Özer Kanlı
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Her yer karanlık

Her yer karanlık



Deprem bölgesinden gelen bilgiler, haberler, tablonun giderek ağırlaşması, Adıyaman’daki KKTC kafilesinde bulunan kardeşlerimizin hazin sonları hepimizi mahvetti.

62 yaşındayım, felaketleri de gördüm yaşadım, savaşı da.

Hepsi de acıydı ama bu bambaşka.

20 bini buluyor kaybettiklerimizin sayısı.

Hepsinin ayrı ve çok acı bir hikayesi var eminim.

Düşünün siz; 24 tane ortaokul öğrencisi ve öğretmenleri KKTC’nin çeşitli adreslerinden ayrılıp spor için Adıyaman’a gidiyor ve kötü yapılaşma ürünü bir otelde 7.9 şiddetiyle dünyanın gördüğü en büyük ölçekli depremlerinden birine yakalanıyor.

Kahroluyoruz düşündükçe.

“Sözün bittiği yer” dedikleri olgu bu her halde.

“Deprem öldürmez, binalar öldürür” saptamasına katılıyorum ama depremin kimi öldürdüğü biraz da kader meselesi gibi geliyor bana.

Dün yine uzun süre televizyonları izledim ve bir ara etrafı dolaştım;

Durum şöyle…

Bakmayın gecelerin, her zamanki gibi gündüz olduğuna.

Anavatan Türkiye ve Kuzey Kıbrıs’ta her yer karanlık.

Bakmayın milletin mecburen konuştuğuna.

Ağlıyor millet aslında.

Çaresizce içimize akıtıyoruz gözyaşlarımızı

Kızıyoruz bu binaları yapanlara.

Dilekler net; Böylesi bir acı Allah bir daha yaşatmasın.

TMK öğrencilerinin çoğunun yakınlarını tanıyorum

Tümünün başı sağ olsun.

Çocuklarımıza Allah rahmet eylesin.

Onlar artık cennette meleklerimizdir.

İnanıyorum buna…

**

TV’de de ifade ettiğim gibi dün ben millet olarak bu sınavı başarı ile vermekte olduğumuza inanıyorum.

Hem Türkiye, hem KKTC birlik beraberlik içinde bu felaketi göğüslüyor.

Ne yazık yine keder, acı birleştirdi bizi ama birleştik işte.

Az sayıda “ acayip yaratığın” dışında herkes aklıselimle hareket ediyor.

Türkiye’nin de, KKTC’nin de geneli “ önce kurtarma çalışmaları sona ersin, acımızı yaşayalım, aç, açıkta insanımız kalmasın, sonra neden bu felaket yaşandı, gelecek için ne yapılabilir tartışırız” noktasında birleşiyor.

Bence gerek klasik medya , gerekse yeni medya da depremde başarılı bir sınav verdi.

Zaman zaman, “ ben önce vereyim da takdir toplayayım” düşüncesi ile hatalar yapıldı ama genel olarak sorumluluk bilinci ile hareket edildi.

Siyasi kurumlarımız ile sivil toplum kuruluşlarımız da bence çok güzel bir sınav verdiler deprem sonrası süreçte.

Tüm siyasi partilerimiz, farklı siyasi partilerden seçimi kazanan belediye başkanlarımız, farklı farklı görüşlere sahip sivil toplum kuruluşlarımız depremzedelere yardım için seferber olmuş durumda.

Doğrusu da bu.

Elbette Allah korusun Brezilya’da  deprem olsa, ona da yardım etmeliyiz ama Anavatan Türkiye bizim için bambaşka.

Türkiye, biz ne gün neye ihtiyaç duymuşsak hep o ihtiyacımızı gidermek için yanımızda oldu.

Allah rahmet eylesin Kurucu Cumhurbaşkanımız Denktaş’ın ifadesiyle, Türkiye bizim için  “ can istedik, can verdi, kan istedik, kan verdi”.

Dolayısı ile bugün bize yakışanı ve doğru olanı yapıyoruz; siyasi amaç gütmeden, başka şeyleri işin içinde karıştırmadan Anavatan sevgisinde birleşiyoruz.

İnşallah bu hep devam eder.

Eleştirilmesi gerekirse elbette Türkiye de eleştirilir ama Türkiye ne isterse olsun düşman gibi görülüp hedefe konulamaz.

Bardağın dolu tarafı daha fazla ama boş tarafı da var…

Bazıları var ki hala , oturuyorlar klavye başına ya da alıyorlar ellerine akıllı telefonu ve kendileri gibi düşünmeyen, kendilerinden saymadıkları insanlara hakaret ediyorlar,  küfürler savuruyorlar, saldırıyorlar…

Nefret kusuyorlar sonra da alemin ideal insanı geçiniyorlar…

İnşallah onlar da insafa gelir artık.

Her yer karanlık
+ -

Yorumlar kapalı.