Sarı kum denizinin tam ortasında sağa sola yalpalayarak ve dört yanımızda alçalıp yükselen kum tepelerini izleyerek yol aldık. Önümüzde uzanan uçsuz bucaksız kum yığınları ile zaman ve hayatın donup kalmışlığı yol boyu bizi izledi. Çöl fırtınaları ile sürekli hasat edilen bu arazide olabilecek her şeye uzak kayıp ve küçük birkaç köyün içinde durduk.
Yakıcı çöl sıcağı, kurulan kalın kumaşlı çadırların altında tüm etkisini yitirmekte. Girdiğimiz birkaç çadırın gölgesinde soluklanırken içtiğimiz naneli çaylar ferahlamamıza bir nebze de olsun yardım etti. Çölün bu kıyısı her ne kadar yaşamın olmadığı izlemini verse de sıcağa direnen tek tük bitki türleri ile her kovuktan çıkan türlü canlı ayrıca insanların varlığı hayatın çöle tutunduğunu göstermekte.
Çölün biraz daha derinlerine indiğimizde kerpiç evlerin birinde bulunan dans ve müzik evine ziyarette bulunduk.
Çöl rüzgarları ile deve kervanlarının geçişinden etkilenir misali yapılan dans ve ona eşlik eden müzikle ruhumuzu çöl kumları üzerinde gezdirdik. Bembeyaz kıyafetlerin arasında, çapraz kırmızı kuşakları ile karşımızda duran sert ve çöl iklimine karşı duran insanların yapmış olduğu bu gösteri, çölün içerisine ayrı bir yaşam sevinci sunmakta.
Bir zamanlar akan nehirlerin boşalmış ve kurumuş yataklarında halen rahatlıkla görülebilen taşlaşmış fosiller bu yaman coğrafyanın bir zamanlar, çöl kumları yerine yemyeşil bir coğrafya olduğunu göstermekte.
Arazi aracımızın camından tek tük birkaç köy daha geçip, coğrafyanın bize izin verdiği en uç noktaya kadar yol aldık. Kavurucu sıcaklığın doruğunda yeniden girdiğimiz bir çadırın yanında, elleriyle yün eğiren bir kadın ve arkasındaki sonsuz boşluğa sahip devasa kütleli kum yığınını da izleyerek güneşin kızgınlığının geçmesi bekledik.
Gezmeyle kalın…
Yorumlar kapalı.