Güzel bir gün…
Sabah yürüyüşünde, sandalların sesleri,
beni buraya getirdi.
Limandayım.
Bir bir varıyor sandallar kıyıya.
Sesler, çağırışlar güne akıyor, damla damla.
*
Hem deniz hem de gün ışığı gürül gürül!
Sandallar koya uzanmış; öyle mis, öyle ışıl ışıl.
Hepsi farklı isimlerde, büyüklü küçüklü,
koyun koynunda, pırıl pırıl.
*
Hayır, yalnız değilim.
Kağıt da benimle. Şu ara ara kımıldayan rüzgar
kağıtlarımı uçuracak diye korkuyorum hatta.
Korkmak bile güzel burada.
*
Yalnız değilim, kalem de benimle.
Kalemin rengi denizden açık,
gökyüzünden koyu. Bu enginliği yazarken mürekkep
dayanmayacak diye korkuyorum hatta.
Böyle korkular olsa hep… Korkmak ne güzel!
Böyle korkmak bir de aşkta vardı, hatırladım;
böyle sebepsiz, böyle tuhaf korkular!
Dünyanın en korkunç korkusu sandığın,
Ama yanından geçene söylesen,
gülüp geçilecek, o korkulmaz korkular…
*
Geçenlerin gözleri ara ara üzerimde.
Yürürken düşünüyorlardır eminim, bu kız neye
çalışıyor, diye.
Sermiş kağıtlarını kalemlerini, eli başında, gözü suda,
neyi arıyor, diye.
Ah, birisi uzanıp sormasa bari,
nasıl inandırırım çalışmadığımı kimyayı, fiziği?
Nasıl açıklarım denizi çalıştığımı,
nasıl anlatırım denizden şiirler yakaladığımı?
*
Bir kağıt çıkıyor karşıma, bir deniz.
Kağıda bakınca içim karşımda, denize dönünce
aklım saçlarımda!
Saçımın gölgesi kağıtta. Gölgemin gölgesi kağıtta.
Kedinin ağır hırıltısı kağıtta.
Ağ kokusu.
Balık pulu.
Rüzgarın serin huyu, kağıtta.
Kağıt; suya dalıp çıkmış o tutulmaz nota!
Kağıt; do, fa, si, la!
La lala!
*
Buralarda hesabı var mıdır zamanın?-
Denize karşıyım, hatta izinsiz denize karışmışım.
Bir yanımda morlu, turunculu, sarılı, pembeli çiçekler,
biryanımda maviler denizi… Başımda sonsuz bir gök,
ayağımda sonsuz bir yer. Arada bir yerdeyim…
Bir balığın gözüne ilişmiş, usul usul gitmekteyim.
Yaşadığım bütün evler uzak, gördüğüm bütün evler uzak,
ölüm onlardan da uzak… Sevdiğim şiirlerin şairleriyleyim…
Telaşsız düşünmekteyim;
-buralarda hesabı var mıdır zamanın?-
*
Az evvel bir fotoğrafçı geçti yanımdan.
Uzattı günaydını, pek samimi, acımadan, hesaplamadan.
Ardından babalar-oğullar, dedeler-torunlar geçtiler.
Çocuklar, uykulu gözlerindeki uykusuz sevinçleri,
her yere serptiler!
Ben de koştum buldum o fotoğrafçıyı,
bak dedim, bak, çocukların gözlerinde işte,
günün de ömrün de aradığım tüm kareleri!’
*
Su… Suyu anlatmak istiyorum.
Ama sığmıyor ki. Su sığmıyor…
Şu sığ su bile sığmıyor! Ayna desem değil!
Dünya desem eksik! Bu kıvrımlar,
bu karınca yürüyüşü dalgacıklar,
bu köpükler, hepsi bakışımda sular seller,
harflerde kilitli hazineler!
*
…







Yorumlar kapalı.