Kanat çırptı yarasalar
Akşam oldu
Kapandı altın renkli pencereler
Çöktü her bir yana karanlık…
Çıt yok
Sustu dünya…
Bu öfke kime
Neden
Ne hakla?..
Sen çizdin kaderini
Mutlulukları sen yaşadın
Yıllarca…
Şimdi intikam zamanı
Dünlerle yarınların savaşı var…
***
Kıyamete mi kalacak buluşmalar
Yağmurlar yağdı,
Rüzgarlar esti
Akşam oldu yeniden
Sabahı beklemek niye?
-zaten hiç sabah olmadı ki-
Kış geldi
Bir ayaz, bir soğuk ki sorma…
Ölüm kadar sarı yalnızlık
Kol gezer dört bir yanda…
-zaten hiç yaz olmadı ki-
Yaz olsa
Bahar olsa ne yazar?
Bu başıbozuk düzen
Bu döne döne yorulan dünya
Bu ihtiyar güneş
Hiç durmadan kükreyen okyanuslar
Daha ne kadar dayanacak
Bu keşmekeş yaşama…
Ay ve güneş ne zaman kavuşacak
Ne zaman bitecek
Yerle göklerin özlemi
Ne zaman?
Yoksa;
Yıllanmış sevdalar gibi
Kıyamete mi kalacak buluşmalar?..
***
Deli eder adamı
-bu sonbahar-
Bu fırtına deli eder adamı
Bu sonsuz gök, bu karanlık,
Bu insansız sokaklar
Bu sonbahardır…
Bu fırtına deli eder adamı
Bu bir türlü yağmayan yağmur
Bu kimsesizlik
Bu sonu gelmeyen yaşam
Bu sahte bahar, bu sonbahar…
Bu fırtına deli eder adamı
Bu kurbağa sesleri
Bu alay eder gibi dönüp duran yarasalar
Bu anılar
Bu hain sonbahar…
Bu fırtına deli eder adamı
Bu batan güneş, bu kara bulutlar
Bu toz dumanla savrulan taş yürekler
Bu hâlâ emekleyen insanlık
Bu vefasızlık
Bu aciz sonbahar
Deli eder… Deli eder adamı…
***
Boş çerçevede gizli hayalsin
Sen
Boş bir çerçevede
Öpüp kokladığım
Tek benim tanıdığım
Hayal sevgilimsin…
İsmin yok
Cismin yitik
Elini tutamadığım,
Öpüp koklayamadığım
Yasak sevgilimsin.
Ne seninle
Ne sensizim
Çılgınlar misali özlediğim
Her şeye rağmen vazgeçemediğim
Boş bir çerçevede gizli hayalsin…







Yorumlar kapalı.