Sabahleyin her okul günü sabahında yaptığımız gibi arabamızı park ettik kızım Jasmine’in başkentte bulunan okulunun karşısındaki otoparka ve araçtan inip kaldırım üzerinde okula doğru yürümeye başladık.
Yolu kontrol edip araba olmadığını görünce, indim yoldan ve karşıya geçmeye yeltendim. Bir hışımla tuttuğu elimi sarstı Jasmine ve “Baba, çabuk yukarıya çık! Yolda karşıdan karşıya buradan geçilmez ki!” dedi ve az ileride bulunan yaya geçidini gösterdi, “Oradan geçeceğiz”.
Özür diledim kızımdan ve tekrar kaldırıma çıkıp yaya geçidine kadar yürüdük.
Utandım birden, yüzüm kızardı kızımın yanında, ancak hatırladım bir kez daha 5 buçuk yaşındaki Jasmine’in uyarısıyla, bir yolu karşıdan karşıya geçmemiz gerekirse eğer, yaya geçitlerini kullanmamız gerektiğini.
(14 Aralık 2017, Lefkoşa)
***
Bir Şiir…
ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ-Atilla İLHAN
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince

Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu, ağlardım
Ne vakit Maçka’dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Sessizce bir cigara yakardın
Parmaklarımın ucunu yakardın
Kirpiklerini eğerdin, bakardın
Üşürdüm, içim ürperirdi
Felaketim olurdu, ağlardım
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu, ağlardım
***
Bir Söz…
“Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin.”
(Cemal SÜREYA)
***
Okuduklarımdan…

“Yazı insanın hayatını karartabilir, onu suçlu gibi gösterebilir, hatta onu mahvedebilirdi. Aynı şeyi bir belgesel görüntü yapamazdı mesela. Çünkü onu seyreden insanlar, bu buluşmadaki sıradanlığı, yüz ifadelerini, dostça şakalaşmaları görebilir ve her şeyin masum bir buluşmadan kaynaklandığını anlayabilirdi. Ama yazı insanların düş gücünü harekete geçirip, en masum hareketlere olmadık anlamlar yüklemesine sebep oluyordu. Gazetelerin ve polisin elindeki en korkunç, en yıkıcı güç de buydu. Ama sonra “Edebiyatın gücü de buradan geliyor” diye düşündüm. “Tolstoy da kitap yazdı, Adolf Hitler de. Sorun yazıda değil, kimin ne amaçla yazdığında. Tanrı bile kendini yazıyla anlatıyor. İyi ama yazının icadından önce Tanrı yok muydu?”
(Serenad / Zülfü LİVANELİ)
***
Objektifimden…

Umudunu kesme yurdundan… Yasemini boynuna geçir de düş yollara… (Aralık 2017)
***
Okunmalı…
Başlangıç – Dan Brown

Dan Brown’ın son kitabı “Başlangıç” için, “Mutlaka okunmalı” diyebilirim. Kitabı okurken sürekli bir şekilde kendinize soracağınız soru, “Nereden geldik? Nereye gidiyoruz?”
İnsanoğlunun var olduğu günden beri cevabını bulmaya çalıştığı bu temel soruya cevap bulma iddiasındaki bir fütüristin tam da keşfini açıklayacağı gece her şey trajik bir biçimde karanlığa gömülür. Eski öğrencisinin sunumuna davetli olan Simgebilim Profesörü Robert Langdon söz konusu keşfi öğrencisinin anısına dünyaya duyurmaya karar verir. Ancak, kendisini bekleyen şifrelerden, acı sürprizlerden ve ölümcül fanatiklerden habersizdir…







Yorumlar kapalı.