23 Temmuz’da Güney Kıbrıs’ta çıkan yangınlar güneyi olduğu kadar bizleri de derinden üzdü. Yanan sonuçta ortak zenginliklerimiz, ağaçlarımız, bir anlamda ciğerlerimizdi. Sağcısının solcusunun ayni duygu ve düşüncelerde birleştiği insani konulardan birisini daha yaşadık.
Yangının başladığı ve kontrol alınamadığı ilk saatlerde KKTC Cumhurbaşkanlığı hem BM nezdinde hem de Güney’deki muhatapları nezdinde yardıma hazır olduğumuza dair bir girişimde bulundu. Bu alelade bir yardım etme girişimi değildi. Hem Sivil Savunma ekipleri, hem orman dairesi, hem itfaiye hem de sivil yardım kuruluşları hazırda bekliyordu. “Evet gelin ne kurtarırsak kardır” deseler bir saat içerisinde tüm yangın ekipleri yangın yerinde olmaya hazırdı. Fakat, yardım edersek bir devlet olarak bizi kabul edeceğini düşünen Rum zihniyeti yerden değil havadan yardıma ihtiyacımız var diyerek yardım talebimizi açıkça reddetti. Mısır, Ürdün, Lübnan, İsrail, İsveç, İspanya ve Yunanistan’dan kabul edilen yardım bizden edilmedi.
125 kilometre karelik alan kül oldu. 114 ev hasar görürken 43 ev ve 90 araç küle döndü. 14 köy yangından zarar gördü. 2 kişi ağır yaralanırken iki kişi de hayatını kaybetti. Ama yerden yardıma ihtiyaçları olmadığını buyurdular. Üstüne bir de pişkin pişkin reddetmedik dediler.
Uçaklar, helikopterler olsa onu da reddedeceklerdi çünkü amaçları siyasi. Bunu New York’taki görüşmede yaptığımız uyuşturucuya yönelik işbirliği teklifinde de gördük. Ona da ret vermişlerdi. Bırakın çözümü insani konularda bile bizimle işbirliği yapmaya yanaşmıyorlar halbuki Cumhurbaşkanı Ersin Tatar daha önce su konusunda elektrik konusunda da insani işbirliği teklifi götürmüştü. Onlar da ret. Bu ülkenin ortak faydasına ne varsa hepsi ret. Karşı teklif de yok. Kapılar da ret, ortak alternatif enerji de ret.
Bizi azınlık gören ve Kıbrıs Cumhuriyeti çatısı altında azınlık görmeye devam etmek isteyen bir zihniyete federasyon federasyon diye yalvarmamızı bekliyor bir kesim halbuki onlara da defalarca ret. Annan planında da gördük, Crans Montana’da da. Şimdi soldan arkadaşlar da isyan ediyor yangına yardım taleplerinin geri çevrilmesine. Bu zihniyet işte bu. Görün ve nelerle kimlerle federasyon çatısı altında bir antlaşma yapmayı beklediğinizi bir daha kafanızda çevirin. Defalarca size verilen mesajı almadınız ya da almak istemediniz. Hep masadan kaçan taraf olarak sağı suçladınız halbuki masadan kaçan taraf sağ değil, Rum tarafı zaten masada yok. Gittiğinizde karşınız boş, evet birileri oturuyor ama içi boş. Sizi görmek bile istemeyen ama dünyaya şov yapan kişiler.
Gelen görüyor giden görüyor aslında ama ambargolar devam ediyor. BM kararları 61 yıldır görülenlere rağmen orada duruyor. Ya kimsenin işine gelmiyor mevcut statükoyu bozmak ya da Kıbrıs Türkleri kimsenin gözünde bir şey değil. Bizi duyan da sesimizi duyuran da tek bir ülke var o da Türkiye Cumhuriyeti. İçimizden bazıları bu bizi istemeyenlere yaranacak diye maalesef ona da hakaretler yağdırıyor. Ama o yine de hep yanımızda, olmaya da devam edecek.







Yorumlar kapalı.