İstanbul’da dünyaya gelen, Küçük yaşlarda caz hevesi nedeniyle 1990 yılında caz söyleyerek müzik yaşamına başladı. 1993 yılında Tarkan’a vokal yaparak müzik hayatına devam etti ve 1998 yılında “Son Verdim” albümünü piyasaya çıkardı. 2002 yılında Kıbrıs a yerleşti ve 10 yıl aradan sonra “Müsaadenizle” adlı projeyle geri dönüş yaptı.
Yirmi beş yıllık müzik kariyerinde yaptığı işlerle saygı duyulan, müziği para kazanmak için değilde ruhunu zeginleştirmek için yapan ülkemiz eğlence sektörünün çılgın ve renkli kişiliği Ebru Aydın ile 25 yılı kapsayan çok keyifli bir sohbet gerçekleştirdik…
“Müzisyen bir ailede büyüdüğümüz için çok şanslıydım”
SORU: Uzun yıllardır müzikal hayatını başarılı bir şekilde sürdürerek, kendi alanında aranan tecrübeli sanatçı niteliklerini tam anlamıyla taşıyan biri olarak girizgâhı Ebru Aydın’ın ilk müzikal adımlarını nasıl atmaya başladığıyla yapma arzusundayım. Çünkü Türkiye’de toplumsal yapı, kadınlara karşı bakış açısı, hayata atılmakla ilgili mesleki yönlendirmeleri düşündüğünde bir de üzerine 1990’ları eklediğinde müzisyen olmak tam bir cesaret işi (biraz da delilik olarak niteleyebiliriz).
CEVAP: Ben Türkiye’de çok şanslı çocuklardan biriydim çünkü babam caz piyanisti idi. Ünlü Güven Aydın Caz Orkestrası’nın kurucusu ve müzisyeni. 1960’ların en iyi caz orkestralarından olan babamın bu orkestrası Hilton’da sürekli programlar yaparlardı. Annem Neşe ile tanışıyorlar ve o da orkestrada solist olarak yer almaya başlıyor. Kardeşim Pelin de ben de çok şanslıydık. Hem evimizde piyano vardı, müzik yapılıyordu hem de annem bizi orkestrasının performanslarını izlemeye götürüyordu. Müzikaller dinlerdik, babam Pelin ve bana söylettirirdi.
“Kalıpları sevmem. İyi ki alaylı oldum”
SORU: Aileden meslek baskısı görmemen ne güzel bir şey…
CEVAP: Tabi ki. Babam beni “kulağı var mı?” diye bakması için konservatuardaki müdür arkadaşına kendi götürdü. Babam mantıklı davranmıştı ama ben konservatuarda abuk sabuk bölümler(Harp, Çembalo, Gayda) istediğim için üniversite macerası çok kısa sürdü ve ben alaylı oldum. İyi ki de olmuşum. Konservatuarda insanı çok şekillendiriyorlar ve bir kalıba giriyorsun. Ben de kalıba girmeyi seven biri değilim. Üniversitede müzisyen olan bir arkadaş grubu buldum ve İstanbul Bebek’te Uzay Heparılar’ın da çıktığı Kalem Bar diye bir barda sahne işleri başladım. Beni orda bir gitaristin yanına verdiler ve orda gerçekten piştim. 19-20 yaşında şarkı söyleyerek kendi paramı kazanmaya başladım.
Ben pop dinlemeyen biriydim ve üniversiteden arkadaşlar vasıtasıyla Tarkan diye yeni çıkan bir genç şarkıcının Taksim’deki bar programında alt grubu olarak çıkma (ama caz söyleyecektim) teklifi gelince babamın da vetosuna rağmen kabul ettim. 15 günlük ortak sahne paylaşımımız sonunda Tarkan ile çok iyi arkadaş olduk. Tarkan’ın Türkiye ve Avrupa konserleri için bu kez bana back vokalistlik teklifi yaptılar ve beni babamdan istemeye geldiler. Onlar da verdi.
Önce dünya turu sonra albüm
SORU: Ailenin sanat camiasından olması herhalde bu kararı vermelerinde etkili olmuştur.
CEVAP: Tabi. Ailemin tutucu olmaması da benim şansımdı. Yani bir sürü rockcunun(gülüşmeler eşliğinde) olduğu bir ortama gidiyorsun. Ben ilk kez back vokal yapmıştım. “Aacayipsin” albümü ile Türkiye ve dünyayı turladık. 1993’de Girne Limanı’ndaki kaleye de gelmiştik. 5 yıl falan böyle devam ettikten sonra kendi albümümü yaptım.
“Türk popunda ilk Türkçe cover yapan kadın şarkıcı”
SORU: Arkadan başlayıp sahnenin önüne kaydın. Popu sevmeyen, dinlemeyen biri olarak pop albümü yapmak kısmet olmuş.
CEVAP: Tarkan’ın arkasında pişmek çok önemliydi. Yüzbinlerin karşısına çıkıp arada da birkaç şarkı söyleyince özgüveni yükselir insanın. Bende de öyle oldu ve 1 yıllık kardeşimle beraber Zerrin Özer’e yaptığımız back vokalistlik sonunda benim albümüm de hazırlandı. 1998’de 1 de cover şarkı olan 10 şarkılık “Son Verdim” albümüm piyasaya çıktı. Seyyal Taner’in “Son Verdim” coveri o kadar beğenildi ki ilk klibi de o parçaya çektik. Arkadaşlarım bu ilk klibi cover parçaya çekme tercihini doğru olmadığını savunsa da Vikipedi’de Ebru Aydın “Türk popunda ilk türkçe cover yapan kadın şarkıcı” olarak geçiyor. Bana neden cover yapıyorsun diye telkinde bulunan birçok arkadaşımın bütün parçaları coverlerden oluşan albümleri yaptığına da şahit oldum. Benim cover tutunca onlar da tüm albümünü cover yapmaya karar verdiler(gülüşmeler). 2003’te kardeşim Pelin evlenip Kıbrıs’a yerleşince ben de onun peşinden buraya geldim ve yerleştim.
“Milyarların peşinde koşmak yerine ruhumu doyurmayı seçtim”
SORU: Kıbrıs ve buradaki seyirci sizi çok etkilemiş o zaman…
Ben hep çok şanslı olduğumu söylerim. Burası da benim için bir şanstır. Kıbrıs’ta sıcak ve samimi bir ortam var. CEVAP: Tanımadığım binlere söylemek yerine çok sevdiğim 100-200 kişiye şarkılar söylüyorum, birlikte söylüyoruz, espriler yapıyoruz,eğleniyoruz,mutlu oluyoruz.Şu anda çıktığımız Casablanca Bar’da yaptığımız interaktif programda millet gülmekten gözlerinden yaş geliyor. Hayattan çok parasal veya mal-mülk beklentim yok. Önemli olan ruhumun doymasıdır. Hayatta ne istediğimi biliyorum. Gidip milyarlar kazanmanın peşinde koşma yerine burada Zeytinlik’teki köy evinde yaşamayı, evden çıkıp yürümeyi, arkadaşlarımla buluşmayı yani minimal bir yaşamı tercih ediyorum.
“Keyif olsun yeter”
SORU: Ebru Aydın’ı Türkiye’de pop müzik yorumcusu olarak biliyorlar ama Kıbrıs’taki bizim tanıdığımız Ebru Aydın müziğin birçok türüyle ilgili başarılı yorumlarıyla karşımıza çıkıyor. Düğünlerden festivallere, özel yemeklerden halk konserlerine, barlardan partilere “Ebru Aydın ve Arkadaşları” müziğin her rengini insanlarla paylaşıyor. Bir müziksever olarak eskiden bugüne Road House, Harbour Cafe,Old Man İnn, Colony Roof ve Çıkmaz Sokak Partileri ilk aklıma gelenler. Bu kadar çeşitliliğe nasıl yetişiyorsunuz?
CEVAP: Repertuarımızı çok geniş tutuyoruz. Türkçe ve yabancı cazdan rock müziğe, poptan funk ve R&B’ye, eğlence müziği diye nitelendirdikleri oyun havalarından Club şarkılarına geniş bir müzikal yepazeye sahibiz. Dinleyici kitlesine göre, ortama göre, isteklere göre biz de insanların müzikal anlamda taleplerine cevap veriyoruz. Gece sonunda da insanlar bizim müziğimizden keyif aldıklarını bize söyleyince daha fazla ne isteyebilir ki bir müzisyen.
“Türkçe pop repertuar yaratmakta zorlanıyorum”
SORU:Ebru Aydın kendini müzikal anlamda nasıl yeniliyor?
CEVAP: İşinde yenilikleri takip etmek zorundasın. Genç jenerasyon club müziklerinden hoşlanıyor. Düğünlerde veya partilerde bunları da söylüyoruz. En çok Türkçe pop repertuar yaratmakta zorlanıyorum. Kendimin beğenerek repertuarıma ekleyeceğim çok güzel üretim pop parçalar bulmakta zorlanıyorum. Repertuarını da sürekli yenilemek zorundasın. Bu konuda fena da değiliz yani.
“Eşim Eren de ben de özgür ruhlu kişileriz”
SORU: Eren Yağmuroğlu ile aşk ve sevgi bazlı özgür bir evlilik modelini yürütüyorsunuz ve gidişattan da çok mutlu olduğunuzu görüyorum. Ne zaman başladı aşkınız ve bu evlilik modeline nasıl karar verdiniz? Evliliklerin sorunlu olduğu bir çağda mutlu bir çift bulmuşken formülü de alabilirmiyiz?
CEVAP: 2003 yılından itibaren beraberiz. İşiyle ilgili Türkiye’ye gidince ben de o dönemde sık sık gidip geldim. Bir de Eren sanatçı Fazıl Say’ın hem yapımcılığını hem de marka danışmanlığı yürüttüğü için sürekli dünyanın farklı yerlerine seyahat etmek zorunda kalıyor. Çok yoğun bir yaşamı var. 13 yıldır beraberliğimizde 2012 yılında Las Vegas’ta evlendik. Biz böyle değişik bir evlilik yaşamaktayız. Mutluluğu hep tatil gibi görüşerek, sevgili gibi yaşayarak buluyoruz. Eren’in ailesi de burada olduğu için ayda bir ya Kıbrıs’ta ya İstanbul’da görüşüyoruz. Çok sık görüşmediğimiz için kavga etmiyoruz(gülüşmeler). Bir yandan da zor aslında sevdiğin kişinin yanında olmaması ama özgür ruhlu kişiler olarak mutluyuz. Hem konuşacak birşeyler biriktiriyoruz hem birbirimizi özleyecek zaman aralığı bırakarak ilişkiye nefes aldırıyoruz.
Ebru Aydın ile “Bir Acayip Sohbetler”
SORU: Yani 3 yıldır radyocu Ebru Aydın ile de tanış olduk. Sahnede insanlarla doğrudan iletişimi rahatça yapan bir insan neden radyocu olur?
CEVAP: Radyocu arkadaşım Ali Dervişoğlu 3 yıl önce Play FM’i devraldı ve bana da iş teklif etti. Çok komik ve eğlenceli bir kadınsın, müziği de biliyorsun, müzik kültüründe iyi dedi ve beni radyocu olmaya davet etti. Ali’nin de stüdyoda yardımlarıyla başladığım “Ebru Aydın ile bir Acayip Sohbetler” adlı programımı 3 yıldır haftanın 5 günü 2 saat olarak ama artık tek başıma yapıyorum. Ali de beni rahat bıraktı. Çok iyi dönüşler aldım ve alıyorum. Canlı yayına konuk da almaya başladım. Bu iş de tuttu.
SORU: Radyodan televizyona atlayanlar da var…
CEVAP:Yooo atlamam. Haftada bir yapabilirim belki.
“Müziği da doya doya yaşadım”
SORU: Müzikal kariyerinde eksik bıraktığın ya da ‘bundan sonra mutlaka bunu da yapmalıyım’ dediğin br şey var mı?
CEVAP: Olmadı ve olmaz çünkü yaşadığım hayattan çok mutluyum. Gerçekten müzik yaşamında doya doya yaşadım. Bir açlığım da yok. Belki bir single çıkarabilirim(Türkiye’den baskı var). Ama ben piyasa olarak Türkiye’ye dönmem. 15 yıldır Kıbrıs’tayım. Türkiye’ye yabancı gibiyim. Burada çok da huzurluyum. Yeni jenerasyon beni abla gibi görüyor ve “Ah kraliçe geldi” diyorlar. Kendi tecrübelerimi genç müzisyenlerle de seve seve paylaşıyorum.
SORU: Ülkemizde müzisyenlerin genel bir derdi de büyük otellerde ve eğlence yerlerinde yeteri kadar yer alamamaktır. Sen ikisini de yaayan biri olarak bu dengeyi, sahne paylaşımını, fiyat politikasını nasıl değerlendiriyorsun?
CEVAP: Ben tabi artık yerli sanatçı olarak değerlendirme yapacağım. Casinolu otellere gelen insanlar daha çok Türkiye’den geldiği için sanatçıları da onların bildiği ünlü isimlerden seçiyorlar. Onlar bizi tanımıyor zaten. Ama ben caz programımla yemek müziği yaptığım oldu ve oluyor. 6 yıldır Pia Bella Otel’in balo salonunda ben ve adalı müzisyen arkadaşlarım dönüşümlü çıkıyoruz. Casinosu var ama yurtdışından kimseyi getirmiyor. Bu biraz da senin yelpazenle de alakalı bir durum.
“Müzisyenlik çok sevmeden yapılabilecek bir iş değil”
SORU: Okan Ersan gibi bir değerli sanatçımız var. Yeni kuşaktan Buray var mesela, caz müzisyeni Cahit Kutrafalı,Hüseyin Kırmızı, Tolga Erzurumlu var. İyi isimler çıkıyor ama genel olarak bir imkânsızlık meslesinden bahsediliyor. Sadece müzik yaparak varolabilme bir mesele oldu. Sen nasıl görüyorsun yerli sanatçı piyasasını?
CEVAP: Evet Buray çok başarılı ve çok iyi işler yapıyor. Buradaki müzisyenler çabalıyor ve genelde iptidai ortamlarda çalışıyoruz. Paraya odaklı değil de proje bazlı ilerliyoruz. Proje yapıp mekânda çıkıp çalıyoruz. Başka arkadaşların sahnesine de çıkıyoruz.
Eskiden daha tatmin edici paralar kazanılıyordu. Şimdi müzisyenlere 10 yıl önce alınan paralar teklif ediliyor ve ek bir iş yapmadan hayatta kalmak çok zor. Müzisyen için “100 $’lık arabaya binip, 1000 $’lık alet taşıyan ve 50 $’lık işe giden adamdır” derler. Bizde de tam o hesap. Bir de çalışmaya, konsere, düğüne vs. kendi aracınla git. Müzisyenlik çok sevmeden yapılabilecek bir iş değil. Fedakârlık üst düzeyde olması gerekir(aile yaşamı, sosyal yaşam, özel hayat gibi durumları bir yana bırakmak zorundasınız).
Biz haftasonu yabancı rock dinlerdik, artık rock dinlenmiyor. Rock bar da kalmadı sayılır, rock dinleyicisi de yok denecek kadar azaldı. Bu duruma çok üzülüyorum. Bizim jenerasyon artık evlenip evine kapandı, genç kuşakların da 80’ler 90’lar rockundan haberleri yok. Devir değiştikçe yeni müzikal durumlar yeni popüler tarzlar türüyor. Bizim arkamızdan gelen genç kuşak müzisyenler de yaşıtlarına uygun müzikleri tercih ediyorlar.
Seve seve yapıyor
SORU: Bu ülkede başka müzisyenlerin sahnesine çıkıp en çok parça okuyan kişi sensin…
CEVAP: Doğru olabilir. Beni seviyorlar ve sahnelerine davet ediyorlar sağolsunlar. Ben de seve seve çıkıyorum. Biz hep eğlendiren kategorisinde olduğumuz için eğlenceye çok fazla zaman ayıramıyoruz.
SORU: Bence hem eğlenen hem eğlendiren sanatçılar sıralamasında rahatlıkla ilk üçtesin…
CEVAP:Aaa teşekkür ederim. Bizim jenerasyon antremanlı(gülüşmeler).
“Önce pişin, ben oldum demeyin ve çok çalışın”
SORU:Müzikle haşır neşir olmak isteyen gençlere tavsiyelerle bitirelim istersen.
CEVAP: Ismarlama sanatçı olunmaz zaten. Müziktir, resimdir vs. bunlar özel yeteneğe sahip insanların yapacağı işler. İçinde varsa zaten onu yapacaktır. Benim tavsiyem bu sektörde pişsinler. Alt grup, back vokalistlik yapsınlar. Bir anda kendini sahneye atıp ben oldum moduna girmesinler. Çok çalışmak lazım. Ben hala daha her gün yeni şeyler öğreniyorum. Güzel insan olsunlar, tecrübeli müzisyenlerin tecrübelerinden yararlansınlar.
SORU:Son olarak teşekkür etmek istediklerin var mı?
CEVAP: 1991’den bugüne 25 yıl olmuş. Önce annem ve babama çok büyük teşekkür. Sürekli paslaştığım ve paylaştığım kardeşim Pelin’e teşekkür ederim.
Yorumlar kapalı.