Aliye ÖZENCİ
Mehmet Zeki Beşerler, 1942 yılında Margi’de (Küçükköy) dünyaya geldi.
İlk öğrenimini Lefkoşa kazasına bağlı Koççat köyünde, ortaokul ve lise öğrenimini de Lefkoşa’da Atatürk Enstitüsü ve Haydarpaşa Ticaret Lisesi’nde tamamladı. Ortaokul ve lise dönemlerinde de Bozkurt ve Halkın Sesi matbaalarında çalıştı.
Mücahitlik görevini tamamladıktan sonra 1967 yılında Ankara İktisadi ve Ticari İlimleri Akademisi’nde eğitimine devam eden Beşerler, savaş döneminin tanıklarından biri…
Beşerler, o dönemde her şeyden olduğu gibi eğitimden de yoksun kaldıklarını ancak annesi ve babasının her şeye rağmen kendisini ve kardeşlerini okutmayı başardığını belirtti.
Eğitimin her koşulda şart olduğu vurgusunu yapan Beşerler, akademiyi bitirdikten sonra Türkiye’de İş Bankası’nda görev aldı.
1992’de Kıbrıs’a geri dönen Beşerler, Akdeniz Garanti ve Everest bankalarında da görev yaptı. Emekliye ayrıldıktan sonra çocukluk yıllarında bulduğu boş kağıtlara not aldığı yaşanmışlıkları, dosyalardan çıkararak kitaplaştırmaya karar verdi… Sevdiklerinin önerisi üzerine bu işe girişen Beşerler, “Egemen’in Anıları” adlı kitabını, okuyucuyla buluşturdu…
Beşerler’le kitabını konuşmak için bir araya geldik… Beşerler’in görüşmemize eşi Sema Hanım’la gelmesi çok hoşuma gitti… Uzun zamandır çevremizde görmediğimiz, sevgi ve saygı dolu, örnek alınabilecek bu çiftin birbirinden söz ederken gururlanması, beni etkiledi…
Hatıra bırakmak istedi
Mehmet Zeki Beşerler, yıllar önce kaleme aldığı notlarını, ‘Egemen’in Anıları’ isimli kitabında topladı.
Gerçeklik payının yüksek olduğu bu eseri yayınlamak gibi bir düşüncesi yoktu aslında. Ama dostlarının, ailesinin ve özellikle eşinin desteğiyle yazılanları kitaplaştırma kararı aldı.
Beşerler kitabını, bu süreçte hep yanında olan ve desteğini hiç esirgemeyen sevgili eşi Sema Beşerler’e ithaf etti.
Beşerler, “Gayem bir anı ve hatıra bırakmaktır” diyerek, kitabını ticaret maksatlı basmadığını, 300 adet kitabını arkadaş, eş ve dostla paylaştığını söyledi.
Eğitim ve geri kalmışlık
Beşerler, okumayı çok seven ve eğitime çok önem ver bir kişi…
Beşerler’in tarımla uğraşan ve okuma yazma bilmeyen babası, tüm kardeşlerini okutabilmek için gece gündüz demeden zor şartlar çalıştı. Kendisi de babasından aldığı bu güç, cesaret ve güvenle üniversite tahsilini 1967 yılında Ankara İktisadi ve Ticari İlimleri Akademisi’nde tamamladı.
Beşerler, “Babam okuma yazma bilmezdi… Ama mutlaka eve İngilizce, Rumca ve Türkçe olmak üzere üç adet gazete alırdı. Bizlerin okuyup, iyi yerlere gelmemiz için didinip durdu. Savaş yıllarıydı, İngilizler köy halkına sıkıntılar çıkarıyordu. Bizler de yok olmamak, kimliğimizi korumak için çaba harcıyorduk” dedi.
Mehmet Z. Beşerler, kaleme aldığı “Egemen’in Anıları” kitabında da o dönemlerde yaşanan bu zorlukları gözler önüne seriyor. Eğitim ve geri kalmışlığın nedenlerini kitabında vurgulayan Beşerler, köy hayatını, köylünün çektiği sıkıntıları, zorlukları, İngiliz döneminde yaşadıklarını, İngilizlerin dini alet ederek yaptığı propagandaları anlattı.
Kitap üç bölümden oluşuyor
Mehmet Zeki Beşerler’in kaleme aldığı “Egemen’in Anıları” kitabı, üç bölümden oluşuyor.
Birinci bölümde Beşerler, hatıra defterinden alıntılar yaparak, bir öğretmenin gözüyle bu yazıları hikayeleştirdi.
İkinci bölümde de bir köyde, çobanlıkla geçimini sağlayan bir adamın hayat hikayesini anlatan Beşerler, bu adamın çocuklarının yurtta yetişen evlatlarının neler yaşadığını, aileyi toparlamak için nasıl uğraş verdiklerini kaleme aldı.
Üçüncü bölümde ise, küçük yaşta kaçırılan çocukların, hırsızlık çetesinin eline nasıl düştüğünü ve soyguncu olarak yetiştirilmelerini anlattı.
Beşerler, kitabına bir isim vermesi gerektiğini ve bunun üzerinde çok düşündüğünü söyledi.
Bağımsız, hür anlamına gelen “egemen” kelimesinin, isim olarak da kullanılması nedeniyle, kitabına bu ismi verdiğini ifade eden Beşerler, “Egemen” adının geri kalmışlıkları ve köy hayatını izah edebileceğini belirtti.
Mehmet Zeki Beşerler, 1964-1967 yıllarında fırsat buldukça anılarını kaleme aldı.
O yıllarda halkın üstünde savaşın etkileri olduğuna dikkat çeken Beşerler, kitabında sosyal içerikli konuları ele aldığını söyledi.
Savaş yıllarında ülkeye çok az kitap geldiğini belirten Beşerler, şöyle devam etti:
“İlkokula giderken Koççak köyüne, yaya olarak giderdim. Okulda çok küçük bir kütüphane vardı. Oradaki kitapları defalarca okumuşumdur. Köy arabalarının haftada bir Lefkoşa’ya geldiği zamanlarda da babam, bana ve kardeşlerime kitap alırdı. Babam okuma yazma bilmiyordu. Ama öğrenmeye açık ve meraklı biriydi. Ben okuma yazmayı söktüğüm zaman ona da adını yazmayı öğretmiştim”.
Yorumlar kapalı.