Ayla Hanım, 7 yıllık evlilik geçmişimize rağmen, biz kocamla hâlâ yabancı gibiyiz. Bir kızımız var, dünya tatlısı. Ciddi bir maddi sorunumuz veya aile anlaşmazlığımız da yok. Ama kocam hep uzak ve resmi gibidir. Bir türlü onunla yakınlaşamıyoruz. Yani başka çiftler arasında olan samimiyeti, biz kuramıyoruz. Ne yaptım ne söylediysem işe yaramadı.
Kızımızla benimle olduğundan biraz daha yakın ve ilgilidir. Ama bu ilgi öyle göz dolduran bir ilgi değildir. En yakın varlığı, inanmayacaksınız ama köpeğidir. Bütün dünyası köpeğidir. Onu sever, bakar, özen gösterir. Bu ilgiden ne ben ne de kızımız nasibimizi alırız. Ben köpeği kıskanırım ve sürekli söylenir dururum. Ama kocam beni duymaz. Bu durum onun karakteri mi yoksa bir çaresi var mı?
Bu uzaklığa artık tahammül edemiyorum.
Bana bir yol gösterirseniz, çok sevinirim.
Rumuz: İKİ YABANCI
Kocanızın alışılmışın dışında, farklı bir kişilik yapısı var gibi görünüyor. Karısı ve ailesi ile uzak, köpeği ile yakın bir duygusal dünyası var ve bundan memnun gibi görünüyor.
Bunun nedeni nedir?
Daha fazla ayrıntı olmadan size bu durumun doğru yanıtını veremem. Ancak anlattıklarınız beni bazı tahminlere götürebilir ki bu hiç bir işinize yaramaz. Aksine sizi daha fazla huzursuz edebilir.
Sizi duymayan, görmeyen bir eşiniz var. Duygusal dünyasındaki tek varlık köpeği gibi görünüyor ve çocuğu ile de ilgilenmeye gayret gösteriyor.
Bu durumu yaratan duygusal, ruhsal nedenler var mı bilmiyoruz. Yoksa, karşımızda farklı bir kişilik yapısı mı var, onu da bilmiyoruz.
Evlilik, eş olma, baba olma gibi rollerin, kocanızın algı dünyasındaki görüntüsünü de bilmiyoruz. Yani, onun bu evliliğe bakışı, duyguları ne? İlişkinize ve ailesine hangi duygu, ruhsal veya zihinsel durumlar açısından bakıyor? Gelecekle ilgili planları ne?
Derin ve sürekli bir depresif durumda mı yaşıyor? Yoksa başka bir psikolojik durum mu mevcut?
Kişilik yapısı, ancak böyle davranmasına mı izin veriyor?
İşte bu ve benzer soruların yanıtını almadan kocanızı anlamamız pek mümkün görünmüyor. Eldeki bilgileriniz, durumunuzu yorumlamanız için yeterli görünmüyor.
Siz, kendi açınızdan, kendi duygu, düşünce ve beklentilerinize göre evliliğinizi, geleceğinizi değerlendirebilir ve adımlarınızı buna göre atmayı düşünebilirsiniz. Akıl ve duyguyu kullanarak, yani duygusal olgunlukla; sizin, çocuğunuz ve eşiniz için en doğruyu düşünüp uygulayabilirsiniz. Bunu sağlıklı bir şekilde yapabilmeniz için de yaşadığınız durumu bir uzman eşliğinde değerlendirmenize ihtiyaç var. Kocanızı buna ikna edebilmenizi dilerim. Yok başaramazsanız, yaşadığınız duruma göre karar verecek ve yolunuza devam edeceksiniz.
**
Çocuğum huzursuz
Ayla Abla, oğlum 5 yaşındadır. Çok zekidir. Ama çok yaramazdır. Her an onu gözetlemem gerekir. Bir an yerinde duramaz. Yanlış olduğunu bilirim ama ancak televizyon izlerken sakindir. Anaokuluna gider ve her gün öğretmen bugün ne söyleyecek, neyi şikâyet edecek korkusuyla almaya giderim.
Evde bir sorunumuz, kavgamız, gürültümüz yoktur.
Onunla konuşuyorum, tatlı tatlı anlatıyorum, “tamam” diyor ama gene yaramazlıklarını yapıyor.
Biraz babadan çekinir. Babası da kızma, korkutma meraklısı değildir. Yani ne yapacağımızı şaşırdık ve size danışmaya karar verdim. Lütfen bize bir yol gösterebilir misiniz?
Rumuz: JASMIN
Sevgili JASMİN, bu durumun bir nedeni sevgi-disiplin bağındaki dengeyi kuramamanız olabilir. Çocuklar sınırları bilemezler. Ebeveynin bu sınırları çocuklarının gelişim düzeyine uygun olarak belirlemeleri gerekir.
Disiplin derken, elbette cezayı kastetmiyorum. Çocuklarımızın doğru davranmayı öğrenmeleri, yaşlarına uygun davranışsal ve duygusal gelişmeyi göstermeleri için, onlara yardımcı olmaktan, yol göstermekten söz ediyorum. Kısaca çocuk yetiştirme yani. Bu konudaki doğruların nelerdir? Bu doğrular, çocuğuna ve eşinle senin ebeveynlik becerilerinize uygun doğrular mı? Bunları bir gözden geçir. Aklına takılan olursa, yaz ve tartışalım.
Bunların dışında, hiper-aktivite ve dikkat eksikliği diye bir durum var. Araştırmalara göre, her 100 çocuktan 4-10 arasının “Dikkat eksikliği” ve/veya Hiperaktif bozukluk yaşama olasılığı var. Böyle bir durum söz konusu olabilir. Bu ihtimali oradan kaldırmanın yolu var. Devlet hastanelerimizde, çocuk ve ergen psikiyatristleri görev yapmaktadır. Onların bu konuda yapacakları bir tetkik durumun ne olduğunu anlamanıza yardımcı olacaktır.
Her şey yolundaysa, sorun çocuk yetiştirme becerinizi iyileştirmekle çözülebilecektir.
Endişe etmeyiniz ve öncelikle “Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi” ile görüşünüz.







Yorumlar kapalı.