Kıbrıslı Türkleri en son Girit’te olduğu gibi, bir gece içinde toptan katletmeyi ve Ada’yı Yunanistan’a ilhak etmeyi, böylece Enosis’i gerçekleştirmeyi öngören ‘Akritas Planı’ için düğmeye basılmıştı.
Ancak yapılması gereken bazı işler vardı, Türk polisi zaten silahtan arındırılmıştı. Dairelerde çalışan Türk kamu görevlileri de evlerine gönderilmişlerdi. Tegi Münür’lerin, Ali Şakir’lerin, Meral Öztürk’lerin, Sevilay Direkoğlu, İzzet R. Yalın, Fevziye Hulusi, Adnan Tarıman ve daha nicelerinin, Atalasa’daki ‘Kıbrıs Radyo Yayın Korporasyonu’ndan kovulduğu günlerdi… Çünkü radyo artık tamamen Rum emellerine hizmet edecek ve Türklerin silaha olduğu kadar, moral olarak da çökertilmesine hizmet edecekti.
Bu yayın politikası ilk günlerde gerçekten etkili olmuş, özellikle Türkçe yayınlarına inanıp da köylerinden çıkanlar, yollarda bellerde tutuklanıyor, kendilerinden bir daha haber alınamıyordu. Rum radyosu Kıbrıs Türk halkı için bir ‘yalan makinesi’ idi. Tek kurtuluş yolu, Türklerin de, Rum radyosunun palavralarına inanmayacak, gerçekleri dile getirecek bir radyoya acilen kavuşmasıydı.
‘Bayrak… Bayrak… Bayrak’ diye yapılan anonslar Rumları deli divaneye çevirmişti, sesin nerden geldiği araştırılıyordu. Bu arada Orhan Şevket’in Arabahmet bölgesinde bulunan dükkanından alınan verici cihazının Cumhurbaşkanı Muavinliği’ne taşınması önemli bir olaydı. O cihazı taşıyanlardan ve hayatta olan Avukat Menteş Aziz, konu gündeme geldiğinde “eşek ölüsünden ağırdı” demektedir.
İşte böyle kuruldu Bayrak Radyosu. İlk günlerde değil Hamitköy’de, Lefkoşa’nın değişik yerlerinde bile dinlenemiyordu. Ancak fedakâr teknisyenlerin gece gündüz yoğun çalışmalarıyla her geçen gün daha da geliştirildi ve kapsama alanı giderek genişledi. Rum yönetimi çıldırmış, yerini tespit edebilmek için tüm imkânlarını seferber etmişti. Kıbrıs Türk halkı artık doğruları Bayrak Radyosu’ndan takip ediyordu.
Barış Harekâtı döneminde de özellikle Ada’nın güneyinde esir kamplarında tutulanlar da haberleri Bayrak Radyosu’ndan takip ediyorlardı. Limasol’da binlerce Türk’ün esir olarak tutulduğu stadyumda, muhabirimiz emekli polis çavuşu merhum Osman Öztürk ele geçirdiği transistörlü radyodan arkadaşlarıyla birlikte gizlice haberleri izliyordu. Rum görevlilerin yaklaşması durumunda, radyoyu naylon poşete sarıp sarmalayarak lavaboda niyagaranın içine koyup saklıyorlardı. Aramalarına rağmen Rum polisleri radyoyu bulamıyorlardı.
O günlerden bu günlere geldiğimizde Bayrak Radyo Televizyon Kurumu her bakımdan büyük mesafeler kat etti. Hem teknik hem de yayıncılık bakımından! Dünyanın her yerinde izlenir oldu. Kıbrıs Türk Mücahidi’nin sesi olarak çınlamaya devam etmektedir.
***
Teşekkür ve başsağlığı
Nalbantoğlu Hastanesi’nde Yoğun Bakıma kaldırıldığımda önemli bir sorunumun halledilmesinde büyük çaba harcayan kadim dostum Ahmet Tolgay’a ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Oğuzhan Hasipoğlu’na teşekkür ederim.
Çok değerli kardeşim Ahmet Tolgay en zor günlerini geçirmektedir. Onun yaşama veda eden sevgili eşi, can yoldaşı Sevim Hanım’ın bir dediğini iki etmemiş, mutlu olabilmesi için her türlü imkânı kullanmıştır. Ahmet Tolgay arkadaşımız, eşi Sevim Hanım’ın rahatlaması için birkaç ev değiştirmiş ve yorulmaması bakımından yer evinde yaşamaya karar vermişti.
Sevim Tolgay’a Tanrı’dan rahmet diler, nur içinde yatması ve mekanının cennet olmasını temenni ederiz. Melekler yoldaşı olsun, ışıklar içinde uyusun.







Yorumlar kapalı.