Bugün, Cumhurbaşkanlığı 2. turu, bir başka deyişle final turu oylaması var.
Yüksek Seçim Kurulu, dün saat 18.00’den başlayarak propaganda yasaklarını başlattı. Sosyal medyada denetim çok zor olsa da, geleneksel medyada, yasak nitelikli konulan kurallara uyuyoruz. Aylardır, yazılan yazıldı… Söylenen, söylendi…
Son gün, kurallara aykırı yazılan, çizilen, söylenen, zorda olanların son çabasından başka değildir.
Hem, herkes kulağına küpe yapsın… Hukukun üstünlüğü de, demokrasi de herkes için ekmek, su kadar yaşamsal niteliktedir.
Bugün, seçmen olan herkesin sandığa gitmesi çok yaşamsal bir toplumsal görevdir.
Hiçbir etki altında kalmadan, özgür iradenizle oy kullanmanızı anımsatmaya bile gerek yok.
En genel anlamda, oyunu kullanmada engeli olanın bile, oy istikametini bilmesi ve yardımın kendi iradesinin oy pusulasına yansıması için olacağını göstermesi gerekir.
***
Seçim konusuna, kurallara uyarak, dokunmadan yazmak olur muydu? Olmazdı. Yazının devamı farklı bir konuda sürecek.
Hellim, Kıbrıs’ın geleneksel ürünlerinin belki de ilk sırada olanıdır.
Elbette hellim bir peynir çeşididir. Ancak hellim, tek başına bilinmesine yeterlidir, yeterli olmalıdır. Hellime, hellim peyniri denilmesi, Kıbrıs’tan çıkan bir tanımlama değildir. Türkiye’de hellim peyniri diye tanımlandı ve yerleşti. Bu gidişle, Kıbrıs’ta da, gün gele hellim peyniri denilirse şaşmamak gerekir.
***
Bir ülke, bir toplum, kültürün çok geniş kapsamı içinde, kültürel değerlerine sahip çıktığı oranda, kimliğini güçlendirir. Fransa, İsviçre, İtalya, Danimarka, Hollanda, İsveç ve finalde İngiltere peynir kültürünün yüksek olduğu ülkeler sıralamasında ilk akla gelen ülkelerdir.
Şarap severler gibi peynir severler de var. Peynir severler, her yerde peynir yemez. Yedikleri peynirin hikayesini bilirler. O hikayeyle, kullanılan sütten başlayarak, üretimdeki tüm aşamalar, uzun bir denklemin sonucu olarak ortaya çıkan çeşit çeşit peynirler bilinir. Küçük bir parça peynir tadılırken, artısı eksisi mutlaka fark edilir..
Hellimin, bizim ülkemiz için sembol değeri taşıması gibi, farklı peynir türleri de bazı ülkeler için sembol niteliğindedir..
***
Peynirde, üretim kadar, tüketim aşamasındaki kültür de önemlidir. Bizde hellim, Dillirga ve Aynikola’da yapılan hellim, nor ve pilavuna peyniri olarak bilinen, talar peyniri bize özgü peynir türleri olarak akla gelir. Ancak bizde, özel tüketim mekanlarının açılması düzeyinde bir hellim ya da peynir kültürü yok.
Fransa, peynir tüketiminde ön sıralarda yer alır. Fransa’da “fromagerie”ye yani peynir dükkânına girdiğinizde, ünlü Fransız mutfağı adına sıra dışı bir zenginlikle yüzleştiğinizi anlarsınız. Brie, comte, camembert, rokfor, turuncu rengiyle mimolette, denenmesi için önerilen peynirlerdir. Ve en önemlisi çeşit çeşit peynirlerin hikayesi, tarihi bir eser anlatılır gibi anlatılır.
***
Bu durum bizde var mı? Tek sözcükle yanıt. YOK.
Kıbrıslı Türkler, hellimin kalitesini dilim dilim (kat kat)ayrılmasıyla ayırt etti. Yeni nesil o hellimi neredeyse hiç tanımadı. Ticari amaçlı hellim üretimiyle, geleneksel hellim mazide kaldı. Geleneksel hellimi yaşatmak için devlet yapısından da, sivil toplum hareketinden de bir çaba olmadı.
Fransa’da 2 bin dolayında peynir kulübü var… Biz de kültürel sahiplenme amaçlı benzer bir örgütlenme arayışı yok. Bu konu bazılarına göre çok basit. Azıcık düşünüldüğü zaman, hiç de basit olmadığı ortaya çıkar. Kendi değerlerine sahip çıkmayanlar, varlıklarını laf ola sürdürür…







Yorumlar kapalı.