Seni çok seviyorum
Çok tatlısın…
Yalnız bir kusurun var
Fidan boylum
Bana tepeden bakıyorsun,
Bozuluyorum…
Gittin ya…
Oysa yine yağmurlar yağdı sen gideli.
Yaz geldi,
Güneş kasıp kavurdu yine her yeri…
Bir bilsen,
Bir bilsen sevgilim
Dünyanın tüm güçlükleri,
Hayıflandığın her şey,
Çözümsüzlükler,
Kördüğümler
Bir bir çözüldü…
Böyle işte sevgilim…
Bütün düğümler
Bir bir çözüldü…
Sanki
Dünyanın tüm zorlukları
Senin içindi…
Kurtlar sofrası..
-Dönemez artık özlenenler, özleyenler de…
O kurtlar sofrasında bir kuzudur meze edilen her akşam diye…-
Oysa…
“Ne işi vardı kuzuların” demeyin
“O kurtlar sofrasında?”
Bilseydim,
Bilebilseydim…
Azgın dalgalar pusu kurdu denizde
Her an bir günahsızı yutmaya hazır…
Karanlıklar suç ortağı kalleşçe
Böyle sürüp gider yıllardır
Karanlıklar kötülüklere gebe…
Fırtına, yağmur dokunmaz ki hiçbir kötüye
Her doğan bebek kara talihli
Her vurgun yiyenin gözleri yaşlı
Bakar duygusuzca gülmeyi unutan
Solgun yüzlere…
Her gece aynı şarkı söylenir
Deniz feneriyle sahil köyünde…
Dönmez, dönemez ki artık
O özlenenler, özleyenler de…
İstesen de istemesen de
Kurulur kurtlar sofrası,
Her seferinde bir kuzu vardır mutlaka
Meze edilecek o kapkara sarhoş bedenlere…
20 Şubat, 2018.







Yorumlar kapalı.