Dr.Ziya Öztürkler
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Hani derler ya!

Hani derler ya!



   Siyaset yapan kişilerin sayısı gereğinden çok fazla, sosyal medya tam anlamıyla kontrolden çıkmış durumdadır. Neredeyse her saniye paylaşım yapanlar var. Nerden geliyor bu paylaşma, kendini gösterme, beğenilme isteği diye insanlar birbirine soru soruyor.
   İnsan takdir edilmek ister, yaptıklarının beğenilmesinden de mutlu olur. Hatta olumsuz bakış açısına sahip kişileri yanından uzaklaştırır. İnsanın yaradılışı gereği sevgi, ilgi ve beğenilmek önemli değerlerdir. Bu değerlerin de aşırı noktaya taşınması aslında ilgi yoksunluğu ve kişideki psikolojik sorunların üst noktaya taşındığının göstergesidir.
   Bugünlerin popüler sözcüğü maalesef üzerinden gidersek; maalesef ülkemizde psikolojisi bozulan, ilgi ve sevgi eksikliği olan insan sayısı düşündüğümüzün de üzerindedir.
   Kıbrıs Türk toplumunun alışık olmadığı hakaret etme kültürünün izlerini de sosyal medyada görmeye başlamak bizleri üzüyor aslında…
   Bizler sevgi, saygı, yardımlaşma ve anlayış gösterme değerlerine haiz olarak yetiştirildik, bizden sonra gelen nesilleri de bu şekilde yetiştirmeye özen gösterdik.
   Bugünlerde sosyal medyada yapılan yorumların birçoğunun hakaret içerdiğini gözlemlemek gerçekten ürkütücü bir durumdur. Bir paylaşımı beğenir veya beğenmezsin bunun bir önemi yok veya yapılan paylaşıma eleştirel bir şekilde yaklaşabilirsin burada da bir sıkıntı yoktur. Ama ortaya atılan bir fikre hakaret ile karşılık vermek kişi ve toplum olarak değersizleştiğimizin bir göstergesidir.
   Bunları kaleme almak benim için zor oluyor, üzülüyorum. Hani derler ya! Bazı gerçeklerden ne kadar kaçmaya da çalışsan kaçamazsın; maalesef öyle bir dönemden geçiyoruz.
   Ülkemizde artan gazete sayısı ve sosyal medyayı da dikkatlice incelediğimizde bazı şeyleri daha rahat anlayacağız. Gelinen ve yaşanan süreçte itibarsızlaştırılan kişilerden tutun eğitimden tarıma, polis teşkilatından meclise kadar çok sayıda örneklemeler ortaya koyabilirim.
 

Kurumsal yapısı oturmayan bir düzen…
 

   Kurumsal yapısı oturmayan kendi ayakları üzerinde duramayan bir noktadayız. Bazen yapmak istediklerimizi personel veya maddi yetersizliklerden dolayı yerine getiremeyiz. Veya hiç beklenmedik bir pandemi dönemi karşımıza çıkıveriyor.
   Var olan gerçekleri kısa süre zarfında olumluyu çevirmek çok da kolay değildir. Ama hedef daima hataları görüp daha iyiye gitmek olmalı. Bunu başardığımız ve üzerine koyduğumuz pek da alan mevcuttur. En kolayı yıkmak ve itibarsızlaştırmaktır. Pandemi sürecini birçok gelişmiş ülkeden çok daha iyi yönettiğimize rağmen yine de itibarsızlaştırılmaya çalışılan birçok kişi ve kurumun olduğunu görmek insanı üzüyor. Böylesi dönemlerde ülkenin geleceğini, sağlığını, eğitimini ve asayişini sağlamak çok zordur; ama insanları ve kurumları yıpratmak o denli zor değildir. İstendik sonuç elde etmek kurumsal yapısı oturmuş, stratejisi olan, nitelikli ve yeterli elemana sahip örgütlerde mümkündür.
   Eleştirmek daha iyiye gidebilmek için bir fırsattır. Bunu da yapmaktan çekinmemek gerekir. Eleştiri şartlar ve gerçeklerle örtüştüğü zaman yapıcı ve yol gösterici bir boyuta ulaşmaktadır. Bunu da ortaya koyacak eleştirmen ne kadar var, o da ayrı bir tartışma konusu?

 

Hani derler ya!
+ -

Yorumlar kapalı.