynı şikayet. Kimse ilgilenmiyor, her geçen yıl durum daha da kötüye gidiyor. Köyde nefes almak, temiz hava solumak mümkün değil. Hele ağırdaki süt üretimi insan sağlığı açısından büyük tehlike. Her türlü birime şikayet yapıldı. Durum ortada. Kimse ilgilenmiyor. Uzakta olanlar kurtuldum sanmasın, pislik içinde hayvan yetiştirilen mandıradan süt üretimi yapılıp satılıyor. Üstelik bu üretimi bir öğretmen yapıyor. Ailede var olan bir veteriner de göz yumuyor. Hayret etmek mümkün değil.”
Ahmet Avaracı:
“80 yaşındayım. Eşim de ben de astım hastasıyız. Hastaneden eve gelemiyoruz. Bu koku bizi mahvetti. İlgililerden çözüm bekliyoruz. Rahat bir yaşam istiyoruz. Kalacak başka yerimiz yok, ols, bir saniye durmayız. Artık yeter. Canımıza tak dedi. Onlar üretim yapacak diye bizi canımızdan edecekler. Kıble eser gelir, poyraz eser gelir. Ne yapacayık biz? Makineyle yaşamaya mahkum olduk. Kapı pencere açamıyoruz, ekmek yiyemiyoruz. Gece kokudan uyku uyuyamıyoruz. Aldığımız maaş belli, yazda klima çalıştırıyoruz. Elektirik, eczane derken elde avuçta kalmıyor. Sesimizi duyun, önlem alın.”
Ali Akyüce:
“İlgililerin ilgisizliği, köylüyü pis koku içinde yaşamaya mahkum etti. Ahırdaki hayvan sayısı geçen yıl 360 iken bu yıl 500’ü buldu. Ahır senede bir dahi temizlenmiyor. Temizlense bu koku olmayacak. Kapasitenin üzerinde hayvan yetiştiriciliği var. Hayvanlar, pislik gölünde olmaya mahkum. Öğretmen olan hayvan yetiştiricisi pislik gölünde yüzen hayvanların sütünü sağıp satıyor. İnsan sağlığı için büyük tehlike. Kapı, pencere açamaz, bahçede oturamaz hale geldik. Çamaşırları evde kurutmaktan helak olduk. Kara sineklerin pisliğini hiç sormayın. Yaşam kalitemiz sıfır oldu. Önlem alınmazsa, kararlıyız, eylem yapacağız.”
Yorumlar kapalı.