Bugünlerde yağan yağmurlar sonucunda ciddi anlamda su baskınlarının yaşandığına üzülerek tanıklık ettik.
Başarıya herkes ortakken, başarısızlıkta insanlar köşe bucak kaçmaya çalışır; en kestirme yol ise önceki ve sonraki cümlelerle başkalarını suçlamak olur.
Hep de böyle oldu bugüne kadar, ülkenin dört bir yanında…
Bir laf kalabalığı yaşanır, gecenin renginde kaybolan yıldızlar gibi; sessizlikle kaplanır ortalık; derin, soyut, anlamsız ve ruhsuz bir şekilde…
Siyasetin bilinmeyen kalbidir yazdıklarım, “Zaman her şeyin ilacıdır.” deyimiyle bağlantılı…
Sin de gülle geçsin misali…
Ülkemizin bir gerçeği aslında, plansız kentleşmeyle birlikte; iş bilmez yaklaşımlar ve yapılan işler…
Siyasi rant uğruna inşa edilen binalar, birilerini zengin etmek için ayarlanan ihaleler; sahte müteahhitler…
Harcananın üzerinde talep edilen miktarlar; devletten koparılan ve sonuca dönmeyen icraatlar…
Sonuçta içi yanan aileler, zarar gören kurum, kuruluş, insanlar…
Sadece bugünü değil, geçmişi de sorgulayıp yapanın yanına bırakmamak lazım.
Artık deniz bitti. Planlı ve programlı çalışmaktan başka şansımız yok.
Plan ve program sonucunda ortaya çıkacak projelerin de doğru kurum ve kuruluşlarla hayat bulması gerek.
Yeyip yutacak, etrafındakileri zengin edecek anlayış ülkemizin genelinde çok canlar aldı.
İnsanları kendi ülkesinden soğuttu.
Bu adamdan iş olmaz söylemi bu ülkeden hiç şey olmaz düşüncesini ülkemizde egemen kıldı;
Umutsuzluk tohumları serpildi ülkenin dört bir yanına; yedikçe yemek istedi, aldıkça almak istedi rant çevreleri…
Gülünç ve üzücü ama yemekten hoşlanan çevreler yaratıldı. Öyle bir an yaşıyoruz ki; geriye dönüşü yok.
Yıkmak, bitirmek, bozmak üzerine…
Duygularının kaleme yansıması bazen zor olur ülkem adına…
O kadar yorulduk ki dünü ve bugünü yaşarken, değişmeyenin sadece değişim olduğunu kanıksarken…
Çok mu zordu bu küçük, güzel ülkeyi daha yaşanası yapmak…
Zor olmalı yolları ışıklandırmak, doğayı korumak, planlı kentler yaratmak, yolarında araba, bisiklet sürebilmek, akan dereleri mutlulukla izlemek…
Zor olmalı insana değer verebilmek, bu ülkeyi sevmek…
Zor olmalı dürüst, yapıcı ve hak ettiğin kadar kazanabilmek…
Ben de ülkem için bunu yaptım diyebilmek…
Maalesef zor…
Yakındır batacağız…
Bu şekilde plansız ve alt yapı eksiklerini gidermeden toprağı taşa döndürmeye devam edersek; felaket yakındır. Dengesini bozduğumuz doğa elbet acısını bizden çıkaracaktır.
Uzun yıllar kuraklığa alışan Kıbrıs son iki yılın getirisi olan şiddetli yağışlar karşısında ne Kuzey’i ne de Güney’i iç açıcı görüntüler vermiyor.
Devası binaların önünde biriken su yığınları, dere yataklarını inşa edilen binalardan yol bulmayıp evleri basan sel suları…
İşin ehli değil, sistemin getirdiği yetkililerle bir yere kadar derler ya! Tam da onun yansımasını yaşıyor ve üzülüyoruz.
Bizler üzülürken yetkililer sadece yaşananları izlemekle ve çağ dışı kalmış komik öneriler de bulunmaktadır.
Nerede, nasıl, ne kadar, hangi şekilde soruları yanıt beklerden varsın biz izlemeye devam edelim.







Yorumlar kapalı.