Şükrü BURAĞAN
İlkokul yıllarında başlayan atletizm hayatı, ortaokul, lise yıllarında geliştikten sonra Türkiye’de Fenerbahçe atletizm takımının formasını giyen bir isim Kamil Kolcu.
1988-1992 yılları arasında Türkiye liglerinde koşan ve uluslararası alanda başarılar elde eden Kolcu, 1993’te geçirdiği ağır sakatlık sonrası çok sevdiği atletizmi bırakmak zorunda kaldı.
Lise yıllarında 1963 yılından beridir Numan Kanatlı’ya ait olan okullar 1500 metre rekorunu kırdıktan sonra 400 metre ve 800 metrelerde KKTC yıldız genç ve büyükler rekorlarının sahibi odu. Bu dallarda ülkede hiç geçilmedi.
Candan-Kasap-Özçınar üçlüsü
Kamil Kolcu atletizm hayatında 3 antrenörün kendisine ciddi katkı sağladığını ifade ederek, konuyla ilgili şu ifadeleri kullandı.
“Atletizm hayatımı aslında şu şekilde özetleyebilirim. İlkokul öğretmenim Vasfi Candan tarafından keşfedildim, ortaokuldaki Beden Eğitimi Öğretmenim Hasan Kasap tarafından geliştirildim, lisede Beden Eğitimi Öğretmenim Mahmut Özçınar tarafından elit düzeye ulaştırıldım.”
Atletizm, ilkokul dördüncü sınıfta hayatıma girdi. İlkokul öğretmenim Vasfi Candan tarafından keşfedildim. Güzelyurt Özgürlük İlkokulu 5 ve 6’ncı sınıflarda 1000 metre, 75 metre, uzun atlama ve 4×75 metre bayrak takımlarında koşarak hiç geçilmedim. Ortaokul yıllarında Hasan Kasap tarafından çalıştırıldım ve koşmaya devam ettim. Kurtuluş Lisesi’ne başladığımda ise atletizm hayatımın altın yılları resmen başlamış oldu. Beden Eğitimi Öğretmeni Mahmut Özçınar tarafından elit bir atlet durumuna getirildim. Lise birde yani 1988’de 1963 yılından beridir Numan Kanatlı’ya ait olan 1500 metre okul rekorunu Girne 20 Temmuz Stadı’nda kırdım. Ayni yıl İzmir’de bu rekoru egale ettim.”
“Branş değişikliği yaparak rekorlara devam ettim”
Kolcu, atletizmde branş değiştirdiği dönemi de aktararak, bu duruma rağmen rekor kırmaya devam ettiğini vurguladı. “Lise ikinci sınıfta 1500 metreyi bıraktım ve 400 metre ile 800 metre branşlarına geçtim. İzmir’de yapılan okullararası atletizm yarışmalarında 400 metre ve 800 metre okullar rekorlarını kırdım. Ferdi sporcu olarak katıldığım Türkiye Atletizm Şampiyonası’nın İstanbul ayağında 400 metre ve 800 metrede yıldızlar, gençler ve büyükler KKTC rekorlarını kırmayı başardım.”
Fenerbahçe’ye transfer süreci
“Lise bir ve lise ikinci sınıflardaki başarılar, lise üçüncü sınıfta da devam etti. Lise üçüncü sınıfta Türkiye’nin önde gelen atletizm otoriteleri arasında yer alan Nejat Kök tarafından Fenerbahçe Atletizm Takımı’na transferim sağlandı. Bir yandan ülkedeki yarışmalara hazırlanmak, diğer yandan üniversiteyi kazanmak için eğitime devam etmek diğer yandan ise Türkiye’ye gidip Fenerbahçe’de koşmanın zor olduğu yıllardı. Ancak üçünü de başar ile yaptım. Ülkedeki yarışmalarda rekorlarıma devam ederken, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi Bölümü’nü kazandım. Böylece hem yüksek öğrenime devam etmek hem de Fenerbahçe takımında koşmam daha da kolaylaştı. Burada üç yıl forma giydikten ve birçok uluslararası yarışmada koştum. 1993 yılında geçirdiğim ağır bir sakatlık sonrası, çok sevdiğim atletizme 22 yaşında veda etmek zorunda kaldım.”
Dünkü atletizmle bugünkü atletizmi kıyasladı
“Bizim koştuğumuz dönemler ile bugünkü dönem arasında ciddi farklılıklar var. Ancak bu farklıklara rağmen, bizim koştuğumuz yıllardaki derecelere bugün bile ulaşılamıyor. Biz toprakta, ağırlık antrenmansız, bir sandviç yiyerek koşardık. Şimdilerde adanın her yanından tartan pistler, ağırlık salonları beslenme uzmanları var. Hem okul atletleri hem ferdi atletler bu hizmetlerden yararlanıyorlar. Ancak 1988 yılından beridir 800 metrede iki dakikanın altına inen atlet sayısı sadece dört kişi. Benle birlikte Zafer Sukuşu, Salih Boransel ve Salih Kemaneciler bunu başardı. Bu da bize atletizmin tesisleşme ile aynı paralellikte seyretmediğini gösteriyor. Ancak bu konuda federasyon bir adım bile atmıyor. Yapılan tek şey, devlet bütçeyi versin, bir iki tane yarış yapalım, bir iki elit atlete destek verelim o kadar. Atletizm vizyonu ve sinerjisinin olmadığı ağır yönetimler, bugünkü atletizmin çöktüğünün farkında değil. Bu kadar tesis yapıldı ancak, atletizm bizim koştuğumuz 1988’li yılların gerisinde kaldı. ”
Yorumlar kapalı.