——————
İftar : 19.31
İmsak : 04.34
Teravih: 20.49
——————
İftar duası
Allah’ım, ancak Senin rızan için oruç tuttum ve yalnız Sana iman ettim.
Orucumu Senin rızkın ile açtım. Şükürler olsun verdiğin nimetlere, sağlık ve afiyete.
Allah’ım, inananları bağışla, ülkemize birlik, dirlik ve bolluk ver. Vatanımızı ve bizi her türlü felâket ve musibetlerden koru.
—————————————————————————————————
AYET KÖŞESİ
Doğrusu dünya hayatı ancak bir oyun ve eğlencedir. Eğer iman eder ve sakınırsanız Allah size mükâfatını verir. (Muhammed süresi, 36)
HADİS KÖŞESİ
İnsanın, kendini ilgilendirmeyeni terk etmesi Müslümanlığın güzelliğindendir.
————————————————————————————————————
Ramazan ayının gölgesinde
Kalplerimize nur, toplumumuza huzur, evlerimize mutluluk, sofralarımıza bereket getiren mübarek Ramazan ayı, müminler için manevi değeri pek büyük bir rahmet mevsimidir.
Merhameti sonsuz olan Yüce Rabbimiz bu rahmet mevsiminde her zamankinden daha çok kullarının dualarını kabul eder, günahlarını bağışlar, işledikleri hayırları, yaptıkları ibadetleri fazlasıyla mükâfatlandırır.
Evveli rahmet, ortası mağfiret, sonu cehennemden kurtuluş olan bu ayın içinde, bin aydan daha hayırlı olan “Kadir Gecesi” vardır. Bu mübarek gecede melekler yeryüzüne inerek Allah’a ibadet eden müminleri selâmlar.
Ramazan ayı, diğer aylarda bulunmayan bir takım özelliklere ve üstünlüklere sahiptir. Bu sebeple ona “On bir ayın sultanı” denilmektedir.
———————————————————————————————————————-
İlâhi imtihan
Dünya hayatı bir imtihandır. Bu hayatta bedenimiz, malımız ve evlâtlarımızla imtihan edileceğiz. Bunun bilincinde olan Müslüman, hayatın türlü zorluklarına sabır, tevekkül ve teslimiyet göstererek karşı koyar.
Nimetler ve külfetler, sağlık ve hastalık hepsi dünya imtihanının bir parçası olarak insanın başına gelebilir. Hayatın güzellikleri kadar zorlukları ve sıkıntıları da vardır. Ayrıca başa gelen bütün sıkıntılar da bir ceza değil, ilâhi imtihanın bu dünyadaki bazı yansımalarıdır. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: “Ant olsun ki sizi biraz korku ve açlıkla, bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz”. Sabredenleri müjdele.
Karşılaşılan sıkıntılara sabır göstermek, ilâhi imtihanı kazanmaya vesile olduğu gibi günahları da döker. Peygamberimiz müminin ayağına batan bir dikenin bile günahlarının bağışlanmasına vesile olabileceğini haber vermektedir.
————————————————————————————–
İbret verici bir hikâye
Gencin birisi Kâbe’de sürekli “Ey doğruların yardımcısı olan Allah’ım, Ey haramdan sakınanların yardımcısı olan Allah’ım, sana hamd-ü sena ederim” diye dua ediyordu. Bu durum herkesin dikkatini çekmişti. Birisi “Neden hep aynı duayı yapıyorsun, başka bir şey bilmiyor musun?” dedi. O da anlattı:
“7-8 sene önce yine Kâbe’de iken içi altın dolu bir torba buldum. Tam 1000 altın vardı. İçimden bir ses ‘Bu altınlarla, şunları şunları yaparsın. Bu senin hakkın, sen buldun’ diyordu.
‘Hayır, dedim kendi kendime, bu benim değil başkasının malı. Kullanmam haram olur.’ Bu sırada birisi ‘İçinde 1000 altın olan bir torba bulan oldu mu?’ diye bağırıyordu. Çağırdım onu ve torbasını kendisine verdim. Adam torbayı açıp içinden bana 30 altın verdi. Ben o 30 altınla, işyerleri açtım, ticaret yaptım ve çok zengin oldum. Bir gün bana arkadaşlar, ‘Çok zengin ve soylu bir ailenin iyi bir kızı var. Babası yeni vefat etti. Onunla seni evlendirelim’ dediler. Ben de kabul ettim. Nikâh kıyıldı. Hanımım çeyizi ile geldi. Çeyiz arasında bir torba dikkatimi çekti. Hanımıma bu torbayı sordum. O da, ‘İçinde 970 altın var. Babam Kâbe’de bunu kaybetmiş. Bulan gence 30 altınını vermiş. Kalanı da bana hediye etti. Ben de çeyizime koydum. Şimdi seninle evlendiğime göre altınlar ikimizindir.”
—————————————————————-
Mal sahibi mülk sahibi – hani bunun ilk sahibi
Düşünen bir insan için anlamak pek zor değildir ki, madde bir gün mutlaka yok olacaktır. İnsan da bir gün ölümü tadacaktır. Durum bu olduğuna göre, nedendir acaba bu insanoğlu bütün hayatı boyunca, bu hırslı kazanç peşinde koşar, mânâyı değil de daima maddeyi ister ve onun uğrunda bir ömrü hebâ eder. Nedendir acaba kendisinde sadece mide değil, bir kalbin de olduğundan habersizdir.
İnsanoğlu bir gün bu dünyayı, dört ahbabının, kardeşinin omzunda, cepsiz dört metre bezle terk edecek. Madde konusunda ne kadar haris olursa olsun, ne kadar iddialı hareket ederse etsin, bu gerçeği aşamayacaktır. Ölümden kaçamayacaktır, kurtulamayacaktır.
Koca Yunus da ne güzel söylemiş.
Mal sahibi mülk sahibi – hani bunun ilk sahibi
Mal da yalan mülk de yalan – var biraz da sen oyalan…
——————————————————————————————–
İftar Sofrası
Özbek Pilavı
Malzemeler: 1/2 su bardağı sıvı yağ, 2 yemek kaşığı tereyağı (arzuya göre), 2 adet kuru soğan (piyazlık doğranmış), 5 adet orta boy havuç (rendelenmiş), 400 gram kuşbaşı kuzu eti, 3 su bardağı baldo pirinç (yıkanmış, süzülmüş), 2 baş sarımsak, 4,5 su bardağı sıcak su (arzuya göre et veya sebze suyu) 1/2 tatlı kaşığı tuz, 1 çay kaşığı karabiber.
Tarifi: Yarım su bardağı sıvı yağ ile tereyağını pilav tenceresinde eritin. Piyazlık doğradığınız soğanları ekleyin ve hafif karamelize oluncaya kadar kavurun. Kuşbaşı etleri tencereye ekleyin ve suyunu çekene kadar kavurun. Etler suyunu çekip kavrulduktan sonra rendelenmiş havuçları ekleyin ve karıştırın. Havuçlar yumuşayınca pirinçleri ekleyin ve 3 dakika kadar kavurun. Su, tuz ve karabiberi de ekledikten sonra karıştırın ve 2 baş sarımsağı pilavın ortasına koyup hafifçe bastırın ve kapağını kapatın. 5 dakika buharlı ateşte, 10 dakika kısık ateşte pişirdikten sonra servis edin.
**
Beşamel soslu ıspanak böreği
Malzemeler: 2 tane yufka, 1/2 kilo ıspanak, 1 büyük soğan, yeteri kadar tuz, karabiber
2 su bardağı süt, 1 su bardağı kaşar peyniri, 1 tane yumurta
Sosunun malzemesi: 2 su bardağı süt, 2 yemek kaşığı un, 1 su bardağı peynir, 1 yumurta
Yapılışı: Ispanakları ayıklayıp yıkayın ve süzgeçte suyunu iyice süzün, piyazlık olarak doğradığınız soğanla karıştırarak içine karabiber koyun.
Daha sonra yufkaları açarak dörde bölün. Yufkaların üzerine ıspanak koymadan önce bir yemek kaşığı sıvı yağ ile yağlayın. Ardından içine ıspanak serperek geniş tarafından sarın ve gül böreği gibi kıvırarak tepsiye dizin.
Sosunun hazırlanışı: 2 kaşık unu 1 kaşık margarinle hafif kavurun, sütü azar azar ilave ederek muhallebi kıvamına gelince ocaktan alın. Hafif soğuyunca içine yumurta kırarak iyice karıştırın. Böreklerin üzerine eşit olarak koyup, peynir serpin. 200 derecede 25 dakika pişirin. Sıcak olarak ikram edin.
**
Çay lokması
Malzemeler: 1 çay bardağı yoğurt, 1 adet yumurta, yarım çay bardağı zeytinyağı, yarım su bardağı ezilmiş beyaz peynir, aldığı kadar un, 1 çay kaşığı karbonat, tuz.
Kızartmak için: Sıvıyağ
Tarifi: Bir kabın içinde yoğurt ve yumurtayı tahta kaşıkla iyice çırpın. Üzerine zeytinyağını ve ezilmiş beyaz peyniri ilave edip, karıştırın. Orta yumuşaklıkta bir hamur oluncaya dek un katın. Karbonat ve tuzunu da ilave edip iyice yoğurun.
Hamuru merdane yardımıyla 1 cm kalınlığında açıp, iki parmak eninde istediğiniz boyda şeritler kesin. Kızdırılmış sıvıyağlı tavada, şeritler halindeki hamurları, kabarıp pembeleşinceye kadar kızartın. Servis tabağına aldığınız çay lokmalarını sıcak servis yapın.
**
Günün Duası: Allah’ım! Bu günde beni salih amellere hidayet et; bu günde beni hacet ve arzularıma kavuştur. Ey açıklamaya ve sormaya ihtiyacı olmayan; ey âlemdekilerin göğsünde bulunanları (içinden geçenleri) bilen –Rabbim-! Muhammed’e ve onun tertemiz Ehlibeyti’ne rahmet et.
**
Söz yaydan çıkan ok gibidir
Kişi ne zaman ve nasıl söz söyleyeceğini bilmeli ve sözün hasını söylemelidir. Sözün bir amacı olmalı, söz bir işe yaramalıdır. Bütün davranışlarında sevgi ve iyilik fikrini hâkim kılmak isteyen insan, sözünde hedefinde güzellik ve faydanın olduğunu bilmelidir.
Söz ağızdan dirhemle, ölçüyle çıkmalı buyurmuş tecrübe sahipleri. Çünkü söz yaydan çıkan ok gibidir. Geri dönüşü yoktur. Nereye, nasıl varacağını, etkisinin ne olacağını iyi hesap etmek gerekir. Bıçak yarası geçer, söz yarası geçmez demişler. Sözün yara mı yoksa ufuk mu açacağını, etkisinin ne olacağını iyi hesap etmek gerekir. Bıçak yarası geçer, söz yarası geçmez demişler. Sözün yara mı yoksa ufuk mu açacağını hesap edenler de sözü bin düşünüp bir söylemişler. Söz üstüne söylenmiş onlarca söz, söz söylemenin ya da gerektiğinde susmanın insan için ne derece önemli olduğunu da ortaya koymuştur.
İnsan bir söz söylemeden önce onu akıl ve gönül süzgecinden geçirmeli iyice pişirmelidir. Zira gelişigüzel söylenen söz insan gönlünü yıkar, ilişkileri bozar. Bir kelime ile yıkılanlar, yıllar geçse de onarılmaz kimi zaman.
Lâf olsun diye konuşmaktansa susmayı tercih etmek en güzelidir. Bir kabın içinde olan neyse dışarıya taşan da odur. İnsanı tanımanın, anlamanın en önemli yolu sözlerine bakmaktır. Çünkü dilden dökülenler kişinin düşünce ve duygularının açığa vurulmuş şeklidir. Ve sözlerin aynasında konuşanı seyrettikçe güzel ya da çirkinliğini seyretmiş oluruz.
Sözün söyleyen için hem yüceltici hem de alçaltıcı bir gücü vardır. Kiminin dilinde bal iken söz, kiminin dilinde de yakıp yıkan ateş olur. Nice ocaklar bir söz ile sönecek duruma gelirken, bir söz ile mevsimler kıştan bahara dönebilir. Söz hayatın derin anlamını ortaya çıkaran ağaçlar gibidir. Dallarındaki meyvelerle lezzet ve huzur verir. İnsana ve hayata bakıştaki renkleri değiştirir. Kem sözler de bulanık, kirli sular gibi bütün güzelliği ve dengeleri altüst eder.
Sözün gücünü bilenler, boş konuşmayı ve dedikoduyu dilinden uzak tutar. Faydalı ve kalıcı olana yer verilir her konuşmada. Dil ve yüreği yakan sözler uydurulmuş olanlardır. Olmayanı olmuş gibi söylemek… Bu sözler kül eden alev gibidir. Karşısındakini yaktığından daha fazla, sözü sarf edeni yakar, tüketir. İspatı olmayan bir sözü söylemekten daha fena ne olabilir? Gıybet, insanı uçuruma çeken zehirli bir çiçek gibidir.
Gıybet her şeyden önce, insanın dikkatini kendine değil de başkalarına çevirmesi, kendi kötü yönlerini görerek doğru olanı arayacak yerde başkalarını kötülemesidir. Başkalarını kötüleyen kendini unutur. Kendi kusurlarını görmez da başkalarınınkini etrafa duyurur.
Olması gereken ise, insanların başkalarından önce kendi kusurlarını hatalarını görmeye çalışması ve kendini düzeltmeye gayret sarf etmesidir. Zira bütün mesele insanın kendisinde düğümlenmektedir. Kendisindeki eksiklikleri görerek ve o eksikleri tamamlamaya, yanlışları düzeltmeye gayret eden kişi, başkalarının eksik ve yanlışlarını arayacak zamanı zaten bulamayacaktır. Dolayısıyla da bir batağa düşmekten sakınmış olacaktır.
Gönül dilinde gül’dür söz. Söz gönülden doğar, yine gönle gider. Söz gönülden doğmamışsa sadece dilden ve öylesine söylenmiş ise etkisi de olmaz, güzelliği de… Sözü etkili kılan ise samimiyettir; söyleyenin söylediğini yaşıyor, uyguluyor olmasıdır.
Gönül diliyle konuşanların sözleri gökteki yıldızlar gibidir. Karanlıkta yolunu kaybedenlere yol gösterirler.
Her söz her yerde söylenmez. Kişi nerede ne söyleyeceğini bilmelidir. Sözün nerede söylendiği kadar kime söylendiği de önemlidir. Her söz herkese söylenmez. Sözün ehli muhatabına göre söyler sözünü. Herkesin anlama kabiliyeti aynı olmadığı gibi, her sözün de muhatabı aynı olmaz.
Bir sözün ne önemi var deyip geçilmemeli. Bir söz ki, yerine göre savaşı, yerine göre de başı kestirebilir. Güzel bir söz zehirli lokmayı dahi bal eder. Söylemesini bilenin bir sözü bütün işleri yoluna kor, düzeltirken, söylemesini bilmeyenlerin ise başını dertten derde salar.
Dilin düzgün olması için kalbin de düzgün olması gerekir. Söz için gönülde aşk olmalıdır. Aşkı olmayan gönül ne bilir sözün değerini, ne bilir varlığın sırrını? Gönülde olanı dışarı taşırır dil. Ne varsa onu taşır, onu yansıtır. İnsan, sözleri ölçüsünde değer kazanır.
**
Dostluklar
Son yıllarda insan ilişkilerinde oldukça büyük bir değişiklik gözlemlenmektedir.
O kadar akıl almaz olaylarla karşılaşıyoruz ki “Nasıl bu hale geldik? Bu kadar sorumsuzlukların, olumsuzlukların sebebi veya sebepleri ne olabilir?” Sorularına cevap bulmak için adeta didiniyoruz. Hemen aklımıza genel ahlâk kurallarının hiçe sayıldığı geliyor. Ahlâksızlığın önüne geçmek için cilt cilt kitaplar basılıyor, televizyon programları yapılıyor, internet sayfaları açılıyor. Ama nafile (!) Belli ki bir şeyi bilmekle, yaşamak aynı şey değil. Çünkü ahlâkî kurallar bilinse dahi nefsin arzuları bu kurallara uymayı reddediyor. Bu yüzden toplumu ayakta tutan en kıymetli değer olan dostluk-arkadaşlık konusunun yeniden gözden geçirilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Çünkü toplum içinde dostluk kavramının içi tamamen boşaltılmış durumda; İnsanlar bir anda can ciğer dost oluyor, maddî manevî her şeyini paylaşıyor, bu arkadaşlık uğruna birçok fedakârlıklarda bulunuyor, zaman harcıyor ve bir süre sonra bir anda bütün bağlar kopuyor ve ardından düşmanlık başlıyor.
Gerçek dost olmanın güzelliklerinden habersiz olan insanımız bu sebepten dolayı kalabalık içinde yalnız, mutsuz ve güvensiz bir hayat yaşamaya mecbur kalıyor. Hiç kimse bir başkasıyla ne sevincini ne de sıkıntısını gönül rahatlığı ile paylaşmıyor. Herkes karşısında fedakârlık beklerken, kendine dönüp bakmıyor bile. “Acaba ben ne yapabilirim? Ben gerçek dostluk yapıyor muyum? Ben güvenilir miyim?” diye sormuyor bile. Aslında güven alınmaz verilir. Eğer herkes diğerine güven verse bu toplumdaki yalnızlığın ve dolayısıyla maddi manevi birçok problemin üstesinden gelmek mümkün olacaktır.
Güven duygusundan yoksun insanlar, yakınlarını kırmaya devam ederken incinen kalplerde; sevgi, yerini nefret duygusuna bırakıyor. Böylece hem güvensiz, hem de sevgisiz bir hayat sürüp gidiyor.
Oysa “Sevgiye açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.”
**
Sabır
İnsanoğlu dünyaya imtihan edilmek için gönderilmiştir İmtihanın bir gereği olarak, dünya hayatında çeşitli sıkıntı ve zorluklarla karşılaşmamız aslında tabiî bir hadisedir. Yüce Rabbimiz bu gerçeği bize “Muhakkak biz insanı, meşakkat, imtihan ve çile yüklü bir hayata gönderdik” [1] buyurmak suretiyle ifade etmiştir. Konu ile ilgili diğer bir ayet-i kerime de “Şu muhakkak ki, gerek mallarınızla, gerek canlarınızla imtihana tabi tutulacaksınız” [2] buyrularak imtihanın ve dolayısıyla sabrın zorluğuna işaret edilmiştir.
Değerli Müminler!
Sabır; insanın geçici sıkıntı ve musibetlere gözünü kapayarak ebedi nimetlere gözünü açması; Ahiret yurdunu düşünerek dünyadan vazgeçmesi demektir.
Sabır, müminin dünyada başına gelen derin acılar, gönlünü daraltan sıkıntılar ve ummadığı ölümler karşısındaki yegane sığınağıdır Mü’min sabrederek Allah’a yönelir ve başına gelen derin acıları, gönlünü daraltan sıkıntı ve meşakkatleri, ölümle gelen ayrılıkları, Allah’a teslimiyet ve tevekkül inancıyla uhrevî bir mükafata dönüştürür Başka insanların ölüm ve musibet anlarında isyan sözleri ve çığlıklarıyla kader inancını tehlikeye attıkları demlerde; hakikî mümin karşılaştığı tüm hadiselerin Allah’tan geldiğinin bilincinde olarak “Biz Allah’a âidiz ve elbette ona döneceğiz” [3] diyerek yaşadığı acı ve sıkıntıların üzerine sabır külü serper.
Peygamber Efendimiz (sav) bir kabristanın yanından geçerken bir mezarın başında feryâd-ü figan eden yaşlı bir kadına rastlamış ve kendisine sabretmesini ve gerçek sabrın da; bela ve musibetin insanın başına geldiği ilk anda gösterdiği sabır olduğunu ifade etmiştir [4].
Değerli kardeşlerim!
Sabır; insanın öfke anında öfkesini yutması; kendisine yapılan kötülüklere karşı iyilikle mukabelede bulunması; şeytanın ve nefsinin kışkırtmaları karşısında günah işlemekten kaçınması; musibet ve sıkıntılar karşısında metanetli olması ve son nefesine kadar Allah’a ibadette daim olması demektir Mü’min; daima bir sabır insanı olmak zorundadır. Çünkü sabırsızlık insanı isyana ve haddi aşmaya sürükler Hz. Peygamber (sav), ayağımıza batan dikene varıncaya kadar başımıza gelen tüm sıkıntı, hastalık, keder ve yorgunlukların, günahlarımızın bağışlanmasına vesile olacağını bizlere müjdelemiştir [5].
**
Günün muhasebesi
Mümin bir kul ruh ve hayat disiplinini korumak için çok mücadele etmesi gerektiğinin farkındadır. Günün muhasebesi bir anlamda Müslümanın eksileri ve artılarıdır. Orta Asya’nın en eski yerleşim bölgelerinden Buhara’daki, Bal-ı Havuz Camisi’nin giriş kapısında asılı bulunan levhada yer alan sorular müminlerin günlük muhasebeleri için oldukça önem arz etmektedir. İşte o sorulara bakarak muhasebeni yap. Eksilerin mi artıların mı fazla?
1- Bu gece derin uykundan uyanıp Allah’ı zikrettin mi?
2- Bugün sabah namazını camide cemaatle kıldın mı?
3- Bugünkü sabah evradını okudun mu?
4- Gününe, helalinden rızıklandırması için Allah’a niyazda bulunarak başladın mı?
5- Bugün, cennetle şereflenebilmek için duada bulundun mu?
6- Cehennem ateşinden korunmak için Allah’a yalvardın mı?
7- Beş vakit namazını camide cemaatle ve vaktinde kıldın mı?
8- Sünnet ve nafile namazlarını eda ettin mi?
9- Her ezandan ve namazdan sonra okunması gereken evradı okumayı alışkanlık haline getirdin mi?
10- Namazlarını huşu içerisinde ve okuduklarını tefekkür ederek eda ettin mi?
11- Yediğin, içtiğin, giydiğin velhasıl tüm kazancının helalliği konusunda Allah’a sığındın mı?
12- Görme, işitme gibi Allah’ın sana bahşettiği diğer tüm nimetler için O’na hamd ettin mi?
13- İslam nimeti için Allah’a hamd ettin mi?
14- Duaların kabul edildiği vakitleri ganimet bilip Allah’a niyazda bulundun mu?
15- Bugün Allah’ın kitabından hiç okudun mu, ondan ayetler ezberledin mi, yeni bir şeyler öğrenip onunla amel ettin mi?
16- Bugün Allah Resulü’nün hadislerinden birini okudun mu, ezberleyip onunla amel ettin mi?
17- Bir ilim halkasına katılıp Allah’ın dinine ilişkin bilgi dağarcığını genişlettin mi?
18- Bugün gözünü, kulağını ve tüm azalarını Allah’ın haram kıldığı şeylerden korudun mu?
19- Bugün Peygamber Efendimize selatü selam getirdin mi?
20- Bugün bir hasta ziyaret ettin mi?
21- Bir cenazeyi -yıkanmasından namazı ve defnine kadar- teşyi ettin mi?
22- Bugün emri bil maruf ve nehyi anıl münker’de bulundun mu? (iyiliği emredip kötülükten sakındırdın mı?)
23- Allah için nasihatte bulundun mu?
24- Ahdine vefa gösterdin mi, sözünde durdun mu?
25- Gizlide ve aşikarda her işinde samimi ve ihlaslı oldun mu?
26- Zenginlikte ve yoklukta tasarruf ettin mi?
27- Sana gelmeyene sen gittin mi?
28- Rıza ve kızgınlık halinde adaletli davrandın mı?
29- Sana zulmedeni affedip, seni mahrum bırakana verdin mi?
30- Bugün konuşman zikir, susman tefekkür müydü?
31- Bugün şahit olduklarına ibret nazarıyla baktın mı?







Yorumlar kapalı.