Yaşanılan şiddet (fiziksel, ekonomik, psikolojik, cinsel, mobbing) konularında kişileri medya yoluyla bilgilendirmeyi hedeflediğim bu sayfada paylaştığım tüm konular gerçek yani yaşanmıştır. Kişiler yaşadıkları şiddeti, hangi aşamalardan geçtiklerini ve sonucunda ne olduğunu bizlerle paylaşıyor. Yaşanmış örneklerden yola çıkarak; bu durumda olan veya olunması halinde kişilere izleyebilecekleri yolların neler olduğu uzman gözüyle gösterilecek. Yaşadıklarını bizlerle paylaşarak başkalarına yol göstermek, ışık tutmak isteyen kişiler, email veya facebook aracılığıyla benimle iletişime geçebilirler.
Ait olmadığı bedende sıkışmış hissederek başlayan bir hayat… Zorbalığa uğrayarak, dışlanarak, görmezden gelinerek geçen yıllar… Aslında tek isteği normal insanlar gibi yaşabilme şansı…
******************************************************************************
Hissettiği gibi davranmanın bedelini dışlanarak, dövülerek ödeyen bir kişi… Trans bir birey olarak yaşamaya çalışmanın ne kadar da zor olduğunu anlatıyor:
Bu yaşanmış hikâyemizde yaşadığı psikolojik ve fiziksel şiddeti bizimle paylaşan direnişçi bir kişi var. Yazımızda gerçek isimleri değil, rumuz kullandığımızdan, hikâyesini bizlerle paylaşan kişiden “Ada” olarak bahsedeceğiz…
Kendi olduğu gibi, hissettiği gibi davranmanın bedelini dışlanarak, sanki uzaylı bir yaratıkmış gibi hissettirilerek, dövülerek ödeyen Ada, trans bir birey olarak yaşamaya çalışmanın ne kadar da zor olduğunu bizlere anlatıyor. Erkek bedeninde doğan, ama kendini bildi bileli kadın gibi hisseden, içinde zincirlenmiş bir kadının olduğunu, bu zincirleri kırıp, gerçek kendisinin ortaya çıkmasının acı bir süreç olduğunu söyleyen Ada “Yolda yürürken bile saldırıya uğramışlığım var. O olayda kulağım patladı” diyerek tanımadığı insanlardan bile nasıl şiddet gördüğünü bizlerle paylaşıyor.
Gelin bu yaşanmış hikâyeyi Ada’nın ağzından dinleyelim:
İçimdeki saklı çelişkiler
“Küçükken diğer çocuklardan farklı olduğumu hissediyor ama nedenini bir türlü anlayamıyordum. Bir şekilde, bu hissettiklerimi dışarı yansıtmamam gerektiğinin de farkına varmıştım. Bu kendimle yaşadığım, yalnızca kendime açtığım bir sır gibiydi. Ki şimdi düşündüğümde bir çocuk olarak diğer insanlardan farklı olduğumu anlamam ve bunu saklamam gerektiğini düşünmem, çocuk aklım için ne kadar büyük bir yükmüş, daha net anlıyorum. En kötüsü de içinde yaşadığım çelişkileri hasta olma ihtimalime bağlıyor ve bu durumdan çok korkuyor olmamdı. Belki de ölecektim, bilemiyor ve bu durumu da kimseyle paylaşamıyordum.
Liseye kadar kendimi ait hissetmediğim bedende sıkışmış, çelişkiler ve korkular içinde yaşayarak geçirdim. Bir yere kadar içimdeki kadın ruhunu saklamayı başarmıştım da. Fakat bu çok zorlu bir süreç oldu benim için sonuç olarak kendim gibi olamıyor, içimden geldiği gibi davranamıyordum. Liseye giderken içimde yaşadığım çelişkiler dışa vurmaya başladı. Erkekler tuvaletine bile gitmek istemiyordum. Salına salına yürümek istiyordum ve içten gelen bu duyguyu kontrol etmek gerçekten çok zordu. Okulda erkeklerin zorbalıkları da bu süreçte başladı.
Okulda şiddetin başlaması
Görüntüde hiçbir renge ait değildim; erkek bedenindeydim ama kadın enerjisi yayıyordum. Bu durum okulda şiddete uğramam için yeterli bir mazeret olarak görülüyordu. Bu yüzden okul dönemim kabus gibi geçti. Sürekli olarak gözler üzerimdeydi ve şiddete uğramamak için içimden gelen davranışlarımı, yürüyüş tarzımı devamlı kontrol etmeye çalışıyordum. Erkekler kadınsı bir hareketimi yakaladıkları an zorbalık yapıyor, dışlıyor, insanların içinde gurur kırıcı şekilde alay ediyorlardı. Daha da kötüsü fiziksel şiddet uygulamalarıydı. Okul içinde boğazımı sıkmaya çalışanlar, ittirenler, vuranlar oluyordu. Anlayacağınız hem psikolojik hem de fiziksel olarak yoğun şiddete uğruyordum.
Bu süreçte okul hayatım mahvolmuştu. Sürekli dışlandığım, korktuğum bir ortama girmek istemiyordum. Ben bir insanım ve diğer insanlara davranıldığı gibi bana da davranılmasını istiyordum, tek dileğim buydu fakat bu bile fazla görülüyordu bana. Devamsızlık nedeni ile okul hayatım orada noktalandı.
İçimden geldiği gibi davranırken
Okul hayatım noktalandığında, çevremde bana karşı şiddet uygulayacak, uzaylıymışım gibi hissettirecek, hareketlerimden, tavırlarımdan dolayı eleştirecek insanlardan uzaklaştığım için rahatlamıştım. Artık olduğum gibi davranabiliyor, içimden geldiği gibi yürüyüp, konuşabiliyordum. Zaman içinde kıyafetlerim daha fazla kadınsı oldu. Makyaj yapmaya, saçlarımı uzatmaya başladım. Artık kendimi kadın gibi ifade edebiliyordum.
Fakat bu sefer de ailem ile sıkıntılar yaşamaya başladım. Gerçek beni bir türlü kabul etmek istemiyor, görmezden geliyorlardı. Bu durum beni ayrıca çıldırtıyordu. Karşılarında içimden geldiği gibi kadın ruhuyla hareket ederken, onlar beni ısrarla erkek olarak görmek istiyorlardı. Ailem tarafından en büyük yıkım askerlik zamanı geldiğinde oldu. Ben kendimi kadın olarak görürken, o kadar erkeğin içinde ne yapacağım düşüncesiyle bunalıma girerken, ailem beni askere göndereceği için çok mutluydu. Oğullarının erkek olduğunun ispatıydı ya…
Benim gerçekte ne düşündüğümün, nasıl hissettiğimin bir önemi yoktu onlar için. Zaten babam benimle hiç ilgilenmez, öyle iletişim kurayım, sağlıklı ilişkimiz olsun gibi bir düşüncelere girmezdi. Hatta annemin beni bu gerçek halimle kabullenememesinin asıl sebebinin bile babamdan çekinmesi olduğunu düşünüyorum.
Girdiğim psikolojik testlerden sonra askerlik yapmaya uygun olmadığıma dair sonuç çıkınca, psikolojik olarak nasıl rahatladığımı anlatamam. Erkek bedeninde doğmuş olsam da sonuç olarak ben kendimi kadın olarak hissediyor ve yaşıyorum. Bu şekilde hissederken o kadar erkeğin içine girmek, erkek rolü yapmaya çalışmak gerçekten kabus gibi geliyordu. Neyse ki sonuç korktuğum gibi olmadı.
Farklı olmanın bedeli
Trans bir birey olarak ameliyat için para biriktiriyorum şu anda. Maalesef ameliyatlarımı devlet karşılamıyor, zaten çoğu da ülkemizde yapılmıyor. Olanları da kendim karşılamak zorundayım. Maalesef ki trans birey olarak normal vatandaşlar gibi eşit haklara sahip değilim. Hem devlet olarak, hem de toplum olarak varlığımızın kabul görmesini ve yaşamamız için eşit şartlar yaratılmasını isterdim.
Diğer insanlardan farklı olduğum için şiddet görmeden, aşağılanmadan, tartaklanmadan, garip, iğrenç bir yaratıkmışım gibi hissettirilmeden hayatıma devam etmek istiyorum. Fiziksel ve psikolojik şiddet yaşayan bir insanım. İçimde hapsolmuş kadını özgür bırakmak istediğim için, doğal olanımı yaşayabilmek için ödediğim bedellerden biri şiddet görmek. Yolda yürürken bile saldırıya uğramışlığım var. O olayda kulağım patladı. Bir gün kuaföre gittim, adam saçıma fön çekmek istemedi. Orayı terk etmemi istiyordu. Kendimi çok aşağılanmış, vebalı biri gibi hissetmiştim. O olayın etkisi halen daha sürüyor. Artık saçımı kendim düzleştiriyor, kuaföre gitmiyorum.
Sonuç olarak ben de insanım, tek fark genel kabullenişin dışında bir hisle doğmuş olmam. Bu benim kendi seçimim değildi, hatta hiç kimsenin kendi tercihi değil. Doğmadan önce ben şöyle olayım, böyle olayım, şurada doğayım gibi isteklerle gelmiyoruz dünyaya. Bir insan olarak herkes kadar benimde şiddet görmeden yaşamaya hakkım var. Bu yüzden insanların ve devletin bu konuda daha fazla hassasiyet göstermesi gerektiğini düşünüyorum. Tek istediğim(iz) görmezden gelinmeden, normal (kabul edilen) insanların yaşadığı gibi yaşayabilmek…
**
ÖNERİ KÖŞESİ
Envision Diversty Derneği aktivisti: Trans bireylere ruhsal konularda destek veriyoruz
Ülkemizde LGBTİ haklarıyla ilgili çalışmalar yürüten Envision Diversty Derneği ve Kuir Kıbrıs Derneği bulunmaktadır. Kuir Kıbrıs Derneği, cinsiyet, cinsiyet ifadesi, cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği ayrımcılıklarıyla mücadele edilmesi yönünde çalışmalar yürüten bir sivil toplum hareketi olup, derneğe facebook adresinden ve [email protected] email adresinden ulaşılabilir.
Kuir Kıbrıs Derneği 2008 yılında, Homofobiye Karşı İnsiyatif adıyla yola çıkan bir sivil toplum örgütü olup; cinsiyet, cinsiyet ifadesi, cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği temelli ayrımcılığa karşı mücadele vermektedir. Derneğin LGBTİ+ mücadelesi, cinsel yönelim, cinsiyet kimliği ile ilgili soruları cevaplamayı amaçlayan bir de “Dayanışma Hattı” bulunmaktadır. Arayan kişilerin kimlik bilgilerinin gizli tutulduğu ve kapsamlı bir eğitim almış gönüllüler tarafından kullanılan hat, hafta içi her gün 10.00-22.00 saatlerinde direkt arama yaparak, çevrimiçi uygulamalardan ve/ veya SMS mesaj atarak +90 542 858 5847 (KUİR) numarasından erişilebilmektedir. Ulaşan kişilerin, cinsiyet yeniden dair süreçler, psikolojik destek, hukuki destek gibi uzmanlık gerektiren tüm soruları ile ilgili de konunun uzmanlarına yönlendirme yapılmaktadır.
Envision Diversity Derneği LGBTQI hakları, çocuk hakları, mülteci ve sığınmacı hakları, ırkçılık ve yabancı düşmanlığı, kadın hakları, eşitlik ve toplumsal cinsiyet konularında bireylere özgür bir ses verme, farkındalık yaratma, dayanışma ve fikir değişim ağı oluşturma gibi çalışmalar yürütmekte olup, facebook adresinden ulaşılabilmektedir. Hayat hikâyesini bizlerle paylaşan Ada’nın yaşadıklarıyla ilgili olarak Envision Diversity Derneği aktivisti Enver Etemer trans bireylere hangi konularda yardımcı oldukları ile ilgili bizlere bilgi verdi:
“Transbireyler toplumsal cinsiyet normlarını sorgulatan kişiler olduğu için maalesef çok daha katmanlı problemler ile karşılaşmaktadırlar. Sistemsel olarak herşey heteronormlara göre düzenlenmiş olduğu ve heteroseksist yapı üzerinden şekillendiği icin özellikle trans bireyler hak ihlallerine çok daha fazla uğramaktadırlar. Dar tanımlı cinsel kimlik kadın ve erkek üzerine şekillendiğinden, trans bireyler bu normları yıkan ve tamamıyla ters çeviren olarak görülmektedir.
Yaşadıkları hak ihlalleri başta sosyal, hukuki ve ruhsal olmakla birlikte bunun yanında iş yaşamı ve ekonomik özgürlük açısından da çok büyük engeller ile karşılaşmaktadırlar. Özellikle ICD 10 ölçeğinde trans cinsiyet ifadesinin ruh sağlığı olarak tanımlanması kaldırıldıktan sonra bu konuda düzenlemeler yapılması ve eğitimler verilmesi için Sağlık Bakanlığı ve Lefkoşa Dr. Burhan Nalbantoğlu Hastanesi ile girişimler başlattık. Envision olarak trans bireylere ruhsal konularda destek veriyoruz. Çünkü trans bireyler öncelikle ruh sağlığı sorunu olduğundan psikiyatrik süreçlere tabii tutuluyor ve ağır ameliyatlar geçirmeleri isteniyor.
Daha önce bu ameliyatların parasının karşılanması için girişimlerde bulunduk. Yine birkaç trans bireye sosyal yardım ve iş bulunması konularında yardım etmeye çalıştık. Ancak kimlik sorunu olduğundan, ayrıca sistemsel olarak herhangi bir şekilde tanınmadığından bazen sorunlar ile karşılaştık. Davalama süreçlerine girmeyi düşünüyoruz. Bu çok bariz bir ayrımcılıktır. Özellikle trans bireylerin kimlik ifadesinden dolayı yaşadıkları bire bir ayrımcılık onları istemedikleri veya zorla yapmak zorunda kaldıkları işlere itmektedir. Bu da devletin bir suçudur.
Envision olarak İçişleri Bakanlığı ile de bir girişim yaparak kimlik sorunu konusunda ilerleme kaydedilmesi için çalışma başlatacağız. Temel olarak iş bulma, psikolojik destek ve eğer mümkünse psikiyatrik görüşmelerinin devamlılığı açısından yardımcı olmaya çalışıyoruz”.







Yorumlar kapalı.