Başarı merdivenlerini tek tek ve emin adımlarla tırmandı. Babası “kızlar, okumaz” dedi. Annesi kocasına karşı çıktı, kızına destek verdi.
Annesini utandırmadı ve başarı üstüne başarı yakaladı. Birçok üniversitede akademisyenlik yaparak kendisini gibi pırıl pırıl insanların yetişmesine katkı sağladı.
Onun bu başarısını gören babası da kızını takdir ederek, “kızım benim gurur kaynağım” diye tanıtmaya başladı. Şimdi ise Türk Ajansı Kıbrıs’ın (TAK) müdürü oldu.
TAK Müdürü Neriman Saygılı, bu başarı öyküsünü KIBRIS Gazetesi ile paylaştı ve kadınlara tavsiyelerde bulundu.
Saygılı, kadınların evlendikten sonra çalışma hayatından kopmasının doğru olmadığını söyleyerek, çalışan bir kadının hem ev ekonomisine katkı sağlayacağını, hem de kendine güveninin daha da artacağını anlattı.
KIBRIS: Kendinizi tanıtır mısınız?
SAYGILI: 1964 doğumluyum. Alsancak büyükler, küçükler ilkokulu ve Lapta Yavuzlar Lisesi’nden mezun oldum. Daha sonra üniversite sınava girip önce Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi’ni bitirdim. Arkasından İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi, ki o zaman ki adıyla Basın Yayın Yüksek Okulu’ydu. Radyo Televizyon Sinema bölümünü tamamladım. Akademik yaşantıma doktoranın devamında geldim. Doktora tezimi de yabancı ülkelere yönelik radyo yayınları ve “Voice of America” üzerine hazırladım. Ama en büyük hayalim yurt dışına gitmekti. Birincilikle bitirdiğim içinde bu hakkım vardı. Voice of Amerika’nın Türkçe servisinde çalışacaktım. O günün şartları ve ailemin beni göndermek istememesinden, kız çocuğu olmam nedeniyle de gidemedim. İçimde uhde kaldı. Ama doktoramı ilgili malzemeler geldiği için İstanbul’da üniversitemde tamamladım. Daha sonra adaya döndüm. Tabii öncesinde orada bir evlilik yaptım, oğlum var. Önce International Amerikan Üniversitesi’ne başladım, daha sonra Yakın Doğu Üniversitesi’nde görev yaptım, devamında da Girne Amerikan Üniversite’sinde 17 yıllık bir çalışma hayatım var. 17 yılın sonunda 2014 yılında Türk Ajansı Kıbrıs’ın (TAK) müdürü oldum. Şu anda dördüncü senem.
KIBRIS: Hem bir yönetici, hem de bir anne olmak kolay mı?
SAYGILI: Çok zor oluyor aslında. Ama çalışma hayatına giren insanların taşıdığı sorumluluk açısından bakıldığında kadınların daha fazla sorumluluk yüklendiğini görüyoruz. Bu nedenle de anne olmak ayrı bir özellik. Bütün hanımlara bunu tavsiye ederim. Gerçekten bambaşka bir şey anne olmak, evlat sahibi olmak. Onu en doğru şekilde yetiştirebilmek, anneliğini ve babalığını beraber yaptım ben. İş hayatımda da bir sorumluluğum var. Yapmam gereken görevlerim var. Bu göreve gelmeden önce tabii ki bir sürü evladım vardı, öğrencilerim vardı. Doğal olarak o hayatın içinde hep mücadele olarak yer aldı. Onları yetiştirebilmek, onlara sahip çıkabilme, doğru yolu göstermek sadece gazetelerle sınırlı değil, sadece sayfalarla sınırlı değil. Hayatı öğrenme adına da onlara her zaman kapımı açık tutmuşumdur. Bugünde olsa sormak istedikleri bir şey olduğunda bana ulaşırlar. Gece gündüz, hafta sonu hiç fark etmez. Her zaman kapım açıktır insanlara, yeter ki dürüst olsunlar.
Gerçekten yorucu bir olay, ancak hayata bakış açınıza bağlı olarak eğer ben bunu yapacağım, bu benim yaşam şeklim, bu benim evladım, bu da benim işim, ekmek kapım ayrıca işinizle de ilgili kariyer anlamında da iyi şeyler yapmak istiyorsanız onu zaten kabulleniyorsunuz.
KIBRIS: Evlendikten sonra kadınların çalışma hayatından kopmasını nasıl değerlendiriyorsunuz?
SAYGILI: Evlenirken bile insanların bir hedefi vardır. Hayatlarında bir hedefi olması gerekir. Bunun evlilikle bir alakası yok diye düşünüyorum. Birçok şeyden kopmuş olmanın hele hele evlendikten sonra kendini kapatmanın, kendini dört duvar arasına çekmenin doğru olmadığını düşünüyorum. Gerçekten hayat o kadar güzel ki, her ne kadar zorluklar da olsa hayattan kopmamak lazım. Yani evlendim benim ana hedefim buydu deyip hayattan kopmamak gerekir. Eğer siz herhangi bir yerde çalışmıyorsanız bile evde bilinçli bir anne baba olduğunuz zaman çocuğunuzda gerçekten çok sorumluluk sahibi biri olur. O evlendim eşi bekliyorum, eve ekmeği alsın getirsin ben de evde hazırlayım diye düşünenler varsa bence eksiklik var diye düşünüyorum. Yanlış var diye düşünüyorum. Bir de her şeye ortak olduğumuz gibi, yaşama ortak olduğumuz gibi, evlenerek hayata ortak olduğumuz gibi, evlilik çatısı altında ortaklık diyorsak her şeyin ucundan tutmak gerekir. Birinin yükü üstüne bırakma anlamında olmamalı.
KIBRIS: Kadınların kendi ayakları üzerinde durabilmesinin önemi nedir?
SAYGILI: Diğer bir şekilde de kadınların kendi ayakları üzerinde durabilmesi, üretebilmesi çalışmasını daha refah içinde daha kaliteli bir yaşam sürdürmesini n çok olumlu etkisi olduğunu düşünüyorum. Örneğin bir şey satın alacaksınız eşiniz verirse, para varsa alabilirsiniz. Peki niye ona bunu yükleyelim. Hayatı ortak paylaşıyoruz. Bu ekonomiyi de paylaşma adına önemlidir. Çalışarak da bir şeyleri yapabilir, katkıda bulunabiliriz. Kendimize de katkı da bulunabiliriz. Çünkü çalışmadığınız zaman bir şeyler üretmediğiniz zaman sadece körelirsiniz. Sadece konu komşu gezmesine dayalı bir yaşam tarzı oluşur. Ama çalışmanız, iş hayatında olmanız demek sosyal hayatınızı da çok büyük oranda etkiler. Sizin gelişiminizin, sizin daha mutlu bir dünyadan haberdar olarak yaşam sürdürmenize katkısı olacağını düşünüyorum. Bu nedenle benim tavsiyem, ben o isimlerden biri oldum, hayatımda hiç vazgeçmedim, hatta öğrenciyken bile hem çalıştım hem okudum. Akşam nöbetime, gündüz okuluma giderdim. Hiç korkmadım. Doktoramı da, yüksek lisansımı da yaptım, evliliğimi de yaptım ve bir de oğlum oldu. İş hayatımdan soğumadım. Hiç de pişman olmadım. İyi ki anne olmuşum, iyi ki bir evlat sahibi olmuşum, mesleğim ve çalışma hayatından da iyi ki de kopmamışım. Çünkü çok daha güçlü yere basıyorum. Kendimi çok daha güçlü, etrafımda olup bitenlere karşı çok daha farkında hissediyorum. Ancak evin içinde kapalı kalırsam, dünya ile de bağlantımı koparmış olurum. Dünyada olup bitenden, etrafımda olup bitenden haberdar olmam. O nedenle herkesin mesleği olabilir. Kimisi yarı zamanlı çalışır, kimisi evinde üretim yapabilir, kimisi devlet memurudur. Ama öyle ya da böyle bence çalışma hayatının içinde olmak lazım, üretmek lazım, çalışmak lazım diye düşünüyorum.
KIBRIS: Sizce neden ülkede yönetici pozisyonundaki kadın sayısı çok az?
SAYGILI: Daha önce siyasi anlamda seçimlere de katıldım. Milletvekili adayı da oldum. Tabii kazanamadım. Bu kazanamamakta da yeterince insanlara ulaşamama konusunda kendimde de suç buldum. Son dakika geç bir vakitte karar verdim. Bu iş bir zaman süreci gerektiriyordu. Kahvelerde, her yerde insanlarla kadınlı erkekli, tarlada olduğunuz gibi kahvede de olabilmeniz gerekiyor. Ama bunları ben yapamadım. Bir de tercih sistemi vardı. O tercih sisteminde kendi düşüncelerimi kendi fikirlerimi yeterince aktaramadığım için orada da eksiklik olarak yeterince yer alamadım.
Biraz cesaret gerekiyor. Bizde bunlar yok diye düşünüyorum. Biraz hayatım içine girmeli. Artı yönetim açısından da sanki kadınlar bu işi yapamaz, çok fazla bir konuda başarılı olamaz gibi bir önyargı var. Gerekli atamalarda bunlar bugüne kadar yapılamamış. Bu yüzden meclise bakarsanız kadın oranı da çok azdır. Zaman içerisinde sanıyorum bu güvensizlik oluştu. Siyasal yapıdaki olan partilerinde kadınlarla ilgili değer veriş açısından da yeterli oranda bir noktaya gelmediğini düşünüyorum. Kadının yeri evidir, kadının yeri işte şudur gibi bir kategoride görüldüğümüzden dolayı yeterince belli noktalarda yer alamadık diye düşünüyorum.
KIBRIS: Sizce ülkede kadın yönetici sayısı artacak mı?
SAYGILI: Hepimizin eğitimi var. Özellikle KKTC’de okur yazar oranı oldukça yüksek. Genç kızlarımız, kadınlarımız eğitimli. Ancak bu yönetim anlamında atanmalarda ya da görevlendirmelerde yeterince yararlanamamışlar diye düşünüyorum. Hak ettiği derecede yer alamamışlar diye düşünüyorum. TAK ve BRTK’ya bakarsanız son bir kaç yıl iletişim kurumlarında da böyle bir yönetici atamaları söz konusu oldu.
Sorun olan noktalarda kadının yaklaşımının tavır olarak koyduğu kurallar açısından çalışmalara giriş açısından, bir takım kriterlere giriş açısından aslında onun da bunu yapabileceğini bir anlamda göstermiş olduk. O yüzden bu değeri verip bu şekilde görevlendirme yapanlara ben teşekkür ederim. Çünkü sonuçta bize güvenerek bu işlemi yapıyorlar. Sizde zaman içerisinde eğer bunu doğru bir şekilde yerine getirirseniz ben eminim, ileriki yıllarda bu sayı daha da çoğalacaktır. Her şeyi başkalarına yapmadılar etmediler, demiyorum. Biraz da bizimle de alakalı diye düşünüyorum. Bizim de biraz çaba daha fazla çaba ve emek sarf etmemiz lazım. Buraya gelmeden önce de GAÜ’nün İletişim Fakültesi dekanıydım. Sonuçta kadınlara bakıldığında akademik yaşamda da belli noktalara gelmiş durumdalar. Bir kadın rektörümüz yok ancak yardımcı pozisyonun da var. YÖDAK’ın başında bir kadın yönetici var. Herkesin yaptığı gibi kadınların da doğru alanlara atandıkları zaman başarılı olabileceklerine inanıyorum. Artabileceğini düşünüyorum.
KIBRIS: Kadın kotası uygulaması sizce doğru mu?
SAYGILI: Normal şartlarda ben kadın kotasına karşıyım. Madem eşitlikçi şartlardan bahsediyoruz, olması taraftarı değilim. Ama bugüne kadar bu konuda çok başarısızlık yaşanmışsa eğer belli bir süre, onların kendilerini ispatlayacağı bir şekilde olabilir. Çok da itiraz etmiyorum. Ben bir siyasi partinin kadın kotası koyup, kadınları ön plana çıkarmasına ve birinci ve ikici sıralardan aday koymasına şahit olmuştum. Erkekler en alt sıralardaydı. Ancak önemli olan listelerde öyle göstermek değildir. Onun içeri girişine katkıda bulunmak gerekir. Sonuç olarak da onların hiç biri girememişti. En sondan iki kişi seçilmişti, onlar da erkekti. Öne vitrine koyarak oy talep ediyorsunuz, ancak uygulamaya geldiğinde uygulamada yok. Bence uygulamada da olmalı. Kadının girdiği bütün evlerde bunlar da değerlendirilerek oy geliyor. Dikkat ederseniz gruplar genelde kadınlardan kuruludur. Gençler de vardır ama etkili olan kadın örgütleridir. Madem bu kadar güveniyoruz, kadın ilişkilerine, madem bu kadar güveniyoruz onların samimiyetine, bence hayatın her yerinde onlara yer vermemiz gerekir. Sadece vitrinde olmamaları lazım. Hayatın içinde diye kabul ettiğimiz noktada gerçekten içinde olmaları gerekir. Kota olarak konulup ayrımcılık yapılmasına da çok da taraf değilim.
KIBRIS: Aileniz okumanıza destek oldu mu?
SAYGILI: Biz dört kardeşiz. En büyük benim. Erkek, kız, erkek diye gidiyor. Kız çocuğunun okumasına gerek yok diyerek, aslında ilkokuldan sonra benim eğitim hayatım bitecekti. Fakat annem ısrarcı oldu. Mutlaka okumam gerektiğini söylüyordu. Annem ilkokul biter bitmez evlendirilmiş, çok okumak istemesine rağmen küçük yaşta o hak ona verilmediği için kendi çocuklarını okutmak için büyük bir mücadele verdi. Ben ailemden destek alamadım. Daha sonraki dönemlerde babam beni gurur kaynağı olarak açıkladı. Çünkü artık akademisyendim. İki üniversite mezunuydum. Sonrasında çok mutlu ama geçmişte bazı sorunlar yaşanmıştı.
Ancak çevremden de yeteri kadar destek alamadım. Her işi kendim çözdüm. Binlerce insan içinde olsanız da aslında bireyler tektir. Kendi kararlarıyla yaşarlar. Ben de öyle kabul ettim. Evet kocaman bir dünya içindeyiz. Ama herkes kendi işini kendi çözdüğü için, ben de kendi kurallarımı koydum. Her şeyi bir düzene koyarak ona göre hayatımı yürüttüm.



















Yorumlar kapalı.