1. Haberler
  2. Yaşam
  3. Garip: Luricina yok olmamalı

Garip: Luricina yok olmamalı

featured


Elif’in Mutfağı restoranını işleten, sürekli çalışmayı kendisine prensip edinen Elif Garip:

“Annelerimizden, büyüklerimizden dinlediğimiz köyümüz bugün yok. Biz Luricina’nın o kalabalık günlerine yetişemedik ama büyüklerimiz bize hep anlatır. Köyümüz terk edilmiş bir görüntü veriyor. Bu durum hepimizi çok yaralıyor. Gençler burada kalmıyor. Yaşlıların yaşadığı bir köye dönüştü burası. Bana göre bu köyde bir kapı açılmadan hiçbir şey değişmez.”

“Köylümüzün talebi Güney Kıbrıs ile ulaşımın da sağlanacağı bir geçiş kapısı açılmasıdır. Bir geçiş kapısı açılırsa köyümüzün kaderinin değişeceğine inanıyorum. Kapı açılırsa burası bir çekim merkezi olacaktır.”

Pınar SAVUN

Luricina’ya Elif Garip ile konuşmak üzere giderken, yolda baharı müjdeleyen doğayı seyretmek gerçekten çok keyifliydi. Uzun yıllardan sonra Luricina’ya gidecek ve Elif Hanım ile birlikte fırın kebabı yapacak olmanın heyecanı içinde köye vardım. Köye girdiğimde köyün terk edilmiş görüntüsü, yıkılmış evler beni hüzünlendirdi. Bir zamanlar adanın en büyük Türk köylerinden biri olan ve yaklaşık olarak 4 bin nüfusa sahip Luricina’da  artık yaşamın içinde akmadığı sokaklar sessizdi. Köyde nüfusun 3 yüzün altına düşmüş olması, gençlerin köyde gelecek görmediği gerekçesi ile göç etmesi koskoca bir köyü yok olma noktasına doğru sürüklüyor. Tüm bu olumsuzluklara rağmen Elif Hanım ve eşinin restoranlarını büyük bir inanç ve aşkla ayakta tutma çabaları gerçekten takdire şayandı. Elif hanım kendi adını taşıyan Elif’in Mutfağı adlı restoranını eşi ve iki oğlu ile birlikte çalıştırıyor. Sadece cumartesi ve pazar günleri açık olan Elif’in Mutfağı’nda fırın kebaplarını Elif Hanım ile birlikte hazırladık. Fırının hazır olması ile birlikte etleri ve ayrı tepside patatesleri fırına koyduk. En çok ilgimi çeken ise bulgur pilavını da fırına vermekti. Elif Hanım, sadece fırın kebabı yapmakla kalmıyor, kendi çiftliklerinden elde ettikleri sütle hellim, yoğurt, nor yapıyor, kendi ekmeğini kendisi üretiyor. Tüm bunları da çok severek ve keyif alarak yapıyor. Yine kendi elleri ile hazırladığı sini katmeri, ekmek kadayıfı ve kırbaç tatlısı konusunda da çok iddialı. Gelin bu maharetli kadınla yaptığımız sohbeti birlikte okuyalım.

   Pınar Savun: Elif’în Mutfağı fikri nasıl doğdu ve nasıl başladı?

   Elif Garip: Akıncılar köyünde ‘Evvel Zaman İçinde’ adı altında festivallerin başlaması ile birlikte biz de Elif’in Mutfağı’nı açtık. Ben hep bir şeyler yapmak isterdim. Eşim ise karşı çıkıyordu. Önce bulgur köftesi yaparak başladım. Festival fikrini dönemin Muhtarı Sultan Barbaros ortaya atınca biz de eşim ile birlikte fırın kebabı yapmaya karar verdik. Eşimin nenesinin evini bu iş için toparlayıp açtık. 2014 yılından bu yana bu işi yapmaya devam ediyoruz. Bu işi yapmaktan çok mutluyum. Ekmeğimizi, hellimimizi, norumuzu, yoğurdumuzu, tatlılarımızı hep kendimiz yapıyoruz. Kendi ürünlerimizi kullanıyoruz. İlk başlarken düşüncemiz festivalden festivale bu işi yapmaktı ama sonrasında her hafta sonu açmaya başladık.

 

Pınar Savun:  Fırın kebabı yapmayı kimden öğrendiniz?

   Elif Garip: Kayınpederim çok güzel fırın kebabı yapardı. Ben fırın kebabı yapmayı Allah rahmet eylesin kayınpederim Mustafa Garip’ten öğrendim. Kayınpederim bayramlarda, aile toplantılarında özel olarak fırın kebabı yapardı.

 

Pınar Savun: Fırın kebabı yaparken hangi malzemeleri kullanıyorsunuz?

   Elif Garip: Fırın kebabında çok bir malzeme yoktur. Et kendi suyuyla pişer. Biraz tuz ve kekik koyarız. Fırının ısınması kapanması, fırında kalacağı süre çok önemlidir. Biz 12 saatten fazla eti fırında bekletiriz. Eti geceden fırına veririz, sabah 10 gibi açarız. Fırın kebaplarında kullandığımız et hep kendi hayvanlarımızdan elde ettiğimiz ya da köyden aldığımız ettir.

 

Pınar Savun: Elif’in Mutfağı’nın tanıtımını nasıl yapıyorsunuz? Restoranımızın bilinirliğini artırmak için ne yapıyorsunuz?

   Elif Garip: Festival dönemlerinde reklam veriyoruz. Onun dışında sosyal medya üzerinden de tanıtım yapıyoruz. Bir de festival dönemlerinde gelen ve beğenen insanlar kendi çevrelerine söylüyorlar böylece daha çok insana ulaşıyoruz. Bizim burada en büyük sorunumuz ulaşım sorunudur. Köyümüz merkezlerden uzak. Köylümüzün talebi Güney Kıbrıs ile ulaşımın da sağlanacağı bir geçiş kapısı açılmasıdır. Bir geçiş kapısı açılırsa köyümüzün kaderinin değişeceğine inanıyorum. Kapı açılırsa burası bir çekim merkezi olacaktır. Bizim çok sayıda Rum müşterimiz de vardır. Kapı açılırsa köyümüz canlanacak, köyden göç duracaktır. Bugünkü koşullarda köyümüzden gençler kaçmaktadır.”

 

Pınar Savun: Fırın kebabını hangi günlerde servis ediyorsunuz?

   Elif Garip: Cumartesi ve pazar günleri fırına kebap koyarız. Talebe göre hafta içerisinde de yaptığımız olur.

 

Pınar Savun: Fırına kebapları koyarken bulgur pilavı da koyduk. Onu nasıl yapıyorsunuz?

   Elif Garip: Pilavı hazırlıyorum ve kebabın suyuyla fırına veriyoruz. Çok güzel ve lezzetli oluyor. Et fırında kızarana kadar pilav da pişmiş oluyor.

Pınar Savun: Bu işin zorluğu nedir? Bu işi yapmaktan mutlu musunuz?

   Elif Garip: Bu işi yapmaktan büyük bir keyif alıyorum. Benim için yaptığım işin hiçbir zorluğu yoktur. Biz her şeyimizi akşamdan hazırlıyoruz. Ekmeğimizi, hellimimizi, yoğurdumuzu her şeyimizi taze taze biz yapıyoruz. Severek, keyif alarak yapıyor ve hiç yorulmuyorum.  Bu işi yapmaktan çok mutluyum. Bu işi yapmak benim hayalimdi. Bir restaurantımın olmasını hep istiyordum. Kısmet burasıymış.

 

Pınar Savun: Köyün nüfusu kaç?

   Elif Garip: 280 kişi var. Çoğu yaşlı. Hafta sonu dışarıdan gelenler oluyor. Köy sürekli dışarıya göç veriyor. Bu gidişle köyde kimse kalmayacak.

 

Pınar Savun: Festivaller işinizi nasıl etkiliyor?

   Elif Garip: Festivaller işimize olumlu etki yapıyor. Festival dönemlerinde çok yoğun bir ziyaretçi trafiği oluyor. Bu da satışlara ve yapılan işlere olumlu yansıyor. Bizim isteğimiz köyümüzde yapılan festival sayısının artmasıdır.

 

Pınar Savun: Doğacağınız yeri seçme şansınız olsaydı bu neresi olurdu?

   Elif Garip: Burası, Akıncılar, Luricina olurdu. Ben burayı çok seviyorum.

 

Pınar Savun: Sizce mutluluk nedir?

   Elif Garip: Birbirine karşı anlayış varsa, sevdiklerinle kıskançlık olmadan anlayış içinde, karşılıklı fedakarlıkla hayatı paylaşabiliyorsan bu mutluluktur. Para pul, servetle mutluluk olmaz. Az ile mutlu olmayı başarabilen insanlar zaten mutlu olabilen insanlardır.

 

   Pınar Savun: Yeni projeleriniz ya da ileriye dönük hayalleriniz var mı?

   Elif Garip: Elif’in Mutfağı’nı biraz daha büyüterek geliştirmeyi planlıyoruz. Akıncılar köyüne Güney’e geçişlerle ilgili bir kapı açılırsa, o zaman burada çok daha fazla işler yapabileceğimiz koşullar oluşacaktır. Şimdiki koşullarda çok fazla emek harcıyoruz ama bunun karşılığını almıyoruz.

 

Pınar Savun: Fırın kebabı yapılan fırın ile ekmek yapılan fırın aynı mıdır?

   Elif Garip: Bizim burada et koyduğumuz fırın özel yapım bir fırındır ve bu fırında ekmek yapamazsınız. Bizim evdeki fırında da burada yaptığımız fırın kebabı gibi kebap yapamazsınız. Buradaki fırınımız çift tuğla ile yapıldığı için içine ekmek salarsanız o ekmeği yakarsınız. Evdeki fırınımız ekmek içindir, buradaki fırınlarımız ise et için. Her ikisi için de farklı fırın gerekir. Kebap için de ekmek yapmak için de fırınların farklılıkları ve ayarları vardır. Evde ekmek yapacağımda hellimli, zeytinli de yaparım. Hellimi yaparken de ben gaz kullanmam, odunla yaparım.

Pınar Savun: Tatlı olarak ne yaparsınız?

   Elif Garip: Genelde sini katmeri yaparım. Müşterilerimizin de tercihi sini katmeridir. Bazı geceler özel gruplarımız olduğunda kırbaç tatlısı ve ekmek kadayıfı da yaparız.

 

Pınar Savun: Elif’in mutfağı kapalı olduğunda hayvanlarınızın bakımında eşinize yardımcı oluyor musunuz?

   Elif Garip: Oluyorum. O da bana burada yardımcı oluyor. İki de oğlumuz var. Biz bir aile işletmesiyiz ve birbirimize yardım ederek ayakta kalmaya, üretmeye çalışıyoruz.

 

Pınar Savun: Bir günlük rutininizde ne var?

   Elif Garip: Cumartesi ve pazar günleri restorandayız. Haftanın iki günü evde hellim yapıyorum. İki gün de kadınlar kursuna gidiyorum. Kursta ayna oyma işini yapıyorum. Bir gün de kendime dinlenmek için ayırıyorum. Her günü dolu dolu geçirmeye çalışıyorum.

 

Pınar Savun: Kıbrıs yemeklerinden en çok hangi yemeği seviyorsunuz?

   Elif Garip: Molehiya en çok sevdiğim yemektir. Kolokas haricinde diğer yemekleri de yerim sorun çıkarmam.

 

Pınar Savun: Doğanın içinde güzel bir köyde yaşıyorsunuz. Restoranımızda ot yemekleri sunuyor musunuz?

   Elif Garip: Evet sunuyoruz. Hostes, ayrelli ve yabani pırasa yapıyoruz. Bir de köyümüzün börülcesi çok özel ve güzeldir, onu da müşterilerimize sunuyoruz.

Pınar Savun: Köyden göçün olması, bir dönem en büyük Türk köylerinden biri olan köyünüzün bu duruma gelmesi sizde nasıl duygular uyandırıyor?

   Elif Garip: Üzücü bir şeydir. Annelerimizden, büyüklerimizden dinlediğimiz köyümüz bugün yok. Biz o kalabalık günlerini yetişemedik ama büyüklerimiz bize hep anlatır. Köyümüz terk edilmiş bir görüntü veriyor. Bu durum hepimizi çok yaralıyor. Gençler burada kalmıyor. Yaşlıların yaşadığı bir köye dönüştü burası. Bana göre bu köyde bir kapı açılmadan hiçbir şey değişmez.

 

Pınar Savun: Vermek istediğiniz bir mesajınız var mı?

   Elif Garip: Bizi yönetenler artık biraz da buraya gelip yaşadığımız zorlukları görsünler. Biz burada köyümüz yok olmasın diye çok büyük bir mücadele veriyoruz. Gelsinler görsünler. Biz bu köyün eski haline gelmeyeceğini biliyoruz ama bir şeyler yapılsın ve bu köy yok olmasın. Çocuklarımız köyümüzde bir gelecek görebilsin. Biz köyümüzün yok olmasını istemiyoruz ama gidişat da o yönde.

 

Pınar Savun: Başkalarının sizde görüp takdir ettiği bir özelliğinizi söyler misiniz?

   Elif Garip: Herkes benim cana yakın ve çok çalışkan biri olduğumu söyler.

 

Pınar Savun: Bugüne kadar tanıdığınız ve size ilham olan birisi var mı, varsa kimdir?

   Elif Garip: Kayınpederim Mustafa Garip. Rahmetli çok çalışkan birisi idi. Her zaman onu örnek alırım.

 

Pınar Savun: Bu işi yapmasaydınız başka ne iş yapmayı isterdiniz?

   Elif Garip: Ben yine bu işi yapardım çünkü yapmakta olduğum iş benim hayalimdeki işti.

Pınar Savun: Kendinizi nasıl ödüllendirirsiniz?

   Elif Garip: İş bitiminde sevdiğim arkadaşlarımla bir sofra kurarak sohbet etmek ve müzik dinlemekle ödüllendiririm. Arabesk müzik dinlemeyi severim.

 

Pınar Savun: Yapmaktan en çok keyif aldığınız üç şeyi söyler misiniz?

   Elif Garip: Burada üretmekten ve festival dönemlerinde hazırlık süreçlerinden büyük keyif alıyorum, evde yaptığım işlerden ve yalnız kalmaktan da mutlu oluyorum.

 

Pınar Savun: Çocukluğunuzda en çok sevdiğiniz şey neydi?

   Elif Garip: Bayramlar. Bayramları çok severdim. Belki de bugün köyümüzde yapılmakta olan festivallerden bu kadar çok keyif almamım nedeni de çocukluğumdaki bayramlardır.

Pınar Savun: Sizi en çok ne heyecanlandırır?

   Elif Garip: Çocuklarımın başarıları, onların güzel haberleri beni heyecanlandırır.

Kendini köyüne adamış, çalışkan ve başarılı

Elif Garip kendisini köyüne adamış, çok çalışkan ve başarılı bir iş insanı. Köyünün değerlerini korumak ve köyünün yok olmaması için çaba sarf eden bir kadın. Çocukları ve eşi ile birlikte hem çiftlik işini hem de restoran işini birlikte yürütüyor. Hayali restoranını daha da geliştirmek ve haftanın her gününde hizmet veren bir yere dönüştürmek. Fırın kebabı yapmanın tüm inceliklerini rahmetli kayınpederinden öğrenen Elif Hanım, her işte olduğu gibi fırın kebabı yaparken lezzet ve kalite için işin küçük sırları olduğunu söyledi. Aslında bu küçük sırlar ya da dokunuşlar yediğiniz kebabın her şeyini etkiliyor. Ben Elif Hanım’ın fırın kebabına bayıldım. Fırın kebabı sevenler bu lezzeti denemeli diye düşünüyorum. Akıncılar köyünün güzel doğası içerisinde İbrahim Bey’in nenesinden kalma evde nostaljik bir ortamda çok sıcak karşılanacağınızı söyleyebilirim. Luricina’ya kebap yemek için gitmişken bu güzel ama terk edilmiş görüntüsü veren köyümüzü de gezme fırsatınız olur.

Garip: Luricina yok olmamalı
+ -

Yorumlar kapalı.

AI ile Haber Hakkında Sohbet

AI ile Haber Hakkında Sohbet

Yapay zeka yanlış bilgi üretebilir