Geçen günkü yazımda ortak cumhuriyetin kurulduğu günlerde Ahmet Efendi’nin Eylence’de bir peynir fabrikası açmak için ne gibi zorluklarla karşılaştığına değinmiştim.
‘Eylence’ ya da ‘Eğlence’ Lefkoşa’nın önemli banliyölerinden biri. Lefkoşa’nın Rum kesiminde kalan Tahtakale gibi, Ömeriye (Ömerge) gibi! Yaşlılar hariç, Rumların birçoğu oralarının geçmişte Türklere ait olduğunu bilmezler. Ancak Türk varlığını simgeleyen camileri, minareleri görürler.
Geçen gün de yazmıştım. Eylence’li Ahmet Efendi, bir peynir atölyesi açmak için bir türlü izin alamamıştı. En nihayet Cumhurbaşkanı Makarios’un başkanlığında yapılan Bakanlar Kurulu toplantısında, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Dr. Fazıl Küçük konuyu gündeme getirmiş ve Makarios’a “Bu arkadaş Rum olsaydı, herhalde bu eziyeti çekmez, beş dakikada izin alabilirdi” demek zorunda kalmıştı.
Eylence’li Ahmet Efendi ancak böyle izin alabilmişti. Türklerin cumhuriyette ortak olmalarına rağmen, iş kurmaları, kalkınmalarını istemezler, her türlü zorluğu çıkarırlardı.
Küçümsemek gibi olmasın, Türklere ‘çörekçi – börekçi’ gözüyle bakarlar, hizmetkarları olarak görürlerdi.
Kapılar açıldığında Rum meslektaşlar Kuzey’e akın etmişti. Tanıdıklarımdan ikisi de kendilerini Güzelyurt’a götürmemi istemişlerdi. Orada fotoğraf çekmişler, esnafla da konuşmuşlardı. Bir ara Mehmet Çangar’ın mobilya mağazasına da girmiştik. Çangar, Limasol’dan (Leymosun) göç etmişti. Kendilerine Limasollu tanınmış bir Rum iş insanının yanında çalıştığını söylemiş, “20 sene daha çalışsam yine de çıraklıktan terfi edemezdim. Türklere şans vermezler, iş kurma fırsatı tanımazlardı. Ben bu tarafa gelir gelmez kendi işimi kurdum” demişti.
Çangar o günlerde daha Güzelyurt’ta idi ve araba sektörüne henüz girmemişti.
Gelelim tanınmış turizmcilerden, Otelciler Birliği Onursal Başkanı Aziz Kent’in (Con Aziz) otel izni alabilmesi macerasına.
Aziz Kent, zamanında İngiltere’de varlıklı bir kişi olarak, ülkesine yatırım yapmak, Lapta’da bir otel açmak için az mı horlanmıştı? İzin istediğinde dönemin Girne Kaymakamı Rum, kendisini azarlayarak odadan kovmuştu.
Ne demekti 1972 yılında otel inşa etmek için izin alabilmek! Arsa da Türk malı olduğu halde, Kıbrıslı Türkün izin koparması, deveye hendek atlatmak gibi imkansızdı.
Dillirgalı olmakla övünen Con Aziz ne yapacağını şaşırmıştı. Kafasında çeşitli düşünceler dolaşırken kendisine “Makarios’un elini öpeceksin, başka çare yok. Ancak o zaman belki izni alabilirsin” demişlerdi. O da bir puntunu bulup öyle yapmıştı. Makarios niye otel yapmak istediğini sormuş, Con Aziz de Ada turizmine hizmet etmek istediğini söylemişti. Sonunda Makarios izin konusunda İçişleri Bakanı Polikarpos Yorgacis’e gerekli talimatı vermişti.
Ancak İçişleri Bakanlığı’ndan şartlı bir izin çıkarmışlar, “Otel inşa edildikten sonra ilk 5 yıl Kıbrıslı bir Rumla ortak çalıştıracaksın” demişlerdi. Bunun üzerine Con Aziz de Mario isminde bir Rum arkadaşına durumu anlatmış ve nihayet Celebrity Otel için gerekli izni koparabilmişti.
İş kurmak isteyen Türklere ne kadar zorluklar çıkardıklarını şimdi anladınız mı? müzik grubu EXIT’i Girne Kalesi’nde görmek istemeyen zihniyet değişmedikçe Kıbrıs’ta ne değişebilir ki!
Kıbrıslı bir Türkün başarısını kesinlikle kabullenemezler. Geçmişte de öyleydi, şimdi de!
***
Mukavemetçi Mücahit Kemal Özsoydan, Akıncılar köyünde toprağa verildi
Akıncılar (Luricina) köyü sakinlerinden, Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığında çalışan Mukavemetçi Mücahit Kemal Özsoydan, Akıncılar’da toprağa verildi. İnönü köyünü sakinlerinden, sevilen sayılan kişi Abbas İkizler de kendi köyünde defnedildi.
Bu arada Lefkoşa sakinlerinden ve 1975-1996 yılları arasında Değirmenlik Belediyesi emekli İdare Amiri Hüseyin Yemenicioğlu da Lefkoşa’da toprağa verildi. Aslanköy’ün sevilen siması Katibe Güler ise Aslanköy’de defnedildi.
Mekanları cennet olsun.
Yorumlar kapalı.