Aliye ÖZENCİ
İçinde binlerce hikâyenin barındığı bir dükkân…
Küçük bir mekân ama tavana kadar uzanan raflarının içerisindeki kitaplar, yaşanmış öykülerle dolu…
Her bir kitap, birkaç kişinin elinden geçmiş… Herkesin kendine ders çıkardığı, hayatına anlam katan kitaplarla dolu raflar, hem gözünü hem de gözünüzü dolduruyor…
Bu dükkân Lefkoşa’nın tarihi yerlerinden Bandabuliya’da… Yani Belediye Pazarı’nın içerisinde… Adı ise ‘Bandabuliya No: 50’…
İngilizce ve Türkçe olmak üzere binlerce ikinci el kitabın satıldığı bir dükkân…
Dükkânda eski plakaları da bulmak mümkün…
Sahaf Rıdvan Arifoğlu, ikinci el kitaplar, belgeler ve eski plaklara oldukça ilgili… Genç yaşında ikinci el kitaplara merak salan Arifoğlu, mimar olmasına rağmen kitaplarla uğraşmayı tercih etti.
Arifoğlu’nun kaleme Yıldız Hurması, Hasta Oluyor Olamaz Gece Yenidünya ve Okunur Bir zaman Gelir isimli kitapları da var.
İstanbul’da başlayan serüven
SORU: İkinci el kitapları okuma merakınız nasıl başladı?
ARİFOĞLU: 1992’den beri İstanbul’da sahafların içindeyim. Bursumla az miktar kitap alabiliyordum. Sahaflardan ve kütüphanelerden açığı kapatmaya çalışıyordum. O zamanlar Taksim’de, İstiklal Caddesi’nde daha çok kitapçı vardı. Yeni çıkmış bir şiir kitabını caddenin başındaki kitapçıda okumaya başlar, her birinde 15-20 sayfa okuyarak Tünel’e gidinceye kadar 5-6 kitapçıda durarak kitabı bitirirdim. Sonra paralandığım zamanlarda o kitapları sahaflardan alıp tekrar okurdum.
SORU: Sahaf olmaya ne zaman ve nasıl karar verdiniz?
ARİFOĞLU: 2010’da Lefkoşa’daki okullar yolu olarak bilinen bölgede ‘Okurlar Yolu’ ismiyle ilk dükkânımı açtım. Eski ve yeni kitap satıyordum güya.
Öğretmenler bu dönemde bana çok şey öğretti doğrusu. Öğretmenlerin de okumadığını anlayınca dükkanı kapattım. Anber Onar, mahkemelerin karşısındaki Sidestreets galerisini kullanabileceğimi söyledi. Orada da birkaç ay geçirdim… 2015’te Nihan Arifoğlu’nun, çevremdeki sevdiklerimin, okurların ve tabii ki üç kuruşa hazineler içinde yaşayan sahaf dostların yardımıyla belediyenin bize kiraladığı Bandabuliya’daki bu dükkana girdim. İsmine Bandabuliya No:50 dedim.
Sahaf dükkanı açma kararım Kıbrıs’a gelişimden de çok sonra oluştu. Ama İstiklal Caddesi deneyimim gibi deneyimlerin önemli olduğunu biliyorum.
İkinci el kitaplara ve belgelere merakı olan insanlar, kendileriyle aynı kulvarda olanları bulabiliyor. Çünkü herkes arayış içindedir. Bir genç öğrenci heyecanla dükkânıma geldiğinde, beni tanımaktan çok memnun olduğunu söylemişti. Bu örneği birçok kez yaşadım.
SORU: Dükkanda yer alan eski kitapları nereden ve nasıl buluyorsunuz?
ARİFOĞLU: Kitaplar oradan-buradan, sahaf arkadaşlardan, satmak isteyen kişilerden gelir. Türkiye’den veya başka yerden gözüm kapalı yüklü miktarda kitap alamam. Kargo ve bunun gibi masrafları var. Alsam da satamam. O yüzden teker teker seçmem gerekir. Bu da doğallıkla kaliteyi artırır. Benim kitaplığım ayrı…
Dükkânda olmayan bir kitap benim kitaplığımda varsa, üstünde benim notlarım yoksa -bunu okur açısından değil kendi açımdan söylüyorum- bulunabilir bir kitapsa, onu satıyorum. Sonra aynı kitabı bulunca alıp, kitaplığıma tekrar koyuyorum. Yedek kadro, esas kadronun yerine geçiyor.
Depoda da diğer kitapları tutuyorum. Giderek zenginleşiyor.
SORU: Eski kitaplara halktan ilgi var mı?
ARİFOĞLU: Halktan yoğun olmasa da, bir ilgi var. Daha ziyade az sayıdaki okurun nelerle ilgilendiğine bakıyorum. Her insanın da hangi yaşta olursa olsun bir okur olabileceğini düşünüyorum.
SORU: Sahafı, ziyaret eden belli bir yaş grubu var mı?
ARİFOĞLU: Her yaştan insan buraya geliyor… İnsan, hangi yaşta olursa olsun bir okur olabilir. Çocuklar bazen kitapları alıp uçak yaparlar, bazen yetişkinler bana gençliklerinde okudukları bir kitabı anlatmaya dururlar. Konuşulan şeylerin çeşitliliği beni şiirsel yönden besler. Hiç girmediğim şiir ortamlarının boğuculuğundan uzak burası.
SORU: Sahafı ziyaret edenlerin özellikle aradıkları eserler var mı?
ARİFOĞLU: Özellikle aranan çok kitap var. Geçenlerde 12 yaşında bir çocuk bana ‘Proust’un Albertine Kayıp’ kitabını sordu. Fransa’da mı yaşıyorsunuz diye sordum. Hayır yanıtını aldım. Çocuğa kaç yaşından beri kitap okuduğunu sordum. Ondan da bir yanıt alamadım. Meğer verdiği isim dizide geçiyor. Gelip-geçici bir şey. Daha geniş döneme örnek olarak ‘Küçük Prens’ kitabını verebilirim.
SORU: Sahaf dendiği zaman ilk akla gelen ikinci el kitaplardır, bunun dışında örnek verebileceğiniz şeyler de var mı?
ARİFOĞLU: Plakların mantığı takriben şudur bir sahaf dükkânında; bir evde aynı cinsten olup, en çeşitli olan nelerdir? Koltuk, tabak, örtü, buzdolabı değil. Buna örnek kitap, plak, kaset verilebilir.
İşte sahafın ilk ilgilendiği nesneler bunlardır. Ayrıca efemera (eski belge, not alınan kâğıtlar) da sahafın ilgi alanına girer. Efemera sanki sahaf ile antikacı arasında bir yerde durur.
Yorumlar kapalı.