Ayla Hanım, ben 31 yaşındayım ve iki iş batırmış biriyim. İlk işimi okul bitmeden önce kurmuştum. Yurt dışından getirtip, şahıs ve kurumlara satıyordum. Başlangıç parasını babam vermişti bana. Kâra da geçmiştim aslında fakat bu işi yürütemedim. Okul uzamıştı ve bu nedenle dikkatim dağılmıştı. Bir şekilde arkadaş kazığı yiyerek elim boş, ortada kaldım. O sırada 24 yaşındaydım. Bu duruma çok aldırmadım. Okulu bitirince, iş tecrübesi edinmek amacıyla birkaç işte çalıştım. Her zaman kendi işimi kurma arzum vardı bu nedenle hiçbir işe bağlanmadım.
Nihayet gene babamın yardımıyla işimi kurdum. Üç yıl önce. Bu defa sırf dikkatim işimdeydi. Gece gündüz çalıştım. İşler gayet iyi gitti. Ama ne yazık ki pandemi ile beraber, kâr etmeyi bırakın, hızla zarara uğradım. Şimdi dükkân kapalı. Tekrar açmaya ekonomik gücüm kalmadı. Ve benim moralim çok bozuk. İş arıyorum ama hiçbir iş bana çekici gelmiyor. Aslında hiçbir yerde çalışmak istemiyorum.
Kendimi çok beceriksiz görüyorum.
Ailem, geçici olarak bir işe girmemin bana iyi geleceği görüşündedir. Ama dediğim gibi, bir taraftan iş ararım diğer taraftan kabul edilmediğimde sanki içim rahatlar. Size de bunun için yazdım. Bu duygu normal mi? Yoksa ben iyice kafayı mı yedim?
Rumuz: YOK
Elbette duygusal ve maddi açıdan yıprandığınız için böyle duyumsamanız, gayet doğaldır.
Ancak, her zaman tekrar başlayabilirsiniz. Gençsiniz, iş tecrübeniz var, istekli ve çalışkansınız.
Ne kadar zorluk ve hayal kırıklığı yaşıyor olsanız da bu gereklidir ayrıca.
Ancak kendinize yüklenmek yerine, işinizdeki başarısız sonucun gerçek nedenleri ile yüzleşmeniz daha iyi olacaktır.
İş dünyası, piyasa koşulları, pahalılık, geçim sıkıntısı, pandemi süreci gibi pek çok konu var ki ekonomik akışı yavaşlatır hatta bazı işletmeleri iflasa sürükler.
Sonuç üstünde bu tip faktörlerin de rolü vardır mutlaka. Bunları anlayın ki, yeniden başladığınızda, size düşenin en iyisini yaparken dışarıdan gelen değişkenleri de mümkün olduğunca kontrol edebilesiniz.
Kendinizi suçlamak, kolay ve yanlış yoldur. Toparlanın. Ya işinizi tekrar kuracak yolları araştırın veya daha önce yaptığınız gibi, piyasayı anlamak adına bir işe girip tecrübenizi artırın.
Ancak kendinizi suçlamayı bırakın. Bu sizde sadece depresif çöküntüye neden olur.
**
Kayınvalidemi kırmadan bu sorunu çözmeliyim
Ayla Hanım, ben bir konuda çok sıkıntı çekmekteyim ve kayınvalidemi kırmadan bu sorunu çözmek isterim. Ben kayınvalidemi çok seven biriyim. Çok iyi ve sevecen biridir. Çocuğumuzu büyütürken çok fazla emeği geçti bize. İki yıl kadar önce kayınpederim rahmetlendi. Hep annemizin yanında olduk. Onu yalnız bırakmadık. Evlerimiz çok yakın. Beraber yedik, beraber zaman geçirdik. Ancak kayınvalidem bu duruma çok alıştı. Neredeyse haftanın her akşamı bizdedir. Evine yatma vakti gider. Ben evimde misafir gibiyim. Uzanamam, dinlenemem, rahatlayamam. Bir erkek olarak, bu duruma dayanacak halim kalmadı. Karım, beni haklı bulur ama durumun düzelmesi için bir şeyler yapmayı düşünmez. Ben çok bunaldım. Hiç gelmesin demiyorum elbette ama yok da her gece. Her ailenin mahremiyeti vardır bunu neden düşünmez bilmem.
Size uzun zaman önce nişanlıyken yazmıştım. Bana söylediklerinizi uyguladığımda, her şey daha iyi olmuştu. Bu nedenle size tekrar yazıyorum. Bu sorunumu nasıl çözebilirim?
Rumuz: BVN
Size önerim, kayınvalideniz ile konuşmanızdır. Size zor geliyorsa bunu eşiniz de yapabilir. Elbette kırıp dökmeden. Anne babalar bazen çok alıngan olabilirler.
Ancak, isteklerinizde haklısınız. Yoğun bir günün ardından, evinizde özgürce dinlenmek, rahatlamak ve canınız ne isterse yapmak istiyorsunuz. Zaten eve “yuva” dememizin bir nedeni de bu isteklerdir.
Onun sizlere olan düşkünlüğü, yalnızlığından kaynaklanıyor olabilir ancak, farkında olmadan ilişkinize de zararı oluyor ve inanın bir anne bunu istemez.
Dediğim gibi, farkında değildir. Eşinin kaybına alışamamış gibi görünüyor hatta.
Bu nedenle, evinizdeki özgürlüğünüzü tekrar kazanmanız sürecinde, kayınvalidenizin de olası bir bunalımı atlatması için harekete geçilmesi çok iyi olur. Bunu ön plana alarak yaklaşımınızı oluşturabilirsiniz. Eşinizin de size destek vermesi ve herkese iyi gelecek çözüm yolları araması gerekmektedir.
Ben, anne kızın konuşmasını öneririm. Damada alınır belki ama kızı ile alınsa bile toparlar. Karınız, baş başa kalmayı özlediğinizi, bazı akşamları sadece ikinizin birlikte geçirmek istediğinizi hatta çocuğunuzu bile ona göndermeyi düşündüğünüzü annesine aktarabilir. Ben çok fazla lafa gerek kalmadan kayınvalidenizin mesajı alabileceğini düşünürüm.
Ancak onun da yalnız kalmaması için bir şeyleri değiştirmesine gerek var.
Arkadaşları, hobileri ve evinde geçireceği zamana ilgi göstermeyi başarabileceğini umuyorum.







Yorumlar kapalı.