Güney Amerika’dan mısır, domates, kakao, hindi gibi diğer ganimetlerle beraber 16.yüzyılda Avrupa’ya gelmiş. Öncelikle halk kuşkuyla bakmış. Her ülkede kabul edilmesi farklı bir yol izlemiş, sonunda tüm dünya için vazgeçilmez bir besin olmuştur.
Bugün tükettiğimiz tüm patates çesitleri 16.yüzyılda Avrupa’ya gelen gruptan üretilen modern zaman patatesleri (solenum tuberosum sbsp tuberesum ) ile, halen Güney Amerika’da üretilen ve tüketilen patatesin atalarını teşkil eden ( solanum tuberosum subsp andigenum yada yerel adıyla papas nativas) olarak ikiye ayrılıyor.
Modern dünya patateslerinin çesidi 5000 ‘i bulmaktadır. Patatesler üç amaçla üretiliyor; hayvan yemi, nişasta yapımı ve insan besini olarak. Besin olarak tükettiğimiz patatesler ise içindeki kuru madde oranı ve amidon içeriğine göre kategorilere ayrılıyor. Dünyada en çok tüketilen çeşitler agata, bintje, charlotte, desirée ve monalisa.
A Grubu: Dokusu sıkı olan, nişastası az, pişince dağılmayan patatesler, bu grup salatalarda kullanmaya, buhara pişirmeye, kumpir yapmaya daha uygundur. Charlotte, amandine, belle de fontenay
B grubu: Dokusu nispeten sıkı, az nişastalı, pişince dağılma ihtimali olan, daha cok graten, çorba ve sulu yemeklerde kullanmaya uygun olanlar. Manon, ostara, sirtema, bazi beyaz patates cesitleri
C grubu: dokusu yumuşak, nişastasi bol, pişince dağılan, daha çok kızartma, püre, çorba ve fırında pişirmeye uygun olanlar; Monalisa, agria, bintje, adapazari patatesi
D grubu: Çok nişantali, mutfakda kullanılmayan, patates nisastası elde edilen türler.



















Yorumlar kapalı.