Gözler, 25 Kasım Pazartesi günü Berlin’de yapılacak üçlü görüşmeye çevrilmiş bulunuyor. Üçlü görüşme BM Genel Sekreteri Antonio Guterres ile KKTC Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı ve Rum Yönetimi Başkanı Nikos Anastasiadis arasında gerçekleşecek. Akıncı ertesi günü adaya dönecek.
Kısa bir süre önce ‘Gidilsin mi, gidilmesin mi?’ tartışmaları da yaşanmıştı… Niye gidilmesin? Herhangi bir sonuç çıksa da, çıkmasa da, bize göre temsiliyet şarttır. Meydanı boş bırakmamak gerek. Madem böyle bir toplantı kararlaştırıldı, Kıbrıs Türk halkının da orada temsil edilmesi gerekir.
Ha; sonuç çıkar mı, çıkmaz mı o ayrı mesele. Ki çıkacağını sanmıyoruz. Esasen artık bu işlerin de tadı kaçtı gibi. Geride kalan 50 yılda bir sonuç çıkmadı da, bundan sonra mı çıkacak?
Nitekim Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı’nın geçen gün siyasi parti başkan ve temsilcileriyle görüş alış verişinden sonra yapılan açıklamalar da, Berlin’e umut bağlanmaması üzerinde odaklandı. Nitekim Başbakan Ersin Tatar, siyasi eşitlik konusunda sıkıntıdan söz ederek, federal bir çözümün mümkün olamayacağının ortada olduğunu kaydetti. Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Kudret Özersay da “Beklenti iki tarafta da çok yüksek değil. Önümüzdeki sürecin anlamlı olması için ortak vizyon olmalıdır, ancak bu yoktur” dedi.
DP adına Serdar Denktaş, “Zaman kaybına tahammül yok”, YDP Başkanı Erhan Arıklı “5’li zirve zor” ifadelerini kullanırken, CTP Genel Başkanı Tufan Erhürman, Genel Sekreterin, kendi pozisyonu arkasında durması gerektiğini söyledi. TDP Genel Başkanı Cemal Özyiğit ise, “Beklentimiz ortak açılımdır” şeklinde görüş belirtti.
Kısacası, Berlin umut vermediği gibi, ‘dişe dokunur’ bir şey çıkacağı da ufukta görülmüyor. Peki, bu durumda ne yapmalı? Önce yapılacak ortak açıklamaya bakarak ve de değerlendirerek, bundan sonra ne gibi adımlar atılması gerektiğini artık oturup da kararlaştırmak gerek. Hem de Türkiye ile birlikte! Çünkü Türkiye, bir garantör ülke olduğu gibi, Kıbrıs Türk halkının tek güvencesidir. Kıbrıs’ta söz sahibidir.
Rum tarafı, masadan kalktıktan sonra, kendi işine gücüne baktığı gibi, biz de artık kendi stratejimizi çizmemiz lazım. Çünkü Rum Yönetimi, görüşmeleri bir amaç değil, araç olarak kullanmakta ve Kıbrıs Türk tarafını da peşinde sürüklemekte, daha uzun süre sürüklemenin de yollarını aramaktadır. Bunca yıl da bu konuda başarılı olmuş bulunmaktadır. Ancak bizde ‘Çözüm olsun da nasıl olursa olsun’ görüşünde olan bazı gruplar, daha doğrusu ‘çalmadan oynayanlar’ Berlin’den bir şey çıkmayacağını bildikleri halde, deklarasyon sunmakta, görüşmelerin ucu açık biçimde devamını istemektedirler.
Öyle görülüyor ki, BM Genel Sekreteri de bu sorundan usanmış görünüyor. Hele Rum tarafının kabul edilemez talepleri dikkate alındığında, müzakere süreci hep aynı yerde saymakta, Rum halkının çoğunluğu bile artık ‘böyle devam etsin’ demektedir.
Berlin’den ne çıkacağı üç aşağı beş yukarı bellidir. Daha sonra beşli görüşmeye gidilir mi, gidilmez mi? Şimdilik çok zayıf bir ihtimal. Ama KKTC’nin yapması gereken çok işleri vardır. Yukarıda da ifade etmeye çalıştığımız gibi, Doğu Akdeniz’deki gelişmeler de dikkate alınarak, Ankara ile ortak hareket etmek ve ülkeyi daha ileri noktalara götürmek zorunluluktur. Madem ki Anastasiadis, görüşmeleri araç olarak kullanıyor, bizim de kendi evimizi düzene sokmamız gerek. Bu nedenle her sorunu da çözümsüzlüğe bağlamak yanlışlığına düşmememiz gerekir.
***
Salih Ruso’dan sonra, eşi
Nermin Hanım da göçtü
Küçük Kaymaklılı Şehit Hüseyin Ruso’nun kardeşi merhum Salih Ruso’nun eşi Nermin Ruso da Hakk’ın rahmetine kavuştu. Dün İsmail Safa Camii’nde kılınan öğle namazından sonra dualarla son yolculuğuna uğurlandı. Eşi Salih Ruso, daha önce vefat etmişti.
Evlatları Hüseyin-Neşe Ruso ile Uğur-Rüya Ruso, torunları Nermin, Kemal, Ziya ve Defne Ruso, acılarının büyük olduğunu ifade ederek, üzüntülerini tüm akraba ve sevenleriyle paylaştılar, ‘Yattığı yer nur, mekânı cennet olsun’ dediler. Ailenin büyüğü olan Nermin Hanım, çevresinde çok sevilen ve sayılan bir kişiydi.







Yorumlar kapalı.