Kıbrıslı Türkler, Güney’den Kuzey’e göç etmeden önce kaldıkları köylerde yaptıkları tarımsal üretimle meşhurdu.
Ekip biçen, bağlarda üzüm yetiştiren, yazlık ve kışlık yiyeceklerini mevsiminde hazır eden Kıbrıslı Türkler, narenciye bahçeleri ve meyvecilikle uğraştı.
Ancak büyüklerimizden en çok duyduğumuz üretim, bağcılık ve üzüm yetiştiriciliğidir. Baf ve Limasol ise, bu üretimin tam merkeziydi.
Birçok Kıbrıslı Türk, Güney Kıbrıs’ta yaşadığı dönemlerde Limasol’daki KEO içki firmasına tonlarca üzüm yetiştiriyordu. Herkes akrabasının, köylüsünün bahçesine giderek el birliğiyle hasat yapar, kamyonetlerle götürülecek fabrikalara taşırdı.
Farklı üzümlerden değişik şaraplar, sirke ve sucuk-köfter de yapılırdı. O zamanın en güzel ikramlıkları bunlardı.
Güney’deyken tarım ve hayvancılıkla da uğraşan Kıbrıslı Türkler, sabah saat 04.00 gibi tarlaya, bahçeye gitmek için yola koyulurdu. Bu işi de, karı-koca, çocuklar hep birlikte yapardı.
Büyüklerimizin dilinden dinlediğimiz o günleri düşündüğümde, üretimin daha çok, el birliğiyle çalışıp verilen mücadelenin ise insanları birbirine daha fazla bağladığını, yakın tuttuğunu görüyorum.
Yorumlar kapalı.