Sevilay Sadıkoğlu

Bozuluyorum



Seni çok seviyorum

Çok tatlısın…

Yalnız bir kusurun var

Fidan boylum

Bana tepeden bakıyorsun,

Bozuluyorum…

 

Gittin ya…

 

Oysa yine yağmurlar yağdı sen gideli.

Yaz geldi,

Güneş kasıp kavurdu yine her yeri…

Bir bilsen,

Bir bilsen sevgilim

Dünyanın tüm güçlükleri,

Hayıflandığın her şey,

Çözümsüzlükler,

Kördüğümler

Bir bir çözüldü…

 

Böyle işte sevgilim…

Bütün düğümler

Bir bir çözüldü…

Sanki

Dünyanın tüm zorlukları

Senin içindi…

 

Kurtlar sofrası..

 

-Dönemez artık özlenenler, özleyenler de…

O kurtlar sofrasında bir kuzudur meze edilen her akşam diye…-

 

Oysa…

“Ne işi vardı kuzuların” demeyin

“O kurtlar sofrasında?”

Bilseydim,

Bilebilseydim…

 

Azgın dalgalar pusu kurdu denizde

Her an bir günahsızı yutmaya hazır…

Karanlıklar suç ortağı kalleşçe

Böyle sürüp gider yıllardır

Karanlıklar kötülüklere gebe…

 

Fırtına, yağmur dokunmaz ki hiçbir kötüye

Her doğan bebek kara talihli

Her vurgun yiyenin gözleri yaşlı

Bakar duygusuzca gülmeyi unutan

Solgun yüzlere…

 

Her gece aynı şarkı söylenir

Deniz feneriyle sahil köyünde…

Dönmez, dönemez ki artık

O özlenenler, özleyenler de…

 

İstesen de istemesen de

Kurulur kurtlar sofrası,

Her seferinde bir kuzu vardır mutlaka

Meze edilecek o kapkara sarhoş bedenlere… 

 

 20 Şubat, 2018.

Bozuluyorum
+ -

Yorumlar kapalı.