2020 geldi bile ve gün almaya başladık yeni bir yıldan…
2000’e girerken ne çok heyecanlanmıştık…
Milenyum demiştik ve ne çok şey beklemiştik 21. Yüzyıldan…
Çok şey değişti aslında bu yeni yüzyılda ama…
Umduğumuzu bulduk mu?
Bence ASLA!
Her geçen gün çok şey yitirdik geçmişten yana..
Birbirimizi tanımaz olduk önce
Sonra hırs kapladı tüm benliğimizi…
Bir yarıştır başladı kıran kırana…
Ya sonra?
Düşündük mü hepimizin içinde olduğumuz bu gemi nereye doğru yol alıyor?
Rota kimin elinde?
Ben mi biz mi konu olan?
Saygı – sevgi sözcükleri sözlüklerden kaybolmadan bir kendimize gelsek diyorum.
Vefa diye bir sözcük var biliyorum
Ancak,
O da sözlüklerden silindi, siliniyor sanıyorum…
İnsanı insan yapan nedir ki?
Ruh yoksa bir bedende,
Beden bir çuval kan ve kemik değil midir?
Benliğimizi, onurumuzu yitirirsek,
Bu ruhsuz beden neye yarar ki?
Vakit geç olmadan kendimize gelelim desem?
Geç olmadıysa eğer
Hala geçmişten birazcık kalmışsa…
Geç olmadan…
Sevgi ve saygıyla
Ve vefayla..
Bir kez sarılalım dostça…
Gün bugün…
Ya sonra?







Yorumlar kapalı.