Zafer Muhtaroğlu, “Yaseminin Gözyaşları” ismini verdiği kitabında, özelde yazarın genelde de Kıbrıs halkının yaşadığı acı tatlı olayları şiir ve öykülerle okuyucuya sunuyor
Aliye ÖZENCİ

Yasemin, yaz akşamlarının en güzel kokusuna sahip olan ve hemen hemen her Kıbrıslının evinde bulunan, ferahlatıcı bir çiçektir.
Dalından açılmadan toplanan yaseminler, iğne ile ipliğe geçirilerek, kolye veya bilezik yapılması da eskiden günümüze kadar gelen bir gelenektir.
Nostalji esintilerinin yaşanmasına neden olan yasemin çiçeği, kimi insanı hüzünlendirirken kimi insanın da yüreğine huzur veriyor.
Zafer Muhtaroğlu, kaleme aldığı son kitabına “Yaseminin Gözyaşları” ismini verirken, kapak fotoğrafında da kendi fotoğraf arşivinden bir yasemin fotoğrafı kullandı.
Büyük bir heyecanla elime aldığım kitapta, özelde yazarın genelde de Kıbrıs halkının yaşadığı acı tatlı olayların, şiir ve öykü türünde kaleme alınarak anlatıldığını gözlemliyorum.
Kıbrıs Türk Yazarlar Birliği Yayını olan eser, 192 sayfa ve yedi bölümden oluşuyor.
Zafer Muhtaroğlu, “Otuz Yıl Önce, Otuz Yıl Sonra Maviyi Koklamak” ismini verdiği ilk şiir kitabından farklı olarak “Yaseminin Gözyaşları” kitabında okuyucuyu kendi deyimiyle, türler arası gezintiye çıkarıyor.
Muhtaroğlu, sıra dışı bir içerik dediği kitabında yer alan denemeler için ise, “akademik olmayan amatörce beyin egzersizleri” nitelendirmesini yapıyor.
Üretmekten asla vazgeçmiyor
Zafer Muhtaroğlu, 30 Ağustos 1961’de Girne’de doğdu.
İlk ve orta eğitimini, babasının öğretmen olması dolayısıyla altı ayrı okul gezerek tamamladı.
Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi’nden mezun olan Muhtaroğlu, yirmi yıl kadar kamu görevinde ve uzun bir süre de kendi işinde çalıştı.
Muhtaroğlu ile gerçekleştirdiğimiz röportajda, emekli sözcüğünü kullanmaktan kaçınıyor. Bunun nedenini de, “Çünkü insanın aktivitesinin içeriği değişip azalsa bile hiç bir zaman sonlanmaması gerektiği kanısındayım” ifadeleriyle anlatıyor.
Bu ilkeye sahip olan Muhtaroğlu, Şubat 2022’de ‘Otuz Yıl Önce, Otuz Yıl Sonra Maviyi Koklamak’ isimli şiir kitabının ardından çok yeni olan ikinci kitabı “Yaseminin Gözyaşlarını” yayımladı.
Eğitimci bir babanın evladı
Zafer Muhtaroğlu sohbetimizde babasının öğretmen olduğunu ve emeklilik günlerinde kitaplar yayınladığını paylaşıyor.
Ben de bunun üzerine, eğitimci bir babanın evladı olmanın yazım hayatındaki avantajlarını ve bıraktığı izleri soruyorum.
Muhtaroğlu’nun verdiği yanıt şöyle:
“Öncelikle babamın öğretmen olması benim için bir artıydı. Ve bu öğretmenin okuyan yazan bir kişi olması da şüphesiz üzerimde çarpan etkisi yaratmıştır. Çünkü evimize her gün gazete girerdi. Fakir Baykurt, Necati Cumalı, Orhan Kemal’in kitapları okunurdu. Ayrıca babam gazetelere günlük makaleler yazan bir köşe yazarıydı. Genlerinizde edebiyata yatkınlık da var ise hamurunuz yoğrulmaya başlanmıştır.”
“Birikiminiz arttıkça ufkunuz genişler”
Hayatın her anında yaşadığı ve yaşayabileceği tüm vakaların kendini sarıp sarmalayıp şiire dönüşebildiğini dile getiren Muhtaroğlu, zaman içinde öykü ve deneme türünde de çalışmalar yaptığını kaydediyor.
Muhtaroğlu, anlatmaya yazım hayatındaki gelişim süreciyle devam ediyor:
“İlk kitabımı çıkarmaya karar verdiğim zaman gençlikte yazdığım şiirlerimde ne kadar çok dilbilgisi hataları olduğunu fark ettim. Ve tekrar bilgilerimi tazelemek, yenilerini öğrenmek ve kendimi daha fazla geliştirmek amacıyla sıkı bir okuma, araştırma dönemine girdim.
Bu birinci kitapla ikinci kitap arasında deneme ve öyküyü de kapsayarak ve artarak devam etti. Teorik olarak da konularla ilgili birçok makale, yazı, araştırma okudum, okuyorum. Çünkü bilgi birikiminiz arttıkça ufkunuz genişler. Artık düz bir hattın üzerinde gitmek zorunda değilsiniz. Önünüzdeki yollar çoğalmıştır.”
Okudukça…
Kendi tarzını okuyucuya en iyi şekilde sunmak için sürekli araştıran ve okuyan Muhtaroğlu, bu gelişim sürecini “Maviyi Koklamak” isimli şiir kitabında yer alan dizelere uyarlayarak özetliyor.
“Okudukça; (…) Beyninizdeki; ateşböceği yüzlerce renkten oluşan gökkuşaklarının üzerinde hiç durmadan dans edip yeni imgeler oluşturabilsin ve bunlar şiirlerime ışık ve renk olarak yansısın. (…) M. K. Syf 66”

“Düşündürücü, yaralayıcı ve üzücü”
“Maviyi Koklamak” isimli ilk şiir kitabını yayınlamaya karar verdiği yıl, ülkemizdeki verilere göre kitap satışlarının, özelde şiir kitaplarının az satıldığını öğrenen Muhtaroğlu, o günkü duygularını “düşündürücü, yaralayıcı ve üzücü” olarak nitelendiriyor.
Verilen bu hüküm karşısında şiiri savunması gerektiğini düşünen Muhtaroğlu, içinde şiiri barındıran türler üzerine de yazılar yazmaya karar veriyor.
Muhtaroğlu konuşmasında, “Çünkü şiirin kendisi roman, öykü, biyografi, gezi, tarih, deneme yazısı gibi de düşünülebilir. Şiir bunların ahenkli ve müzikalite eklenerek yazılan en küçük parçacığıdır. Şiirlerin üzerine yapacağımız * örgülerle bu diğer edebi sanatlara dönüşebilir.” ifadelerine yer veriyor.
Farklı kulvarlardaki türler
“Yaseminin Gözyaşları” eserinin oluşumundan da bahseden Muhtaroğlu, “Yeni kitabımı farklı kulvarlardaki türleri birleştirerek yayınlamaya karar verdim. Bu sayede kitabım şiirden farklı tarzları tercih edenlere de hitap etmiş olacaktı. Bazı edebiyat hocalarından da öykü yazmam konusunda öneriler alınca bu yönde çalışmaya başladım. Zaten benim şiirimin öykü tadında olduğunun farkındaydım. Ve gerçek yaşanmış bir hayat hikâyesini öyküleştirerek ilk ürünümü ortaya çıkardım” şeklinde konuştu.
Şiir yaşadıklarımızın izdüşümüdür
Muhtaroğlu, şiirin hayatındaki yerini ve şiirlerinin doğuşu içinde barınan duyguları anlatarak devam ediyor.
“Şiir yaşadıklarımızın izdüşümüdür. Yaşadıklarımızın gölgesidir” ifadesini kullanan Muhtaroğlu, Gölgemizden kurtulamayacağımıza göre yaşadıklarımız da bizi sürekli takip edecektir” dedi.
Konuşmasında, “Bu nedenle bu gölgeler sürekli şiirlerimin etrafında olmuştur. Bu bazen acı ve hüzün bazen sevinç ve umut bazen de sadece gözlemlerin yansıması olarak şekillenmiştir. Duygusal ve evrensel bir kişiliğiniz de varsa yaşanılan yer yüzeylerinde kırılan veya çiçek açan bir dal sizi etkiler ve şiirlerinize yansır” ifadelerine de yer verdi.
Kurumayan yasemin!
Muhtaroğlu ile sohbetimiz, kitabına ismini veren ve aynı isimle bir şiiri de bulunan ‘yasemin çiçeğiyle’ devam ediyor.
1961 – 71 yıllarını şimdi Güneyde kalmış olan Tatlısu (Mari) de geçiren Muhtaroğlu, gözleri buğulanarak, o yıllarda her evin önünde yaseminlerin olduğu ve çocukların yaz gecelerinde sokaklarda oynadığını söylüyor.
Mahallelerin hareketli ve cıvıltılı olduğu vurgusunu yapan Muhtaroğlu, 1974 sonrası Türkler güneydeki köylerini bırakıp kuzeye göç ettiklerini kaydediyor.
Nüfusu hep Türk olan köye pek yerleşen olmadığını dile getiren Muhtaroğlu, “48 yıl sonraki bir gidişimde yine kimsesiz sokaklar, bazıları yıkılmış virane evler ve kurumuş ağaçlarla karşılaştık. Yalnız bir komşunun evinde yaseminin hala kurumadığını fark ettim. Bu beni duygulandırdı ve hüzünlendirdi. Ve “Yaseminin Gözyaşları” ismini verdiğim kitapta yer alan şiirimi ortaya çıkardı” şeklinde konuştu.
Yüreğinize yansıyan bir gökkuşağı…
Muhtaroğlu, “Yaseminin Gözyaşları” kitabının daha önce denenmeyen farklı bir tarz olduğunu da belirterek, okuyucunun kitapta nelerle buluşacağını paylaştı:
“Bunun amacını ise durgun, kıpırtısız bir denizin üzerinde şiddeti azalıp çoğalan dalgalanmalar yaratarak okuru durağanlıktan kurtararak beyin egzersizleri yaptırmak olarak açıklayabilirim.
Sahaflarda bir köşede tozlu bir şekilde duran tanınmamış bir yazarın yorgun kitabının sayfalarını açtığınız zaman belki de içerisinde yüreğinize yansıyan bir gökkuşağı olduğunu fark edeceksiniz. Kim bilir belki bu kitap da onlardan birisidir.”

















Yorumlar kapalı.