Sevilay Sadıkoğlu
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Kıbrıs’ım

Kıbrıs’ım



Çok uzaktan geldim, özledim seni

Bir nefes havana, bir yudum suya

Hasrettim yıllardır, gelmez olsaydım…

 

Simsiyah gökyüzü, bembeyaz evler

İnsanlar ümitsiz, susmuş hep diller.

Açmayı unutmuş kokulu güller…

Çocuklar gülmüyor, mevsim sonbahar…

 

Nesli bitmiş, sonu gelmiş ırkımın

Bir hüzünlü duruşun var Kıbrıs’ım.

Yine yağmur yağmadı mı ovana?

Beddualı mısın,  bilmem Kıbrıs’ım…

 

Halkın mütevazı idi, ne oldu şimdi?

Gülmesini bilir, cefakâr idi.

Gözü tok, gönlü tok, kanaatkârdı

Tanıyamaz oldum seni Kıbrıs’ım…

 

Çok uzaktan geldim, çok özlemiştim.

Bıraktığım gibi sanmıştım seni

Ne yazık çok başka gördüm her şeyi

Beddualı mıydın, bilmem Kıbrıs’ım…

 

 

Çok uzaktan geldim, özledim seni.

Bir nefes havana, bir yudum suya

Hasrettim yıllardır, gelmez olsaydım…

 

 

Deliler gibi özlerim…

 

Bu seni aramayışlarım

Sanma ki sevmediğimdendir.

Özlemin, sevdamın mutsuzluğunu

Her geçen gün mutluluğu özletmektedir.

 

Bir gün belki diye geçiyor günler

Geceler sevdamdır, gündüzler özlem.

Beklerim, hep yollardadır gözlerim,

Ne olur gel artık, bitiyor ömür…

 

Tanrıdan dileğim tek senin için.

Bir gün sensiz kapansa da gözlerim,

Kıyamete dek yollarını gözleyeceğim…

 

Bu seni aramayışlarım

Sanma ki sevmediğimdendir.

Bu vefasız aşkını belki bir gün unuturum diye

Boşuna ümidimdendir…

Kıbrıs’ım
+ -

Yorumlar kapalı.