yonetici
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Sanal kalpler

Sanal kalpler



Ali Dayı ölmüş..

Allah rahmet eylesin…

Kendisini tanımıyordum. Sosyal medyada pek çok kişinin paylaşımı ile birlikte öğrendim. Belli ki sevilen biriydi. Herkes üzgün paylaşımlarla anıyordu Ali Dayı’yı. Haberi çıktı sonra… Bir okudum. Cenazede 30 kişi…

Başka bir fotoğraf karesi belirdi gözümde. Geçen gün de biri “Çok sevdiğim abimi kaybettik” yazmıştı. Akşama Facebookta eğlenceden resim de paylaşmıştı…

Ya basın tarafından haber yapılsın diye gerçekleştirilen yardım kampanyalarına ne demeli? Sosyal medyada göreceğiz ya…

Sahi neydi artık manevi değer?

Neydi şu vefa?

Doğum günlerinde onlarca paylaşılan resimler. Mesajlar, süslü sözler…

Aradın mı? Sesini duydun mu?

Geçmiş olsun mesajıyla, iş bitti mi?

Sosyal medya gibi kalplerimiz de sanallaştı..

Ruhumuzu teslim ettik adeta…

Üretilen robotlara uyum sağlama modundayız… Öyle hissiz, öyle umarsız… Umarım bir gün gözyaşlarımızı da  kaybetmeyiz…

Reklam kampanyalarında belli ki çok fotoğrafın çekilmiş… Sen ışıklar içinde ol Ali Dayı….

Gelelim gerçek dünyaya…

Önemli bir konumuz vardı geçtiğimiz haftalarda…

“Bütçe”

 Meclisten geçti…

Her ne kadar bütçe konusu dışında  farklı konular konuşmaya çalışanlar olsa da; uzun süren çalışmalara, arada gördüğümüz boş meclis koltuklarına rağmen geçti…

Yeri gelmişken;

Memur, devlet hizmetinde aylıkla çalışan kimse, görevli anlamında…

Bu durumda , “milletvekili” de bir anlamda memur.

Her ay maaşını alıyor mu? Evet.

Peki neden mesai saatleri içinde, oturması gereken meclis koltuğunda değil?

Bunun adı ciddiyet..

Bunun adı disiplin…

Bunun adı görevini layıkıyla yerine getirme…

Sanallaşan dünyamızda, sanallaşan kalbimizle, gelişen teknolojiyle, izlediğimiz canlı yayınla gördüğümüz “Meclis TV’siyle”…

Kendinize iyi ve güzel bakın

Sanal kalpler
+ -

Yorumlar kapalı.