Prof.Dr.Mehmet Hasgüler
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. “Allah”ını seven defanstan çıksın!…

“Allah”ını seven defanstan çıksın!…



   “Catenaccio” nedir bilir misiniz? Futbolla ilgiliyseniz “Katenaçyo” diye okunuşuyla yazıldığına da denk gelmişsinizdir belki. İtalyanca bir kelime. Türkçedeki düz karşılığı “asma kilit” manasına geliyor. Ama elbette bir futbol terimi olarak İtalyanlar, daha doğrusu 1960’lı yılların efsanevi teknik adamı Helenio Herrera tarafından yaratılmış bir futbol taktiğinin adı. Katı bir defans yapıp öncelikle asla gol yememeyi, olur da bir tane gol atarsanız da üzerine yatıp maçı 1-0 bitirmeyi hedefleyen bir sistem desek herhalde merhum Herrera’ya haksızlık etmemiş oluruz. Çoğu futbol izleyicisine göre sıkıcı, seyretmesi keyifli olmayan bir futbol manasına gelir.

Maradona’lı Arjantin’den Rummenige’li Federal Almanya’ya…

   Elbette futbol yazısı yazmaya falan soyunmadım bugün. Evde oturmuş memleket ahvalini seyrederken aklıma birden geliverdi bu “katı defans” meselesi. Bence ahali olarak bizim ilk akla gelen karakteristik özelliğimizde aynı bir zamanların İtalyan Milli Takımı gibi defansif oluşumuz. Tabii arada ciddi bir fark var. Yaşı yetenler 1982 Dünya Kupası’nda o sıkıcı futbollarıyla Maradona’lı Arjantin’i; Zico’lu, Socrates’li Brezilya’yı eleyip de finalde de Rummenige’li, Brigel’li, Litbarski’li Federal Almanya’yı devirdiklerini hatırlarlar. Bizim sağlam defansımız var, ahali olarak hepimiz çok başarılı stoperleriz lakin gelin görün ki sportif bir başarımız yok. Çünkü ortada bir maç yok.

   Nedeni çok basit: Tüm dünya tam saha pres uygulayıp bizi sahaya bile çıkartmıyor KKTC adını verdiğimiz bu kulüp hapsolmuş durumdayız. İzolasyon, karantina, tecrit dedikleri bize uluslararası toplumun yıllardır reva gördüğü bir ceza… İşin hoş tarafı şimdilerde bizimle beraber onlar da karantinaya geçtiler, sahaya çıkamamayı geçici olarak da olsa tecrübe ediyorlar. Ama bizimkisi başka, katmerli cinsinden, ama olan olmuş bir defa yapacak bir şey yok…

“Olan olmuş bir defa”

   Ya da biz çok kanıksamışız bu “olan olmuş bir defa” anlayışını o yüzden bizim milli karakteristiğimiz defansımız olmuş. Geleneksel olarak geçmişten günümüze bir bakın; hep itiraz, hep mevcut durumu koruma altına alma yani siyasi terminolojiyle gidersek statükoculuktur bizim milli hasletimiz… Sabah akşam “statüko karşıtı” bir laf etmeden lafa giremeyenlerimiz bile statükocudur aslen.

   Şunu kabul edelim artık, gol atmaktan elbette çoktan geçtik de bizim bu defans anlayışıyla kalemizi korumamız da imkânsız. Yeryüzündeki her takım bize gol atar. Çünkü bu defansif mahalli kimliğimizden kurtulmadıkça işimiz zor bizim.

   Evvelemir Kurucu Cumhurbaşkanımız Denktaş’tan Akıncı’ya dek tüm toplum liderlerimize bir bakınız; aralarında defansif özellik açısından hiçbir fark göremezsiniz. İlk Başbakanımız Nejat Konuk’tan Ersin Tatar’a kadar aralarda gelip gidenlerin tamamı da dahil (CTP, DP hiç fark etmez) defansif siyaseti uygulaya geldiler. Ancak tribünler elbet bu futboldan sıkılacak bir gün. Böyle defans taktikli siyasetin Kıbrıslı Türklere faydası olmadığı anlaşıldığı işte o gün, halk uyanacak ve bu siyasilerin tamamını evine gönderecek.

“Siyasiler şöyle, siyasiler böyle!”

   Herkes konuşmaya başladığında aynı şeyi söyler: “Siyasiler şöyle, siyasiler böyle!..” Ama seçim olur, aynı partiler aynı yüzler gene seçilir… “Başka seçenek vardı da ben mi seçmedim?” dediniz belki şu an. “Ama bize başka seçenek sunulmuyor ki!” dediniz yahut. Anlatın, anlatın da açılırsınız… Bahaneler hep hazırdır bir köşede.

   Biraz yakın tarihi inceleyince benim gördüğüm kadarıyla eksiksiz, tam manasıyla örfi idare zamanları bile ahalinin karşısına hep mutlaka bir alternatif çıkmıştır, en azından çıkmaya çalışmıştır: Ahmet Mithat Berberoğlu, Mehmet Zekâ Bey ve Dr. Sermet Sami Dedeçay isimleri size bir şey çağrıştırıyor mu? Bunlar ilk aklıma gelenler… Her biri deve dişi gibi aday… Gençler hiç duymamış, yaşı yetenlerin çoğumuz hatırlamaz bile değil mi?

   O halde soruyu soralım: Neden böyleyiz peki? Neden Kıbrıs Türk halkının siyasi genetiğindeki temel kodun adı “Defans” (savunma).

Siyasetimizin temel kodu Defans (Savunma)

   Çok dağılmayalım konuyu, dikine derin paslarla ileri sahaya taşıyalım isterseniz şimdi topu ve konuya girelim. Bakıyorum; bizim Kıbrıslı Türkler için Mart sonundan itibaren başlattığımız Dünya Sağlık Örgütüne ortak üyelik talebimiz sosyal medyadaki dostlarımızla hem içerde hem Türkiye’de hem de uluslararası alanda etki oluşturuyor. Ama hâlâ ahalinin ciddi bir kesiminin, en azından imza kampanyasından haberi yok. Neden? Defansif özelliğimizden elbette. Medyamız genel olarak bir TV kanalı ve nihayetinde bir gazete iki de online haber sitesi haricinde konuya karşı tamamen “üç maymun”u oynuyor. Gözler, dudaklar, kulaklar sımsıkı kapalı. İlginç değil mi?

   Türkiye’de Fox Tv’nin çok izlenen Çalar Saat programı, Bengu-Türk TV, Cumhuriyet gazetesi, Milliyet gazetesi, Kırım Haber Ajansı, İHA, Sputnik, Haber Türk, Artı-TV gibi birbirlerinden epey farklı çizgilerde yayın yapan ulusal televizyon ve gazeteler ilgi gösteriyor, kampanyaya destek veriyor. Kıbrıs’taysa siyasilerin tamamı “ben buna sahip çıkmadan nasıl bundan kişisel fayda sağlarım” hesabıyla yatıp kalkıyorlar. Allah cümlemize akıl izan ihsan eylesin, hele de size bu makamları veren halkımıza…

Show-TV’deki Şeftali Kebabı tarifi!

   Konum aslında tam bu da değil. Bizim kampanya sürerken Show-TV’de Şeftali Kebabı tarifi yapılmış ve yapılan “şey” pek de bizim şeftali kebabına benzemiyormuş. Tamamen yanlış tarif edilmiş. Kıbrıslı Türklerin de işkembe kültürünü temsil eden mangalcıların tamamı çıkmışlar kimlik marjıyla isyan ediyorlar. Ne yapıyorlar? Defans yapıyorlar… Neyi savunuyorlar? Akıllarınca kebaplarını ve kebapları üzerinden kimliklerini, varoluşlarını, koskoca evrende onları biricik kılan önemli bir özelliklerini… Kebap bu, başka bir şeye benzemez, kırmızı çizgisidir kimilerinin. Hani bu pandemi olmasa, kalabalık bir güruh uçağa biner, gider İstanbul’da Show TV’nin önünde mangallarını ateşler de binayı dumana boğardı belki, ama mümkün değil işte.

   Ama şaka gibi her şey. Sosyal medya yıkıladursun, bu konu KKTC Meclisinde bile konuşuluyor… Sanki Meclis değil de mübarek, Mulla Hasan’ın kahvesi olmuş… İş orada da kalmıyor, Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı Kültür sitesinde konu açıkça tel’in ediliyor…

Karantina hepimizde bir nebze akıl kaybı yarattı mı acaba?

   Karantina etkisiyle hepimizde bir nebze akıl kaybı mı oldu acaba? Kimlik mücadelesi desem değil… Olsun, işkembe ve mangal kültürümüze laf ettirmeyiz. Çünkü onur, kimlik, kendi kendine yetme, insan yerine konma; hepsi mangaldan başlar bizim için. Muhalefet parti başkanlarımız hükümetin bakanını Meclis’te çatır çatır sorgular, şeftali kebabı üzerinden bu toplumu hiçe sayanlara karşı ne cevap vereceklerini sorgular, aldığı maaşın hakkını böylece verir. Tebrik ederim. Aynı Meclis’te Dünya Sağlık Örgütü’ne Kıbrıslı Türklerin üye yapılması kampanyasını gündeme taşıyan ve “devlet bu kampanyaya sahip çıkmalı” diyen Oğuzhan Hasipoğlu konuştuktan sonraysa kimse ağzını bile açmaz.

   Şimdi en muhalif, en solcu, en aykırılarımız bile mangal ve kebap için kendini yakacak durumda. Vay guzzum vay! Sanırsın da vatana millete ilişkin bir tez ortaya konmuş… Bilmem bu kafayla nereye gideceğiz? Maça bile çıkmadan defansa devam o halde. Hazır tedbirler de gevşetilirken, haydi yansın o halde mangallar. Savurun özgürlük ve kimlik dumanlarını gururla gökyüzüne. Hepinize bol kolesteroller, afiyet olsun!

“Allah”ını seven defanstan çıksın!…
+ -

Yorumlar kapalı.