Akay Cemal
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. ‘Devlet politikası’ olmadığı sürece…

‘Devlet politikası’ olmadığı sürece…



Dün de yazdık ve dedik ki, hükümet edenlerin görevi mazeret üretmek değil, iş yapmak ve vatandaşın yaşamını iyileştirmektir. O nedenle dünkü yazımızın başlığı “Zor süreçten çıkışın yolu, radikal kararlardan geçer” şeklindeydi…

İktidara gelenler, daha öncekileri suçlayabilir, ‘enkaz devraldık’ da diyebilir. Bu sözlere hep alıştık. Ama önemli olan, geçmişten dersler çıkararak, yeni dönemde halkı esenliğe kavuşturabilecek önlemlerin alınması ve zaman geçirmeden uygulamaya konulmasıdır.

Vatandaşın yanı sıra, hükümet edenler de şikâyet etmeye başlarsa sonumuz nice olur?

İkide bir ‘devlet politikasının’ olmamasından söz ediliyor. Doğrudur. Hangi sektörde bir devlet politikası vardır?

Bu konuları sıkça dile getirirken, biz de yıllardan beri bir devlet politikasından yoksun olmanın topluma yüklediği faturaların ağırlığının ürkütücü olduğunu vurguluyoruz. Ve bu faturalar sonunda vatandaşın cebinden ödeniyor. Bu güne kadar örneğin narenciyede bir devlet politikası oluşturulabildi mi? Oluşturulamadığından narenciye sektörü yerlerde sürünüyor.

Yalnız narenciyede değil, her sektörde bir devlet politikasının oluşturularak, uygulanması şarttır. Bunun için de bir seferberlik ruhuna, bir uyanışa ve yeniden yapılanmaya şiddetle ihtiyaç duyulmaktadır.

Basın toplantısında konuşan Ekonomi ve Enerji Bakanı Özdil Nami, elektrik zammı konusunda görüş beyan ederken, “Bizim radikal bir şeyler yapıp elektrik fiyatlarımızı daha düşük seviyelere çekmemiz lazım” dedi.     

Demek ki, pahalıya mal olan sistemden kurtulmak ve daha çağdaş, sürdürülebilir bir sisteme geçmek gerek. Ülke koşullarını da dikkate alarak, ona göre hareket etmek ve bunu toplumla paylaşmak lazım. Geçmişte anlı şanlı törenler düzenleyerek getirilen jeneratörlerin, makinelerin ne işe yaradığını da zaman içinde gördük.   

Geçmişi daha fazla eşelemeden önümüze bakalım ve geleceğe yönelelim. Varoluş mücadelesinde, diğer bir deyişle yokluklar döneminde bile seferberlik ruhuyla neler başarıldığına da göz atalım ve ders alalım.   

 

                                                                                          ***

İsmi Kıbrıs dışına taşan

‘Tailor Osman’ bir markaydı…

 

Yalnız Lefkoşa’nın değil, tümden Ada’nın en tanınmış terzilerindendi Osman Kerim Belet. ‘Tailor (terzi) Osman’ın ünü Kıbrıs sınırlarını çoktan aşmıştı… Müşterileri yalnız Kıbrıslı Türkler değildi. Rumlar, Ermeniler, ama en fazla da BM Barış Gücü askerleriydi… İsveç’te, Kıbrıs’ta asker bulunduran öteki İskandinav ülkeleriyle diğer ülkelerde Terzi Osman’ı bilmeyen yoktu ve bir markaydı…

Hazır takım elbise giymek istemeyen mutlaka soluğu Terzi Osman’ın, Lefkoşa’da Polis Sokağı’ndaki dükkânında alırdı. Bir ömür vermişti mesleğe. Öyle bir dikişi vardı ki, giydiğinde insanın üzerinde kalıp misali dururdu. Emeğine acımaz ve müşteriyi memnun edebilmek için birkaç kez provaya çağırırdı… Hazır giyimin ülkemizde ve dünyada hakim olduğu bir dönemde ısrarla mesleği sürdürmesinin bir sırrı vardı elbet.

Ünlü bir erkek terzisiydi ‘Taylor Osman.’ Başta İsveç, Norveç, Danimarka ve İngiltere olmak üzere; dış ülkelerden sırf takım elbise diktirmek için Kıbrıs’a gelerek onu bulanlar vardı.

Terzi Osman köylümdü. Daha küçük yaşta Serdarlı’dan (Çatoz) çıkıp, Lefkoşa’ya yerleşmiş ve mesleğinde basamakları çıkmaya başlamıştı… Fırsat bulduğumuzda sohbet ederdik. Rahmetli Lastikçi Coşkun’un dükkanına uğrar, birlikte Mobilyacı Turgut ile eski bakanlardan Günay Caymaz’ın tavla maçlarını izlerdik…

Bir gün dükkânında, bir kişinin üzerinde elbiseyi prova ederken, müşteri son derece memnun görünüyordu, çünkü takım elbise kalıp gibi oturmuştu…

Elbiseyi alıp da ayrıldıktan sonra Terzi Osman, bana “Bilir misin, bu müşterim Ermenidir. Rum kesiminde yaşar, ama eskiden beri elbiselerini hep ben dikerim” demişti… BM Barış Gücü’nden nice ödüller almış, yabancı gazetelerde boy boy röportajları yayınlanmıştı…

Kumaşı daha ellemeden bir bakışta anlardı Terzi Osman. Açık sözlüydü ve eğer kumaş, kalitesizse, işe yaramazsa, ‘boşuna diktirme, yazık olur’ diye de samimi uyarıda bulunurdu.

Mesleğe 66 yılını sığdıran Terzi Osman, bir süre öncesine kadar ilerlemiş yaşına rağmen, günümüzde hazır giyim karşısında yok olma tehlikesi ile karşı karşıya bulunan terzilik mesleğini severek ve heyecanla sürdürdü. Geçenlerde sorduğumda, rahatsız olduğunu söylemişlerdi… Nice anıları da birlikte götürdü. 82 yaşında hayata gözlerini yumdu ve dün gözyaşları ile Lefkoşa’da son yolculuğuna uğurlandı.

Şenay hanımın eşi ve dünyalar iyisi ‘Tailor Osman’ 3 evlat ve birçok torun sahibiydi.

Kendisine Allah’tan rahmet, yaslı ailesi ve sevenlerine başsağlığı dileriz.

‘Devlet politikası’ olmadığı sürece…
+ -

Yorumlar kapalı.