Aliye ÖZENCİ
Aksoy Hüseyin, 47 yıl önce daha 15 yaşındayken annesini kaybetti. Henüz 39 yaşında olan annesi Fatoş Hanım’ı kaybetmek Aksoy Hüseyin ve yedi kardeşine büyük acılar yaşattı.
Hüseyin’in annesinin tek istediği ise, çocuklarının birbirine kenetlenmesi ve sahip çıkmasıydı. Küçük yaşta büyük acılar yaşayan Hüseyin, annesinin yaşamını, anlattıklarını, annesinin yokluğunda yaşadıklarını her gün kaleme aldı… Notlar biriktirdi…
Ve… 47 yıl sonra “Tanrıya Mektup Yazdım” adını verdiği kitabını, okuyucuyla buluşturdu.
Annesi başta olmak üzere ailesinin anılarını, kendi yaşadıklarını kaleme alan Aksoy Hüseyin, kitabında fotoğraflara ve eski mektuplara da yer verdi.
Hüseyin’in kitabında vurguladığı en önemli mesaj ise, kardeş sevgisi, bağlılığı, birlikteliği… Hüseyin, “Kardeş sevgisi, başka hiçbir sevgiye benzemez… Bu sevgi yaşanır, hissedilir” diyor.
Aksoy Hüseyin’le kitabını, küçük yaşta yaşadıklarını, anılarını konuştuk… O anlattı, gözlerinden yaşlar süzüldü… Buna kayıtsız kalmak imkansızdı… Küçük yaşta sekiz çocuğun annesiz kalması ve birbirlerine olan bağlılıklarını dinlemek beni de çok duygulandırdı…
“Kah ağlayıp kah güleceksiniz”
Aksoy Hüseyin, “Tanrıya Mektup Yazdım” kitabını yazma kararını, ortaokul yıllarında verdi… Hüseyin, annesi vefat ettikten sonra onun fotoğrafını cebinden çıkarıp arkasına, “Ben günün birinde anacığımın hikayesini yazacağım” notunu düşmüş…
Kitapta yazılan her şey gerçek… Kitap, bir ailenin hikayesini anlatıyor…
Aksoy Hüseyin, “Yazma serüvenim, 47 yıl önce başladı. Küçük notlarla doldurdum her yeri. Annemin hayattayken anlattıklarını, onun vefatından sonra anılarının saklı olduğu çekmeceden çıkan mektupları, çocukluk yıllarını, arkadaşlarını; babam ve ağabeylerimin anlattıklarıyla harmanladım, şahit olduğum olayları yazdım.
Hayatımdan da kesitler var kitapta. Larnaka ve Geçitkalelilerin göç yıllarını yazdım” dedi.
Hüseyin, kitabının ‘kah ağlayıp, kah gülümseten’ içeriğe sahip olduğunu söyledi.
Kitap yazmaya karar vermesine vesile olan annesinin ölümüyle ilgili Hüseyin, şunları anlattı:
“Annem, babam ve yedi kardeşimle birlikte 10 kişilik bir aileydik. Annem öldüğünde, ben 15 yaşımda, en küçük kardeşim ise 4 yaşındaydı. Annem kanserle mücadele ediyordu. Ağırlaştığı gün tüm evlatlarını yanına çağırdı. Bizim için çok acı bir gündü. Canım anacığım 39 yaşında, 30 Mart 1970’te hayata veda etti. Annemizin son istediği çocuklarının birbirine kenetlenip, asla ayrılmamasıydı”.
“Tanrı’ya üç kez mektup yazdım”
“Her insanın hayatı bir değil 10 roman olabilir” diyen Hüseyin’in hayatı ders çıkarılacak türden.
Gezmeyi seven, farklı ülkeler ve kültürler tanıyan Hüseyin, kitabında bu konulardan da bahsetti.
Hüseyin, kitabına ilginç bir isim verdi… “Tanrıya Mektup Yazdım”… Bu kararını da şöyle anlattı:
“Hayatım boyunca Tanrı’ya üç kez mektup yazdım. Bunlar biri annemin ölümünden sonraydı. İkincisi ise ağabeyim içindi. Doğum esnasında yaşadığı talihsiz bir olaydan dolayı ayağında aksama var.
Lise yıllarında da benim sınıfımda okuyan bir kıza aşık olmuştu ve ona bir mektup yazmıştı. Kız da o mektubu kabul etmedi. Ben de o gün Tanrı’ya isyan ettiğim bir mektup yazdım. Üçüncüsü ise kızımın rahatsızlığından sonra yazdığım bir mektuptu”.
Aksoy Hüseyin’in yazdığı bu üç mektup kitapta yerini aldı.
İngiltere’de yaşıyor
Aksoy Hüseyin, 1954 yılında Larnaka’da doğdu. İlkokul, ortaokul ve lise eğitimini de Larnaka’da tamamladı. Yüksek tahsil için İzmir’e gitti.
Üniversitede Halkla İlişkiler Bölümü’nü okumak istedi ve o dönem İzmir’e gitti. Yaz tatillerinde de, ailesinin durumu iyi olmadığı için İngiltere’ye çalışmaya gitti.
Hüseyin, “Dün gibi hatırlıyorum… 7 Temmuz 1974’te İngiltere’ye gittim. 14 Temmuz’da darbe, 20 Temmuz’da ise Kıbrıs’ta çıkarma oldu. Ve ben İngiltere’de mahsur kalmıştım… Ailemden, hiçbir haber alamıyordum. O dönemde bir karar verdim ve İngiltere’de yaşamayı seçtim… Orada ailem oldu” dedi.
Aksoy Hüseyin, adaya döndüğünde ailesine kavuştu ama artık onun hayatı İngiltere’deydi.



















Yorumlar kapalı.