Seçim günlükleri

Kendi Kendini Gerçekleştiren Kehanet: Müdahale
19 Ekim 2025 Cumhurbaşkanlığı seçimleri yaklaşırken, seçimleri daha yakından takip edebilmeniz için, biraz kulis bilgisi, biraz analiz çokça da gelişmeleri birlikte değerlendireceğiz. Bir platform olarak seçim sürecinin bu son dönemecinde Kıbrıs Gazetesi’nde birlikte olacağız.
Girişi uzatmadan hemen konuya girelim isterseniz. Malum; başlıklar çok, zaman ise dar.
Bugün, şu ana kadar olanlara biraz yakından bakalım isterseniz.
Biliyorsunuz, 19 Ekim 2025 seçimlerine gidilirken öne çıkan zaten iki aday vardı. Seçimlerin de aslında bu iki aday arasında geçeceği herkesin malumu idi. Esas soru kimin kiminle yürüyeceği; kimin, kimin tarafında olacağı sorusu idi ki bugün artık bu konu da netleşmiş durumda.
Biraz bu süreci irdelemek gerekiyor.
En başından, ikinci kez aday olan Cumhurbaşkanı Tatar’ın geçen seçimde olduğu gibi, UBP-DP-YDP’nin oluşturduğu bir mutabakat ve Türkiye’deki iktidar desteğiyle birlikte yürüyeceği tahmin ediliyordu. Çünkü savunduğu iki devletli çözüm vizyonu nedeniyle bu kesimlerle ideolojik bir ortak zemini vardı. Diğer taraftan Ana muhalefet partisi başkanı Tufan Erhürman’ın ise TDP ve CTP yanında her zaman bağımsız hareket ermesi ile tanınan Mustafa Akıncı’nın desteğini alma gayreti vardı. Bundan öte bir üst şemsiye olarak AB ve Türkiye’de bu cephe ile hareket eden ve son zamanlarda özellikle Ekrem İmamoğlu çevresine toplanan Türkiye’deki küreselci ekiple hareket etmesi bekleniyordu.
Bu beklentilerin yanında, ortada bir de Serdar Denktaş faktörü vardı. Ortalama şahsi 3000 civarı oyu olduğunu tahmin edebileceğimiz bir figür olan Serdar Denktaş yanında, ortalama 5000 oyu olan ülkede “radikal sol” olarak dile getirilen aslında radikal liberaller diyebileceğimiz küreselci, Niyazi Kızılyürek etrafında toplanmış gruplardan bahsetmek gerekiyor. Gerek, Serdar Denktaş’ın duyurusunu yaptığı ancak hala kurmayı başaramadığı partiye gerekse de Kızılyürek’in Kıbrıs Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı adaylığına odaklanması sebebi ile bu iki grubun küçük ama kıymetli oyları da hala konsolide olabilmiş değil.
Nitekim Erhürman’ın Türkiye kökenli seçmene bir yandan AB vatandaşlığı gibi Hristodulidis’in ölse kabul etmeyeceği vaatler ile giderken, bir yandan da çeşitli kanallardan “Türkiye aslında beni destekliyor” yollu birbiri ile herhangi bir politik gerçeklikte bir araya getiremeyeceğimiz iddiaları aynı anda ortaya sürmesi bu karmaşayı gösteriyor.
Diğer taraftan, Tatar cephesinde ise işler en baştan sürdürülen ideolojik tutarlılık sebebiyle daha kolay çözülüyor. Kişisel veya politik kırgınlıklar veya talepler bu ortak ülkü sebebiyle bir kenara bırakılabiliyor veya çözülebiliyor. Bütün bunların yanında UBP’de birbiri ile sorunlu olduğu herkesçe bilinen taraflar, Cumhurbaşkanlığı Seçimi’nin bunu çözme yeri olmadığı konusunda ikna edilmiş durumda. Sonuçta adım adım o bildiğimiz UBP “seçim canavarı”nın lambadan çıkan cin misali ortaya çıkmaya başladığını görebiliyoruz. Bu arada YDP ve DP de önemli katkılar sağlıyorlar. Özellikle YDP’nin tek bakanlık ile yürüttüğü başarılı iktidar dönemi onu bir adım daha öne çıkarıyor ve tabanını hareketlendirme konusunda önemli bir dinamizm ortaya koyuyor. DP ise var gücüyle sürece katkı koyma niyetinde.
Bir diğer önemli aktör olarak Halkın Partisi ve Kudret Özersay ise kendi siyasi çizgisi konusunda taviz vermemeye özen gösterirken, özellikle Kıbrıs Sorunu’ndaki deneyim ve bilgisi ile kamuoyunda önemli bir moderatörlük görevi üstleniyor. Sonuçta onun bilgi ve deneyimi hala ülkede Kıbrıs Sorunu ile ilgili bir referans olma özelliğini hala koruyor.
Gelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere…
Hepimiz biliyoruz ki Erhürman kanadının en önemli endişesi, Türkiye’nin seçimlerle ilgili bir kanaat ortaya koyması. Hatta bu konuda “Türkiye aslında bizi destekliyor” ya da “Biz Türkiye dış politikasını değiştirebiliriz” yönlü açıklamalar yapıyorlar.
Elbette bu açıklamaları doğru okumak gerekiyor. Aynen 15 Temmuz öncesi Mustafa Akıncı’nın yaptığı açıklamalarda olduğu gibi aslında bahsedilen Türkiye, Ekrem İmamoğlu’nun Cumhurbaşkanı olacağı, Türkiye’de hem devlet politikasının yön değiştireceği hem de iktidarın değişeceği bir Türkiye. Ancak, gelişmeler bunun imkânsız olduğunu bir kez daha gösteriyor.
Türkiye’de yaşanan gelişmeler, küreselci aklın dünyanın geri kalanında olduğu gibi adım adım yenildiğini ve zamanın ruhunun bundan çok uzak olduğunu gösteriyor. Sonuç olarak Ankara’ya davet edilen 200 muhtarla bu iddialara da son nokta konularak geçtiğimiz yıl “İki devletli çözüm tezkeresi” ni TBMM’den oy birliği ile karar olarak bizzat geçirten Numan Kurtulmuş’un ağzından bu politikadan taviz verilmeyeceği bir kez daha ortaya kondu.
Kısacası Erhürman kanadının “Türkiye bizi destekliyor” demesiyle Türkiye’nin kanaatini açıkça ortaya koymasının kapısını aralamakla kalmadı, bu yönde kendini açıkça ifade etmesinin de meşru zeminini oluşturdu.
Siyasette başkasının adına konuşmak özellikle de doğru olmayan şekilde konuşmanın sonuçları hiç beklemediğiniz yerlere çıkıyor. Psikolojide bir deyim vardır “kendi kendini gerçekleştiren kehanet”, basitçe atalarımızın “bir şeyi kırk defa dersen olur” dedikleri şeye denk gelen bir fenomen.
Evet; bugün, seçim sathını kısaca bu şekilde özetledik. Yarın ise iki tarafın seçim stratejileri ile ilgili tartışmak dileği ile…