Levent TEZEL

Uzun zamandan beri gazetemizin Pazar Eki’ndeki bu sayfada sporla ilgili farklı konular siz değerli okurlarımızın beğenisine geliyor. Bu pazar konumuz yine spor. Ancak bu kez konu biraz farklı. Belki okurken duygulanacak, fotoğraflara baktığınızda belki de içinizden “Allah kimsenin başına vermesin, Allah yardımcıları olsun” diyeceksiniz. Belki de Nefes’in fotoğrafını görüp durumunu hatırlayınca boğazınız düğümlenecek, gözlerinizden bir damla yaş akacak. Belki de aileniz, sevdikleriniz gözlerinizin önüne gelecek.

Anlamlı bir turnuva

Geçtiğimiz hafta cumartesi akşamı başlayan ve çarşamba akşamı finallerinin oynandığı bir hentbol turnuvası gerçekleştirildi. İlk başta konu hakkında bilgisi olmayan biri “aman canım sende altı üstü bir hentbol turnuvası” şeklinde düşünebilir. Ancak işin aslı hiç de öyle değil. Amaç henüz daha 6 yaşında olan ve losemi ile boğuşan Nefes Demirpençe’ye destek olmaktı. Kıbrıs Türk Spor Yazarları Derneği (KTSYD) ile Hentbol Federasyonu işbirliğnde gerçekleştirilen bu turnuva “Hentbol Tutkumuza Bir NEFES de Siz Verin” sloganı ile hayata geçirildi. KTSYD Başkan ve yönetimine, Hentbol Federasyonu Başkanı Mustafa Akyön ve ekibine, turnuda ter döken sporculara, maçları yöneten hakemlere ve “Nefes’e bir nefes” için bilet alıp yardım yapan tüm herkese kocaman teşekkürler. Ülkemizde losemi hastası onlarca çocuk var. Yaptığım araştırmaya göre bu sayı 76 civarındaymış. Ne acı değil mi? Tam 76 çocuk. Onlar bizim çocuklarımız. Canlarımız, geleceğimiz. Nefes onlardan sadece biri.

Nefes artık bir sembol

Ancak Nefes için durum artık biraz farklı. Nefes artık bir sembol, Nefes artık bir temsilci, o bundan böyle loseminin pençesinde boğuşan, sessiz çığlıklarını bizlere duyurmaya çalışan, yardım bekleyen, yaşamak, yaşıtları gibi koşmak oynamak isteyen tüm losemili çocukların gür sesi. Nefes artık bir elçi. Ülkemizin kanayan en ciddi yaralarınıdan biri olan losemi hastalığıyla mücadelede  bundan böyle küçük Nefes; moral, sevgi, ümit, yaşama sevinci, dayanışma ruhu…

Bir başlangıç olsun

Nefes’i ilk kez turnuvanın üçüncü akşamı salona geldiğinde yakından gördüm. Tanıştım, elini tuttum. Onu hayata bağlamak için canla başla çalışıp çabalayan sevgili anne ve babasıyla tanıştım. Gözlerindeki endişeyi hissettim ama daha önemlisi umudu, morali ve Nefes’e olan sevgilerini hissettim. Yorgun ama umut ve moral doluydular. Nefes ise bambaşkaydı. Son derece sosyal, dışa açık, çevresiyle çok güzel iletişim kurabilen, yerinde duramayan hareketli bir çocuk Nefes. Annesinin söylediğine göre koltuğa değil koltuğun dalına oturan hareketli bir çocuk. Haydi, Nefes güzel günler dağların ardında değil, çok yakında ve seni çok güzel günler bekliyor. Pes etmek yok. Yılgınlığa düşmek yok. Hayata dört elle sarılmak var. Unutma sen herkesin umudusun artık.

Umarım KTSYD-Hentbol Federasyonu işbirliğinde gerçekleştirilen bu turnuva bir başlangıç olur. Nefes’e dört elle sarılan yürekler yardım bekleyen, destek ve ilgi bekleyen diğer tüm çocuklar için bu ülkede birşeyleri, bir yerleri harekete geçirir. Haydi, Kuzey Kıbrıs, haydi ülkem artık ben değil biz demenin zamanıdır. Yardım bekleyen tüm çocuklarımıza bir “NEFES” olma zamanıdır.