“EŞİM SİYASETE BAĞIMLI”…“Siyaset bir bağımlılıktır. Arif beyin de siyaset dışında hiç bir bağımlılığı yok. İnsanlarımız kıymetini bilmiyor. Doğru söylediği için dokuz köyden kovuluyor. Ancak her zaman söyledikleri çıkıyor. Her zaman o istediği için yanında oldum ve yine yanındayım. Ama artık siyasetten çekilmesini istiyorum”
Gizem ÖZGEÇ
Arif Salih Kırdağ… Kendini “milliyetçi” olarak tanımlayan Kıbrıslı bir siyaset adamı… Girdiği her seçimde başarıyı yakalayamayan ancak siyasetten hiç kopmayan bir adam… Ve onunla hayat yolunu yürüyen emektar eşi Hülya Kırdağ… Hülya hanım, bir seçim sürecinde elinde küreği ile UBP’nin kapısına dayanması ile bilinen ve lakabı “kürekçi” olan eşini siyasi yaşamında hep desteklemiş biri… Bir kez bile ona “Neden?” diye sormamış… Belediye başkanlığı, milletvekilliği ve cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılan, 13 kez yenilgiye uğramış o adamı hiç yalnız bırakmamış. Seçim kampanyalarında kapı kapı eşiyle dolaşmış, destek olmuş, propaganda araçlarının kullanılmasında yardımcı olmuş… Ve bu ikilinin hikâyesi Orhan Eskiköy imzasıyla karşımıza çıkan “Başgan” isimli filme de konu olur…
Biz bu sefer Arif beyi değil, Hülya hanımı dinlemek istedik… Onca yıldır eşinin mücadelesinde ona sonuna kadar inanan ve desteğini esirgemeyen o kadını dinlemek…
Hülya Kırdağ, artık eşinin siyasetten tamamen kopmasını istese de, yine de yola çıkarsa onu yalnız bırakmayacağını söylüyor… Hülya hanıma göre Kıbrıslı Türkler eşini pek anlamamış… Hülya Kırdağ,
“Bugüne kadar, Arif beyin öngörüleri hep doğru çıktı. Ancak halkımız onun kıymetini bilmiyor” diyor…
“Beğendi, istedi evlendik”
Soru: Arif beyi hemen hemen herkes yakından tanıyor… Biz biraz da Kürekçi Arif’in karısını tanımak istiyoruz…
Hülya Kırdağ:1953 yılında Lefkoşa’da doğdum. Burada büyüdüm. İlkokula Lefkoşa’da gittim. Ortaokula, liseyi Lefkoşa’da bitirdim. Daha sonra Arif bey ile tanıştım. Beni gördü, beğendi, İstedi ve evlendik. O da 1963 yılında Lefkoşa’ya göçmen olmuştu… Çağlayan Bölgesi’nde oturuyorlardı.
“Arif bey beni hiç çalıştırmadı”
Soru: Çok genç yaşta göç ve evlilik o zaman…
Hülya Kırdağ: 17 yaşını bitirir bitirmez nişan oldum. Savaş zamanı olduğu için insanlar aile kurmak isterdi. 1 buçuk sene sonra evlendim. Çocuklarım oldu. Arif bey beni işe koymadı. Çocuklarını büyüt dedi. Hiç işe gidemedim. Daha sonra Minerali Köy’e yerleştik. 30 sene köyde kaldık. Şimdi yine Lefkoşa’dayız…Çocuklar okullarını bitirdi. Kızım üniversiteye Türkiye’ye gitti. Oğlum askerliğini yaptı. Liseden sonra ben okuyamadım. Gençler okullarını bitirdikten sonra evlensinler. İş hayatına girmeden evliliği düşünmesinler. Her şeyi yapsınlar, mücadele etsinler sonra evlensinler.
Soru: Ve nasıl bir hayatınız oldu?
Hülya Kırdağ: Arif bey TÜK’ten emekli oldu. Oranın sorumlusuydu. Orada bile her yere koştururdu, ben de giderdim. Ambarlarda dururdum, çocuğum ile satış yapardım. TÜK’ü devlete bağlamak için koşturdu hep.
Demokrat ve disiplinli biriydi işinde… “Ben kaçtım TÜK şimdi batmak üzeredir” der hep Arif bey… TÜK’ten emekli olmadan aday da olmadı. Katılmak için emekli oldu.
Sert bir baba…
Soru: Arif beyin eşi olmayı tarif eder misiniz? Nasıl biri evde kendisi?
Hülya Kırdağ: Arif bey ile hala sevgimiz güçlü. Zaten Arif Bey aile düşkünü bir insan. Çocuklarına ve ailesine çok düşkündür ve koruma güdüsü var. Çok iyi bir eş ve baba. Sert bir baba… Ancak doğru yerde sevmesini de kızmasını da bilen biri. Siyasi bilimleri bitirdi. 2-3 tane diploması var. Çok değişik biri diye bilirim… Mücadeleden hiç vazgeçmez… Kitaplara, yabancı dillere çok meraklı. Yunanca ve İngilizce bilir. Zaten daha önce politika içindeyken sürekli Rumlarla görüşüyordu.
Evde aile mahkemesi…
Soru: Aslınsa Arif beyin hep agresif bir yanı var gibi… Katıldığı programlar, yaptığı açıklamalara bakıldığında tabii… Sert bir babadır dediniz…
Hülya Kırdağ: Aile içinde bir mahkeme kurardık ve biri suç işlediğinde orada yargılardık. Biri yargıç, biri hakim diğeri savcı olurdu. Sandalyeler, masalar kuruldu. Suçlu olan suçlu bulunurdu ve ceza verildi. Şimdi bile öyle yapmak istiyoruz. Gençlik kendisine karışılmasını sevmez.
“İnsanlar onun kıymetini bilmiyor”
Soru: Arif bey yıllardır seçimlere giriyor… Yeniliyor aslında… Siz ne düşünüyorsunuz bununla ilgili? Artık gerçekten siyaseti bırakmasını istiyor musunuz?
Hülya Kırdağ: Siyaset bir bağımlılıktır. Eşimin siyaset dışında hiç bir bağımlılığı yok. İnsanlarımız kıymetini bilmiyor. Doğru söylediği için hep 9 köyden kovuluyor. Ancak her zaman söyledikleri çıkıyor. Fakat kıymetini bir iki sene sonra anlıyor insanlar. Bu nedenle artık siyaseti bırakacağını düşünüyorum. Her zaman o istediği için yanında oldum ve yine yanındayım. Ama çekilmesini istiyorum… O sevdiği şeye doğru bir adım atsın ben de yanında yer alırım.
“Her zaman oyum onun”
Soru: Seçim sonuçlarına bakıldığında, bir seferinde Arif beye “köyden tek oy çıktı” diye bir haber yayılmıştı…
Hülya Kırdağ: Eşi bile oy vermedi diyenler oldu. Böyle bir şey söz konusu olur mu? Başkası oy vermese bile ben oy veririm. Her yerde ilk yanında duran benim. Katıldığı programları her zaman takip ediyorum. Ya gittiği yerde yanında duruyorum. Ya da televizyonun karşısında oturup kendisini sürekli izliyorum. Çünkü geldikten sonra mutlaka soruyor “Nasıl oldu?” , “Bir yanlışımı gördün mü” diye. Çünkü sürekli yüzüne kötü mü iyi mi söylüyorum. Devamlı da takip ediyorum. Bütün Kıbrıs’ta bilir yanında olduğumu. Sevmeyen, düşmanı olan var tabi. Konuşuyor. Konuşsunlar… İnsanın bir iki düşmanı olması lazım…
“Başgan” filminde başka bir kadın değil, kendiydi
Soru: Gelelim “Başgan” filmine… Nasıl hissettiniz filmi izlerken? Nasıl buldunuz?
Hülya Kırdağ: Film ile gösterimler devam ediyor. Türkiye’de gidip gördük sonra Kıbrıs’ta gösterildi. Bittikten sonra bize gelecek. Henüz elimizde yok. Her zaman yaptığım şeylerdi filmde yaptıklarım Köylerde yaptığım işler, yaptığım konuşmalardı. Öyle kısa kısa belgeseldi, film değildi. Güzel ama daha güzel olmasını beklerdim. Çünkü çok güzel şeyler çekilmişti.
Çocukları siyasetten uzak…
Soru: Peki çocuklarınız… Siyasetten hiç kopmayan bir adamı çocuklarının politikaya yakınlığı var mı?
Hülya Kırdağ: Çocuklarım uzak duruyor politikadan. Çünkü kızımın her görüşten müşterisi var. Onun için hiç bir yere katılmazlar fakat babalarını destekler. Birçok kişi çocuklarımızı tanımıyor ya da tek çocuğumuz var sanıyor. Murat’ı tanımıyorlar. Oğlumun adı Murat, kızımın Ayperi. Çocuklarımdan biri 1973 doğumlu diğeri ise 1975…Oğlum şimdi İngiltere’de yaşıyor. Ailece oraya gittiler. Hasretlik var… Kızım da burada. İngiltere’ye gidip geliyoruz. Ben de kızıma yardım ediyorum.




















Yorumlar kapalı.