Buluşmak imansızdı, bilirdim
Geceler boyu seyre dalardık ya birbirimizi, güneş ayırırdı bizi…
Çok geceler yoktun. Yağan yağmurla ağlardım sevdamıza…esen rüzgarlarda kokunu duyardım..
Boşu boşuna beklerdim seni, gelmezdin…
Gölgeme sığınırdın ya çoğu kez, oysa sen ışıktın bana…
Yine de kavuşma imkansızdı, bilirdim..
Bilirdim de, seninle kısa zamanlarla
Yetinirdim…
Oysa şimdi;
Duydum ki terk ediyormuşsun sen de bu şehri ki, ne çok şey sakladı yıllardır bu
Şehir bize dair…
Beni bırakıp buralarda gidiyormuşsun…
Döner de gelirsen eğer yıllar sonra buralara,
Bıraktığın yerde bulamazsan beni,
Gücenme, kırılma sevdiğim bil ki,
Sevgin hala ilk günkü kadar dipdiri,
Yüreğim en özel yerindedir
Ve asla unutmadım seni…
Ancak;
Terk edilmek kaderimdir diye, sineye çektim.
Arayıp sormam asla bir daha seni…
Git! Benden yana özgürsün…
Kavuşmak imkansız zaten…
Sen aysın, ben dünya…
Beklemem…
Üç günlük bu ömürde
Sabret deme bana.
Geleceksen gel,
Gelmezsen uğurlar ola…
Bil ki artık beklemem,
Yüreğimde yok artık eskisi kadar
O deli sevda…
Bak… Yıllar geçti aradan,
Dönecek gibi değilsin.
Dönsen de bir gün,
Bilirim ellerinsin







Yorumlar kapalı.