Cenk Uzunoğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Gör denilen

Gör denilen



Merhaba…
   Hoş bu KIBRIS Gazetesi’ndeki ilk yazım değil.
   Dönüp arşivime baktım. KIBRIS Gazetesi’nde ilk yazım gazete daha 2 yaşındayken 18 Ağustos 1990’da çıkmış.
   Yakın zamanda yine KIBRIS Medya Grubu’nun haftalık İngilizce yayın organı Cyprus Today’de yayımlanan 3-4 yazı yazdım. Kıbrıs sorununa çözüm arayışı ile ilgili içeriye yönelik değil ama Rum kesimine ve bizi takip eden dış çevrelere kafamızın içindekilerin bir kısmını aktarmak adına buna da tekrar devam etmek niyetindeyim.
   Araya ciddi bir zaman girince adetten olduğu üzere bu ilk yazıda kendimi size tanıtayım.
   Yazı yazma virüsü bana 16 yaşındayken bulaştı. Sonrasında da Kıbrıs’ın dışında olsam da Kıbrıs’ı hep içimde tutmama vesile oldu.
   Kaderin bir cilvesi 1980 yılında rahmetli babamın teşviki ile yazdıklarımı Halkın Sesi gazetesinde yayımlayarak yazı yazma virüsünü bana bulaştıran değerli büyüğüm Akay Cemal ile yine aynı sayfalarda haftada bir iki de olsa yazı yazmak tekrar nasip oldu.
   Uzunca bir süredir köşe yazıları yazıyor olsam da ne gazeteci ne de yazar olarak hissettim kendimi, bir “yazı insanı” olarak gördüm.
   Son 12 yıldır da her hafta aksatmadan yazıyorum. Düzensiz aralıklarla da olsa öncesi de var.
   1980 yılından başlayarak rahmetli Raif Denktaş’ın Zaman, Akay Cemal yönetimindeki Halkın Sesi, rahmetli İsmet Kotak’ın kurduğu Kıbrıs Postası gazetelerine ve en son olarak da Havadis gazetesine kadar gider bu hastalığımın başlangıcı ve gelişimi.
   Dedikodu içermez yazdıklarım.
   Analiz, sebep ve sonuç odaklıdır yazdıklarım.
   Söyleyene değil söylenene göre yorum yapma çabasındayım. Bunun için bir yazıda görüş ve niyetini desteklediğimi diğer bir yazıda eleştirebilmekte rahatım. Okuduklarımı zaman zaman iş hayatından gelen tecrübelerimle harmanlayıp yorumluyorum.
   Tüm bunları yaparken de “hariçten gazel okuyor” ve ertesi gün “yüzüne bakmayacaklarına dokunan yorumları tuzun kuru olduğu için savaş pilotu gibi yazıyorsun” eleştirileri aldığım oluyor.  Düşündürtmesi ve farkındalık yaratma amacıyla çoğu zaman bu eleştirilerin geleceğini bilerek yine de aklımdakileri yazıyorum.
   Devlete işim düşerse tabiri caizse sıra numarası alıp sıraya girenlerdenim. Ne ekonomik ne de siyasi bir beklentim var.
   Kendimi zorladığımda tek beklentimin emekli olduğum zaman geçirmeyi düşündüğüm KKTC’de iyi bir yönetimin olmasıdır. Ülkemdeki iyi yönetimin Türkiye’de doğan iki çocuğumuzun da ada ile olan bağlarını benden sonra da güçlü tutacağını düşünüyorum.
   17 yaşında ayrıldığım adamızdan ABD’deki eğitim ve çalışma hayatından sonra son 30 yıldır TC’de yaşayan bir Kıbrıs Türküyüm.  Dikkat buyurun “Kıbrıslı Türk” demedim. Yeri geldikçe hassas noktamız olan kimliğimiz ile ilgili de görüşümü de öğrenmiş olacaksınız.
   Kıbrıs sorununa çözüm bulunmasını ama bunun ille de konuşula gelen çerçevede olmasının artık şart olmaması gerektiğini düşünüyorum. Anlaşma yanlısıyım ama bunun “ille de federal çözüm” olmasında ısrarcı değilim. Artık başka yolların da denenmesi gerektiğini düşünüyorum. Bunun için çözüme yönelik en ufak ısı artışında erken çiçek açan yerli erik ağaçlarından da değilim.
   İlk yazı için sanırım kendim ile ilgili bu kadar ufuk turu yeterli olur.
   Ha bu arada 30 yıl önce KIBRIS Gazetesi’ndeki ilk yazımın başlığı “Demokrasi, seçim yasası ve sistem değişikliği ile kök salar”dı. Sanki de bir sonraki yazının başlığı gibi.
   Haftada bir pazar günleri bıraktığım yerden devam edeceğim.
   Tekrar merhaba.
 

Cenk UZUNOĞLU
 

Gör denilen
+ -

Yorumlar kapalı.