Sonra, lafı arkadaşım aldı,
babasını anlatırken, gözleri küçüldü, küçüldü.
Ona ihtiyaç duyduğu zamanlarda, onu yanında bulamadığını
anlattı.
Gözleri hep yerdeydi.
Hep kendinden büyüklerle arkadaşlık ettiğini
ve o insanlarda bilmeden aslında babayı aradığını
söyledi.
Öfkeliydi…
Başını masaya eğip, önündeki çakmakla
oynayarak konuşmasına devam etti.
Bir iki kelime daha dedikten sonra
‘Neyse,
hava da bugün 28 derece, yaz geldi.’ dedi.
Belli ki daha çok devam etmek istemedi.
*
‘Hayat Sözlükleri’ yazım,
bu köşedeki ilk yazılarımdandı.
Bu yazımda, hepimizin yaşadıkları neticesinde,
kelimelere verdiğimiz anlamların farklılaşabildiğinden
bahsetmiştim.
Yukarıda arkadaşımın söyledikleri ve susmaları da,
yine hayat sözlüklerimizi anımsattı bana.
Sizin için binlerce güzel anlam barındıran bir kelimenin,
bir başkası için, bir dolu hüzün,
bir dolu kızgınlık
taşıyabileceğini yeniden hatırlattı…
*
Yaşananlar, dinlediklerimiz gösteriyor ki,
baba olmak yeterli değil,
iyi bir baba olmak asıl önemli olan.
*
Bu yazıyı yazarken aklıma, Ayşe Kulin’in Saklı Şiirler
kitabındaki o mısralar geliyor:
‘Tüm çocuklarına dünyanın
babalı çocukluklar dilerim
ki ışısın gözlerinde sevinç
yüreklerine güven dolsun’
dediği …
*
Bütün çocukların ve bütün çocuklukların
ihtiyacı olan,
onlara inanan,
onlara güvenen,
hayallerine yardım eden babalar.
Ve tabi en çok da onları seven,
yüreklerini sıcacık kucaklayan,
ihtiyaçları olduğunda onların yanında olan babalar…
*
Bir şiir söyleşisi çıkışı yanıma gelen
bir dinleyici, genelde hep anne üzerine şiirler yazıldığını,
ama benim şiirlerimde hep babanın geçtiğini fark
ettiğini söyledi.
Bunun nedenini sordu.
Bunun nedeninin tek cevabı vardı:
benim iyi bir babam vardı.
*
Sonrası da var ölümün.
Bir insan eksilirken, sesi eksilirken,
size söylediklerinin de sesi
eksiliyor bir yandan.
Ve o sesin önemini, o sesin yokluğunda,
size, başaramayacağınız,
vazgeçmeniz, boş vermeniz,
hayallerinize inanmamanız konusunda
ısrar edenleri tanıdıkça,
çok daha iyi kavrıyorsunuz.
O sesin hayatınızdaki yerinin,
değerinin ne kadar paha biçilmez
olduğunun yeniden farkına varıyorsunuz…
Ve herkesin merak ettiği tek sırrın,
size birisinin ve kendinizin inanmasında saklandığını
buluyorsunuz.
*
Babamın cesaretlendirici sesini hiç duymadan büyüseydim,
kendim olmadan,
içimdeki gücü bilmeden,
öğrenmeden yürüyecektim yolları.
Babamın sesi, beni kendime götürdü.
O yüzden, çocuklara,
hele de babasının sesi kulağına hiç gelemeden
doğmuş çocuklara,
kendilerine inanmalarını fısıldamak isterim.
‘Duymayın olumsuz,
umutlarınızı alan sesleri’ demek isterim.
*
Yazdığım şiirlerden,
‘Babam Beni Mutlu Bilsin’i,
‘Dokun Çünkü’yü, yazdığımda babam hayattaydı.
Hatta babamı kaybedişimden altı yıl önce falandı.
‘Kayıp Babayı Beklemek’, ‘Yüreğini Benim Tut’,
‘Baba Seni Bizdeki Yerine Bekliyorum’
yazılarını yazdığımda da babam hayattaydı.
Yani sanılanın aksine, ben babayla ilgili yazmaya babamı
kaybedince başlamadım.
Babamın insan ve hayat sevgisi karşısında,
insanı ve hayatı onun gözünde sevdikçe
yazmaya başladım onu ve babayı.
‘Baba’yı gözümde babam güzelleştirdi,
babam anlamlandırdı.
*
Bugün, onun yokluğunda da en çok o insanlara yaklaşırım;
o insanlara ki yaşadıklarına rağmen hayattan
hala umutla bahsederler, hala gülümserler…
Onlar bana babamı hatırlatır.
Onlardan fırlayan umut,
onlardan taşan yaşama saygı,
bana babamı anlatır.
Önce sözleri benzer insanların babama,
sonra sesleri.
En son gelir kaşları gözleri.
*
Hangi yaşta olursanız olun,
kaybettiğiniz sizi koşulsuz sevenlerden ve sizin
koşulsuz sevdiklerinizden birisiyse,
hep aynı dileği geçirip durursunuz içinizden;
sadece nefes alsaydı, ama burada olsaydı.
Ama ne yazık ki özleme direnmekten başka elimizden
gelen yok.
*
Ve bu yazı…
Evet, bu yazıda babalara,
çocuklarına sarılmayı unutanlar varsa,
hatırlasınlar diye.
Çünkü çocukların, onların yüreklendirici, kucaklayıcı,
o seven seslerine hep ihtiyaçları var.
Bu yazı çocuklara,
babalarına sarılmayı asla unutmasınlar diye.
Çünkü babaların, onların gözlerindeki mutluluğa, sevince
ihtiyacı var.
Bir de bu yazı, zaman geçti diye,
babasız çocukları aramayanlara,
atlayanlara…
Ateşlere biraz sular serpilsin diye…
*
Bu yıl da babamı saygı ve sevgiyle anarken,
herkese, gerçek sevgiyi tanıştıracak insanlarla
akacak zamanlar dilerim.
sevgiler, sevgiler ve sevgiler!







Yorumlar kapalı.