Hani bir boşluğa düşer ya insan zaman zaman
Hani kendini yapayalnız hisseder ya koca dünyada…
Hiç sevenin yokmuş gibi mesela
Hiç sevmemiş gibi kimseyi,
Herkes gitmiş,
Tek başına kalakalmışsın gibi…
Ne kapı çalar,
Ne telefonlar…
Dört duvar ve anılar,
Bir de sen tek başına…
Bütün aynalar kırılmış,
Susmuş bütün sesler,
Çiçekler solmuş,
Kupkuru her yer…
Yalnızlık ölümden beter
İstesen de ölemezsin…
Sonra bir sıcaklık yayılır küçücük yüreğine.
Bir hayal gözlerinde
Tüm özlediklerin resm-i geçitte…
Sonra sevgilin
Sisli-puslu bir akşam vakti el eder uzaktan,
“Gel” der, yıllar sonra da olsa…
Yıkılır duvarlar
Kırılır kapının kara kilitleri
Susmaz telefonlar…
Koşarsın aynalara,
Bir çift göz gülümser karşıda
Solgun çiçekler canlanır mis kokularla…
Bülbüller öter,
Şarkı söyler kuşlar…
İyi ki doğdun der
İyi ki doğdun yeni baştan…
Alır başını düşersin yollara,
Ölmek ne ki?
Yaşamak zamanıdır şimdi tüm güzellikleri
Yeni baştan…
18 Ekim, 2017.







Yorumlar kapalı.