Ayşe ASLAN
Yaşam Boyu Eğitim (75)
İyiye dair her şey, iyiliği çoğaltır. Neyin çoğaltılmak istendiği çok önemlidir. Tabi ki görünürde iyilikten söz etmiyorum. Normalin üstü daima endişe vericidir.
Karşılıksız, içten iyilikten söz etmek istiyorum bu yazımda. Günümüz yaşam akışı içinde anlamını gittikçe yitirdiğini, karşılık için yapılan iyiliğe yerini bıraktığını gözlemliyorum. Oysa bize öğretilen iyilik anlayışı, belli bir beklenti için değil, bir başka canlıya, yani yaşamın kendisine yapacağımız iyilik dokunuşlarının eşsiz mutluluğuydu.
Bu mutluluk verici his olmasaydı yaşantımız çok anlamsız olurdu. Bir bebeği büyüten kişi bu duyguyu yoğun yaşar. Bir ağaç ya da hayvan yetiştireni unutmamalı. Örnekleri çoğaltabiliriz. Bunu düşünmek bile insanı mutlu ediyor.
İnsan eliyle her ne yapılıyorsa yapılsın, doğanın kendi özel gücü olduğunu artık kabul ediyoruz. Bununla uyumlu hareket edilmesi gerektiği bilgimizde. Ne derece bilgimizde olduğunu tahminde bulunamasam da umarım öyledir.
Gerek davranış olarak gerekse mental düşünce olarak attığımız her adım iyiliğin ya da kötülüğün çoğalmasına katkı sağlıyor. Tıpkı kitap okumanın güzelliğini tadan birinin kitap okumadan yapamaması gibi kendinden başka bir canlıya katkı sağlayan bir insan da bu mutluluktan mahrum kalmak istemez.
Bireysel bazda aktarmaya çalıştığım bu tema, yönetsel bazda da mutlaka gerçekleştirilmelidir.
Son günlerde Afganistan’da yaşananları üzülerek izliyoruz. Yüz yüze gelinen bu noktanın bir “sonuç” olduğunu düşünüyorum ve bu aşamaya gelme sebeplerini analiz etmeye çalışıyorum. Anlaşılıyor ki karar mekanizmasını çalıştıran yönetim erkanı, sorumlu olduğu kitleyi insanca yönlendirmelidir. Bu yönde hareket edilmediğinde sonuçları ortadadır.
Basit gibi görünen, ‘iyiliği çoğaltmak’ teması aslında yaşamın tam merkezinde yerini koruyor. Bu manada sadece bireysel değil, bütünsel olarak ülke yönetimini de kapsıyor.
Yönetimde ‘görev’ ön plandadır ancak buradaki görevin ‘iyilikle’ yerine getirilmesine vurgu yapmak istiyorum. Yani toplumsal iyiliğe katkı yapması gerekir görevlerin. Örnek vermek gerekirse, trafikte ilerlerken, yağmurda silinen yol çizgilerinin gece de parlaklık veren boya ile çizildiğini sadece görev olduğu için değil toplumsal iyilik duygusunu da yaşatmak adına görmek istiyorum.
Yaşamın merkezine neyi koyduğumuzu özenle kontrol etmeliyiz.
Bu yazı aracılığıyla düşüncelerime eşlik eden her bir okura en içten saygı ve sevgilerimle.







Yorumlar kapalı.