Hani bir zamanlar ‘Arap Baharı’ derlerdi ya, Amerika Birleşik Devletleri’nde (ABD) Kongre binasının basılması olayı kamuoyunda “Şimdi de ‘Amerikan Baharı’ mı?” sorusuna neden oldu. Bazıları da, haklı veya haksız “Etme bulma dünyası” nitelemesinde bulunuyor.
Tarihe bir göz atacak olursak, ABD’nin bu güne kadar 96 ülkede 237 askeri darbe gerçekleştirdiği, 239 da darbe girişiminde bulunduğu anlaşılıyor. Bu darbeler arasında Türkiye’deki darbeler de var. Mesela 12 Eylül 1980 darbesi üzerine, bir ABD yetkilisi, “Bizim çocuklar başardı” ifadesini kullanmıştı…
ABD’de başkanlık seçimlerinin resmen tescil edileceği kongre oturumu başladıktan kısa süre sonra, Donald Trump destekçilerinin polis barikatını aşarak Kongre binasına girmesi olayı, dünyada daha çok tartışılacak. Kongrenin 200 yıl sonra saldırıya uğraması ve Kongre üyelerinin sığınağa girmesi, bir bakıma ABD demokrasisinin sığınakta koruma altına alındığının göstergesi de sayılabilir. ‘Hürriyet’ gazetesinde değerli dostum Sedat Ergin’in bu benzetmesini bir tarafa not etmek lazım.
Kongrenin baskına uğraması, kızgın göstericilerin her tarafı kırıp dökmesi, talan etmesi ibretle izlenirken, “Acaba burası ABD’nin başkenti Washington mu, yoksa Uganda’nın başkenti mi?” soruları da zihinleri kurcalamadı değil! Ne Nijerya idi orası, ne Tanganika, ne de Sudan veya Uganda! Gelişmemiş veya az gelişmiş bir ülkenin başkenti değildi, dünyaya demokrasi dersi veren, kendi demokrasi anlayışını yerleştirmek için çeşitli kılıflar uyduran koskoca ABD’nin başkentiydi. Washington idi.
Türkiye’de 15 Temmuz 2016’daki darbe girişimi ya da ‘kalkışmanın’ arkasında kim veya hangi ülke vardı? Darbenin elebaşı şu anda Amerika’da yaşamıyor mu? Türkiye’nin iade talepleri niye reddediliyor? Bu ayrı mesele… Ancak söz konusu darbe girişimi başarısızlığa uğradığından, ABD ve Batı, kalkışmaya inanmak istemedi. Halbuki bal gibi de kalkışmaydı, bir darbe girişimi idi. Ha; başarılı olsaydı alkışlayacaklar ve yeni yönetimi hemen tanıyacakları gibi, övgüler düzeceklerdi. Ancak Türk halkı, Erdoğan’ın çağrısı üzerine sokaklara döküldü, meydanlara indi, tankların önüne dizildi. Mermilere hedef oldu, fakat darbeye geçit vermedi. ABD ve Batı, Türk milletinin bu fedakârlığını sindire sindire hazmetti.
Mısır’da Batı’nın ‘kafa dengi-kuklası’ Abdul Fettah El Sisi’yi askeri darbe ile işbaşına getirenler kimlerdi? Demokratik seçimlerle iktidara gelen Muhammed Mursi, iktidardan götürülürken niye ses çıkarmamışlardı? Çünkü işlerine gelmiyordu. Kendi isteklerini kayıtsız şartsız yerine getirebilecek bir yönetime ihtiyaçları vardı. Irak’ta da aynı taktikleri yıllarca uyguladılar. Birçok ülkede de! Ama bu amaç uğruna milyonların kanı akıtıldı, Gün geldi o kan ABD’ye de bulaştı. Gün geldi, ülkelerinden, yerlerinden edilen Suriye halkı, Irak ve Afganistan halkları, Asya ve Afrika’da huzur bulamayan nice ülkelerin halkları Batı’ya akın etmek zorunda kaldı, böylelikle Yunanistan’ın ve benzeri ülkelerin huzuru bozuldu. Şikâyetler yükseldi, botlar delindi, binlerce masum insan Akdeniz’in sularında balıklara yem edildi.
Amerikalı gazeteci William Blum, 2013 yılında yayınlanan kitabının giriş kısmında şöyle diyordu: “Amerika’nın en ölümcül ihracatı: Demokrasi.” Adını böyle koymuştu. ABD Dışişleri Bakanlığında görev yapmış ve ABD’nin, Vietnam’da yaptıklarına karşı çıkarak istifa etmişti…
ABD işte demokrasiyi böyle ihraç ediyor dış ülkelere. Kongre olayından sonra, İngiltere, Fransa, Almanya, Norveç gibi ülkeler de şimdi ABD’ye demokrasiyi hatırlatıyor. Mesela Başbakan Angela Merkel’in Yardımcısı Olaf Shulz, “İktidarın barışçıl bir şekilde el değiştirmesi her demokrasinin mihenk taşıdır. Bu, ABD’nin dünyaya öğrettiği bir derstir. Trump’ın bunu şiddet ve yıkımla berhava etmesi onursuzluktur” diyor.
ABD’nin bu utancı üzerinden nasıl ve ne şekilde atacağı da merak konusu… Öyle bir noktaya gelindi ki, insanoğlu ‘Dünyaya demokrasi dersi vermek sana mı kaldı?’ demeden edemiyor. Bakalım ‘Amerikan Baharı’ bundan sonra ne gösterecek?







Yorumlar kapalı.