DRAM BİR HİKAYE VAR… Psikolog Kahraman, bir annenin bebeğini hastanede bırakıp gitmesinin ardında dram bir hikaye yattığını anlattı. Bebeğini terk eden kadının tecavüze uğramış, uyuşturucu ya da fuhuş tuzağına düşürülmüş bir kadın olabileceğinden söz eden Kahraman, kendine bile bakamayacak durumda olan bir annenin o an bebeğini terk etmekten başka çıkar yol göremediğini belirtti.
Ceren ÖZBİL
Ülkede anneleri tarafından hastanelerde terk edilip, bırakılan bebek konusunda tepkiler hep annelere dönerken, aslında olay irdelendiğinde bebeğini terk etmek zorunda kalan annelerin de birçoğunun zor bir hikâyesi olduğu ortaya çıkıyor.
Bebeğini hastanelerde bırakıp giden anneler toplum tarafından “vicdansızlık”, “sevgisizlik” ve “duygusuzlukla” suçlanıyor.
Ancak uzmanlara göre durum hiç de öyle değil… Uzmanlar, bir annenin bebeğini terk etmesinin altında dram bir hikayesi olduğu görüşünde…
KIBRIS Gazetesi’ne konuşan Psikolog Ayla Kahraman, genellikle hastanelerde terk edilen bebeklerin annelerinin, tecavüze uğramış, fuhuş ya da uyuşturucu tuzağına düşürülmüş kişiler olduğunu anlattı.
Kahraman, bu durumda da kendine bile bakamayacak duruma gelen annenin, o anda çıkar yol olarak bebeğini bırakıp gitmeyi gördüğünü belirtti.
Kahraman: Altında çok dram bir hikaye var
Psikolog Ayla Kahraman, annelerin bebeklerini terk etmesinin ardında çok derine ve drama dayanan hikayeler yattığını belirtti.
Bu kadınların tecavüze uğramış, fuhuş tuzağına düşürülmüş ve bu nedenlerle hamile kalmış olabileceğine değinen Kahraman, ülkeye gelen öğrencilerin karşılaştığı zulmün defalarca konuşulduğunu hatırlattı.
Kahraman, tüm bunların sonucunda da bu genç kadınların uyuşturucu, fuhuş tuzağından kaçamadığını belirtti ve sadece “istenmeyen” bir gebeliğin ürününden kaçmaya çalıştığını anlattı.
“Çaresizlik bu yola itiyor”
Kahraman, bu kadınların hamile kaldıklarında yaşadıkları durumlar nedeniyle henüz içlerinde evlat sevgisi gibi duyguların oluşmadığını ve can havliyle bebeklerini terk etmek zorunda kaldıklarını ifade etti.
Ancak daha sonra sığınacak bir liman bulup, güvenli bir sığınağa ulaştıklarında annelik duygusu ve evlat sevgisinin onları beklediğini kaydeden Kahraman, o zaman da “evladımı terk ettim” acısını yaşadıklarını belirtti.
“Tamamen onların sorunu olarak görülüyor”
Kahraman, bu kadınların evlatlarını terk etmek istemeseler bile, içlerinde bulundukları durumun, toplum tarafından sadece onların sorunu olarak görüldüğünü ve bebeğin doğmasının ardından da ortaya çıkacak sorunlarla baş edecek güçte olmamaları nedeniyle terk etmek zorunda kaldıklarını anlattı.
Bu zor şartlarda bebekle bir hayatı düşünmenin onlar için daha da zor olduğundan söz eden Kahraman, bu nedenle bebeği terk etmekten başka çıkar yol göremediklerini söyledi.
“Dıştan görüldüğü gibi değil”
Bu duruma bakılırken birçok kişi tarafından “çocuğunu terk eden bir anne” görüldüğünü ifade eden Kahraman, bir çocuğun sanki kendiliğinden oluşup, bunun da tek sorumlusunun anneymiş gibi algılandığını belirtti.
Kahraman bunun üzerine de bu kadınların “analık” ile ilgili bütün değerleri sıfırlamış, analığa ihanet etmiş kişiler gibi algılandıklarını söyledi.
“Onlara yapılanın bedelini, yapan değil, onlar ödüyor”
Kahraman, gerek fuhuş, gerek uyuşturucu tuzağına düşerek, gerekse de tecavüze uğrayarak hamile kalan bu kadınları bu duruma düşürenlerin kim olduğuna bakılmaksızın, bu kadınların yargılandığını belirtti.
Annesi ve babası belli olan çocuklara karşı oluşan hoşgörü ile imkânın, annesi belli olup, babası olmayan çocuklara da tanınması gerektiğini söyleyen Kahraman, ancak bu şekilde toplum olarak bu kadınlara, bebeklere yardım edebileceğimizi belirtti.
Kahraman, “onu damgalamaz, dışlamaz ve hayatını kolaylaştırabilirsek bu vakalardaki artış engellenebilir” dedi ve ayrıca ülkedeki yasal evlat edinme sürecinin; modern hukuk ve toplum değerlerine uygun olarak ivedilikle ele alınması gerektiğini savundu.
Yorumlar kapalı.