Ne güzel, ne anlamlıdır ülkesiyle kurduğu bağ
insanın… Onu hep bekleyen, onunlayken kendini
bir hissettiği, tam hissettiği, var hissettiği…
Köklerinde çocukluğunu bulduğu,
sokaklarında ilk gençliğini duyduğu…
Ne yaşarsa yaşasın, onun için orada
olduğunu bildiği…
Kıbrıs da bizim ülkemizdir,
evimizdir, yerimizdir, kökümüzdür…
Ne yazık ki uzun zaman oldu
konuşamıyoruz güzelliklerini bu adanın…
Yıllardır gelemeyen çözümü bir yana,
yaşadığımız sistemin düzelemeyen,
iyileşemeyen sorunları var sohbetlerimizde,
yazılarımızda.
Ama ne kadar öfke duysak,
ne kadar kızsak da düzene,
ne kadar uzağa gitsek de buralardan,
devirdi sevgimiz ve özlemimiz öfkelerimizi.
Nereye gidersek gidelim döndük geldik,
burada olmayı seçtik biz,
burada var olmayı.
Bugün çoğumuz tatillerimizde,
dünyanın birçok ülkesini ziyaret etme şansı
elde ettik ve etmekteyiz.
Çoğumuzun çocukları yurtdışında üniversitelerde
öğrenimlerini sürdürmekte.
Hepimiz nice memleketler gördük.
Kıyasladık. Gördüklerimizi yazdık, aktardık,
paylaştık ama gitmedik.
Çünkü biz bu ülkede yaşamayı seçtik.
Ve bu ülke için hep iyilikler, güzellikler
hayal ettik.
Bu ülke için güzel günler umut etmekten
vazgeçmedik.
Ama ne yazık ki bir türlü ulaşamıyoruz sanki hayal
ettiğimiz o günlere…
Bir türlü varamıyoruz sanki o umut
ettiklerimize…
Ufukta yine yeni bir yıl var…
Takvimlerde yine aralık.
Umarım güzel şeyler yazarız artık ülkemize dair
gelecek yılda ve daha uzun,
daha aydınlık ömürlere
uzanırız, burada kalmanın mutluluğuyla…







Yorumlar kapalı.