Ceren ÖZBİL
Ressamlar İttifakı’nın üyesiydi… On beş yıldır Kıbrıs’ta yaşıyor. Kendisine “Neden Kıbrıs’ı tercih ettiniz? Diyes sorulduğunda da yanıtı gayet net oluyor:
YOLU SUPHİ BEYLE KESİŞTİ… Kıbrıs’a vize için gelen Tanlı’nın 15 yıl önce yolu eşi Suphi Tanlı ile kesişti. Vize işlemlerini yaptırmasında kendisine yarımcı olan Suphi Bey’e âşık olan Kezban Tanlı, ülkesine geri dönmedi, Kıbrıs’ta kaldı ve evlendi.
RESİMLERİ BÜYÜLÜYOR… En büyük hayali kendisi gibi ressam olan babasının yapma şansı bulamadığı kişisel sergisini açmak olan Tanlı’nın çizdiği resimlere hayran kalmamak mümkün değil. Ancak kendi yaptığı işlerde mükemmeliyetçi ve aynı zamanda da mütevazi olan Tanlı, her resmini sergiye koymaya layık görmüyor.
Ceren ÖZBİL
Özbekistan’da doğup, Azeri bir anne, babanın kızı olan Kezban Tanlı 15 yıldır Kıbrıs’ta yaşıyor. Babası gibi ressam olmayı tercih eden Tanlı, mesleğine adeta tapıyor. Çizdikçe mutlu oluyor, bu mutluluğu resimlerinden de rahatlıkla fark ediliyor. Birkaç kez Azerbaycan’da kişisel sergilere katılan Kezban Tanlı’nın şu andaki en büyük hayali ise kişisel sergi açmak.
Tanlı, bu nedenle son zamanlarda karma sergilere katılmak istemiyor ve emin adımlarla en büyük hayalinin peşinden koşuyor.
Kıbrıs’ta Azeri bir ressam
KIBRIS PAZAR: Kendinizi tanıtır mısınız?
Tanlı: Ben Azeriyim. Ancak Özbekistan’da doğdum. Babam okumaya gitmişti ve annemi de yanına almıştı. Bende orada doğdum. Baban Özbekistan’a okumaya gitmişti.
Ardından Azerbeycan’a geri döndüler. Yaklaşık 6 sene Özbekistan’da kaldılar. Yaklaşık 3 yılda ben Özbekistan’da kaldım.
“Gözümü resimle açtım”
KIBRIS PAZAR: Ressamlığı neden seçtiniz?
Tanlı: Babam ressam olmamı istemezdi, ancak ben istiyordum. Diğer derslerde iyi değildim, resimde iyimdim. Farkında olmadan bu mesleği seçtim. Babamda ressamdı ve ben onun boyalarıyla, fırçalarıyla, paletiyle uğraşırdım. Gözümü açtım hep bunlarla. Olay kendiliğinden devam etti. Bu nedenle resim seçtim.
Hem pişman hem değil
KIBRIS PAZAR: Ressam olduğunuza hiç pişman oldunuz mu?
Tanlı: Hem pişmanım hem değilim. Maddi olarak düşünürsek bu meslek seçilmemelidir. Çocuğum ressam olmak isterse “hayır, olma” derim, hobi olarak yapmasını öneririm. Ancak resim yapmasını herkese tavsiye ediyorum. Herkes sanatla uğraşmayı hobi edinmeli.
“Babam pek istekli değildi”
KIBRIS PAZAR: Babanız ressam olmanızı istiyor muydu?
Tanlı: Babamda benim gibi reklam peşinde değildi. Çok tanınmış biri değildi. Belki de o yüzden benim ressam olmamı istemezdi. Önce çok isteyerek ya da istemeyerek değil, işin içinde kendimi buldum. Ancak iyi ki de seçmişim, çünkü dünyaya bakış açısı farklı oluyor.
10 yıl resim eğitimi aldı
KIBRIS PAZAR: Eğitiminizi nerede tamamladınız?
Tanlı: Ressamlık okulunu kazandım. Bakü’de okudum. Ama başka bir şehirde otuyorduk ve her sene gidip geldim o okula. Sonra üniversiteyi de istedim. 10 sene iki şehir arasında gidip gelmeye devam ettim.
Okuldayken öğretmenler benim karaladığım her çizimi ayrı bir kenara koymak istiyorlardı. Atmama izin vermiyorlardı. Her çizimime çok değer veriyorlardı. Üniversitede iş teklif ettiler, ancak maaş o kadar düşüktü ki kabule etmedim. Yol masrafımı karşılamıyordu. Sovyetler Birliği’nin dağıldığı dönemdi. Orada kalmaktan vazgeçtim. Okumaya hep devam etmek keyiflidir. Ancak olmadı.
Kıbrıs’ta olma nedeni sanat değil, aşk
KIBRIS PAZAR: Kıbrıs’a neden geldiniz?
Tanlı: Birkaç sene Türkiye’de kaldım. Kıbrıs’a ise vize için gelmiştim. Çünkü Azerbaycan’a gidip, geliyordum ve o biraz uzaktı. Birilerinden duydum ya Bulgaristan’a ya da Kıbrıs’a da gidilebilir. Bende Kıbrıs’a geldim.
Bir aile sayesinde Suphi Bey ile tanıştım. Bana yardımcı oldu. Ardından da evliliğe döndü. Kıbrıs2ta kalma nedenimin sanatla bir ilgisi yok, aşk ile var.
“Kızım ayrı bir resim”
KIBRIS PAZAR: Kıbrıs’ta mesleğinizi rahatlıkla icra edebiliyor musunuz?
Tanlı: Mesleğim ile ilgili istediğim gibi uğraşamıyorum. Bütün bu olumsuzlukları ise hiç tekrarını yapamayacağım bir resim olan kızım için umursamıyorum. Suphi Bey ile evlendik ve bir kızımız oldu. O başka bir resim oldu benim için.
“Özgür olmam lazım”
KIBRIS PAZAR: Çalışma yaparken sizin için önemli olan nedir?
Tanlı: Beni daha özgür bırakmaları lazım. Örneğin yemek yapmam lazım, o saat çizmeye başlamışsam yapmamam lazım. Ya da o saat beni yemeğe çağırmamaları lazım. Bunlar çok önemlidir. Ben konsantre isem o bozulmamalı. Bazen yarım saat çalışırım, bazen 4, 5 saat çalışırım. Yapacağım şey ile baş başa kalmam gerekir.
Kıbrıs’ta mesleğimi yeterince icra edemiyorum. Çünkü ayrı bir atölyemin olması gerekir. Bu biraz maddi bir durum. Bir yeri kiralayabilirim. Ya da bana ait bir yer olmalı. Bazı için bahane gibi görünebilir. Herkes nerde olsa yapar diyenler var. Yukarı da bir oda var ancak bana yeterli gelmiyor. Biraz küçük bir alan, daha geniş bir alan olmalı.
Sergi açmak istiyor
KIBRIS PAZAR: Karma sergilere katıldınız mı?
Tanlı: Azerbaycan’da daha çok sergiye katıldım. Lions Kulübü’nün sergisine katıldım. Her sene 8 Mart için sergi yapılır, ona da katıldım. Atatürk ile ilgili bir sergi yapılmıştı ona katıldım. Birkaç karma sergiye katıldım. Çok fazla karma sergilere katılmak istemiyorum. Kendim bir sergi açmak istiyorum. Bir sergi açmak en büyük hayalim, ama bir türlü yapamıyorum. Evdeki aile işi beni bölüyor ve bu konsantre bir iştir. Her yaptığımı sergilemek istemiyorum. Bir portre ressamı gibi olmak istemiyorum. Sergi açacaksam yaptığım şeyleri bir süzgeçten geçirip, 10, 15 tane resimle sergi açmak isterim. Her yaptığımı sergiye koymak istemiyorum.
Sergi açacak bir şeyim olmalı. Her yaptığımı sergilemek olmamalı.
Babası Sovyetler Birliği’nde
Ressamlar İttifakı’nın üyesiydi
KIBRIS PAZAR: Ressam olduktan sonra babanız size destek oldu mu?
Tanlı: Ressam olma kararını aldıktan sonra babam bana çok destek oldu. Sanki hizmetçim gibi bana yardım ederdi. Bende onun gibi biraz geriye çekildim. Babam bana kalemimin ucunu bile açıp, yanıma sıralardı. Benim için ikinci bir üniversite babamdı. Babam eski Sovyetler Birliği’nde Ressamlar İttifakı’nın üyesiydi. Bir kitap çıkardı, o kitapta babamdan da söz ediliyordu. Çok fazla öne çıkmak istedi. Bayrağı ben devraldım.
Kardeşi de kemana meraklı
KIBRIS PAZAR: Ailede başka resimle ilgilenen var mı?
Tanlı: Ailede başka resimle ilgilenen yok. Küçük kardeşim kemanla ilgileniyor. Diğer kız kardeşim güzel sanatları bitirdi ama organizasyon işi ile uğraşıyor. O daha çok örgüye meraklıdır.
“Keyfim yerinde”
KIBRIS PAZAR: Şu anda nerede çalışma yapıyorsunuz?
Tanlı: Sosyal Aktiviteler Merkezi’nde öğretmenlik yapıyorum. Keyifli bir çalışma yapıyoruz. Çünkü orada olan kişiler resim yağmak isteyenlerdir. Ressam olma çabasında değiller. Onlar resim yaparken mutlu oluyorlar, ben de onların mutluluğundan mutlu oluyorum.
“Resim dersi zorunlu olmamalı”
KIBRIS PAZAR: Resim dersleri okullarda zorunlu olmalı mı?
Tanlı: Resim dersi okulda mecburi olmamalı. İsteyen resim dersine gitmeli. Belki de ben beceremedim öğretmenlik işini, belki bir öğrenci iyi bir matematikçi, kimyacı olacak ve bu nedenle resim yapmak istemez. Onu zorlamamak lazım. Sanat mecburi olmamalı.
Piyano hayali de vardı
KIBRIS PAZAR: Resim dışında ilginizi çeken başka bir sanat dalı var mı?
Tanlı: Piyano çalmayı çok isterdim. Onu yapamadığım için acısını kızımdan çıkarıyorum. Sanatla ilgili olayların içinde olmak isterim. Bu tiyatroda olabilir. Kalkıp rol almak değil ama izlemek olabilir.



















Yorumlar kapalı.