Hasan Hastürer
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Eşeğini dövmeyen… (*)

Eşeğini dövmeyen… (*)



Ne zaman Kıbrıs sorununda müzakereler ivme kazansa, yıllardır bize uygulanan ambargolar aklımın ön tarafına çıkar. 17 Ekim 2005’te yayımlanan yazım da, yeni müzakere temasları gündemde olunca yine aklıma geldi. İşte o yazım:

***

“Öncelikle altını çizelim ne Türkiye eşek, ne de biz semeriz.

Ama, “eşeği dövemeyen, semerini döver”, sözünün Kıbrıs özelinde ciddi anlamda geçerliliği var.

Hazır bulunduğum platformlarda Kıbrıs Türklerine uygulanan ambargoların tüm bakış açılarından yanlışlarını çizerim.

Ambargoların sorunun çözümüne hiç bir katkısı olmadığına olan inancım hiç gel git yaşamadı.

Bize değil ambargoyu Türkiye’ye uygulayın diye bir görüşüm de yok.

Ancak ambargoyu tetikleyenlerden karar üretip uygulayanlara kadar herkesin, “eşeği dövemeyen semerini döver” anlayışı içinde oldukları bir gerçek.

***

Kuzey Kıbrıs’a, Kıbrıs Türk insanına uygulanan ambargonun tetikleyicisi ve takipçisi Rumlar ve Yunanlılardır.

Ambargo konusu açıldığı zaman Rumlara ve onlara kulak veren yabancılara, ambargonun kaynağını sorarım.

Yanıtlar üç aşağı beş yukarı benzer kelimelerle verilir. Onların ifadesiyle, “Türkiye 1974’te adaya geldi. Kuvvet kullanarak adanın bölünmesini sağladı. İki yüz bin Rum, evinden, yerinden oldu” bu nedenle de ambargonun haklılık zemini var.

Tüm bu iddialara verilecek yanıt var. Ama o yanıtları bir kenara bırakalım.

Kıbrıslı Türklerin gücü böyle bir sonuca yeter miydi?

Kuşkusuz yetmezdi.

Ama sonuçta Rum-Yunan tarafının öfkesini biraz da olsun dindirmek için birileri cezalandırılmalıydı.

Türkiye’yi dişleri kesmediği için gariban Kıbrıslı Türkler hedef alındı.

Ambargo konusunda Rum tarafının tutarsızlığı kadar etik dışı duruşu da önemlidir.

Bize ambargonun devamı için inadına bir tavır devam ederken, öte yanda Türkiye ile ilişkileri en iyi noktaya getirmek için çaba üstüne çaba harcanıyor.

Eğer Rumların bakış açısıyla Türkiye’nin adada yarattıkları unutulmuş ve bu nedenle her şeyin normale dönüşmesi isteniyorsa Kıbrıslı Türklere uygulanan ambargoların devamını çıksın biri adam gibi izah etsin de anlayalım.

***

Türkiye’nin hava ve deniz limanlarının Kıbrıs Rum tarafının uçak ve gemilerine açılması ise ayrı bir konu.

Bu konuda hafızalarımız azıcık zorlarsak ne bilgilere ulaşırız.

Bir… 1963 Aralık ayında yaşananlardan sonra Kıbrıslı Türkler, Kıbrıs Cumhuriyeti’nden dışlandı. Kıbrıs Cumhuriyeti, Rumlar tarafından işgal edildi. O noktada Türkiye ile Kıbrıs Rumlarının kontrolüne geçen Kıbrıs Cumhuriyeti arasında bir tanınma, tanıma sorunu yaşanmalı, bu sorun ulaşım alanında da fark edilmeliydi. Olmadı. 1974’e kadar Türk Hava Yolları, Rumların kontrolündeki Lefkoşa Uluslararası Hava Limanı’na, Rumların resmi hava yolu şirketi Cyprus Airways’in uçakları da Türkiye’ye uçtu.

Deniz limanlarında da bir kısıtlama olmadı.

İki… 1974 sonrası karşılıklı uçak seferleri durmasına karşılık Türk limanları Kıbrıs Rum bandıralı gemilere 1998’e kadar açık oldu. Lüksemburg’taki AB zirvesinde Türkiye umduğunu bulamayınca Kıbrıs’taki geçişler engellenirken, Türkiye’de limanlarını Rum gemilerine kapattı.

Yani daha yedi sekiz yıl öncesine kadar ne Güney Lefkoşa’nın ne de Ankara’nın aklında limanları kapatma vardı.

Şimdi “Türkiye limanlarını Kıbrıs Cumhuriyeti gemilerine açarsa kıyamet kopacak” yönünde konuşmaları dinlerken insan, en az kırk yıldır limanların kapalı olduğunu sanır.

***

Özellikle Rum tarafı ambargolar konusunda çok yüzlü bir tavır içindedir.

Rumların pratikteki tavırlarına göre, Türkiye’nin “işgalciliği” Kıbrıs sınırları içinde geçerlidir. Kıbrıs’ın dışına çıkıldığı zaman Türkiye ile ballı börek olunması için ne gerekirse yapılıyor. “Türkiye Kıbrıs Cumhuriyeti’ni tanısın” diye baskı merkezlerini zorluyorlar.

Bunun, ahlaki değerlerin sınırları içinde asla yeri yoktur.” (17 Ekim 2005 – KIBRIS Gazetesi)

Eşeğini dövmeyen… (*)
+ -

Yorumlar kapalı.